Piemont

Sabaudia-Piemont Państwo
Przedrostek	Księstwo
Pod dynastią	Savoia
Wiara	Katolicyzm
Pod seniorem	Brak

Historia

Historia Sabaudii rozpoczyna się w 1000 roku kiedy to Humbert I Białoręki otrzymał hrabstwo Sabaudii od Świętego Cesarza Rzymskiego Henryka II Świętego w zamian za lojalną służbę. Sabaudia pozostawała hrabstwem aż do 1416 roku kiedy to Amadeusz VII został wyniesiony przez Cesarza Zygmunta Luksemburskiego do godności Księcia. Z czasem rosnące w siłę Księstwo zaczęło prowadzić coraz odważniejszą politykę zagraniczną, przeciwieństwie od innych państw Italii, a szczyt potęgi Księstwo osiągnęło w XVI i XVII wieku za rządów Karola Emanuela I który w znacznej mierze zreformował prawodawstwo Sabaudzkie wzmacniając pozycję władcy i jego administracji, prowadził on też bardzo ekspansywną politykę zyskując dzięki temu przydomek Testa d' feu (Gorąca głowa). Jego następca Wiktor Amadeusz I podniósł kraj z ruiny po przegranej wojnie z Francją, podniósł gospodarkę na nogi i prowadził spokojną politykę skupiając się na rozwoju wewnętrznym państwa. Sabaudia w XVIII wieku wzięła udział w Wojnie o Sukcesję Hiszpańską(1700-1714) dostając się co prawda czasowo pod okupację Hiszpańską jednak ostatecznie zgodnie z Pokojem utrechckim otrzymała Sabaudia Sycylię a dom Sabaudzki zostawał następcą Burbonów Hiszpańskich jeśli Ci wymrą. W wyniku pokoju dom Sabaudzki otrzymał tytuł Królewski (Królestwo Sycylii). W roku 1743 Savoiowie zrzekli się Sycyli na rzecz Austrii otrzymując w zamian Sardynię. W ten sposób powstało Królestwo Sardynii które istniało aż do zjednoczenia Włoch w 1861 roku.

Sabaudia-Piemont na Dynastei

Dynasteia I

Rozpoczęta w 1601 roku edycja była pierwszą w której Zgredźmin objął dynastię tutaj panującą, wcześniej była ona obsadzona przez Ogara który jednak nie zapisał się znacząco w losach tego państwa w tej edycji. Pierwsze działania zostały natychmiast pokierowane na próby ekspansji terytorialnej państwa, wyeliminowania Habsburgów w Italii i osadzenia w roli hegemona w tym regionie Sabaudczyków. Co początkowo zakończyło się sukcesem, Sabaudczycy opanowali Lombardię, Parmę, Reggio i Modenę oraz Raguzę. Ostatecznie jednak wszystko wróciło do punku wyjścia po klęsce w wojnie z Gonzagami.

Wojny

Praktycznie od samego początku Sabaudia toczyła wojny.

I Wojna z Hiszpanią 1606-1606(?)

W 1606 roku Sabaudia wypowiedziała wojnę Imperium Hiszpańskiemu które rok wcześniej najechało Wielkie Księstwo Toskanii. Wojna ta zakończyła się dość szybko i to niespodziewanym zwycięstwem Sabaudczyków którzy otrzymali Zachodnią Lombardię z Mediolanem oraz tytułem Księcia Mediolanu, nie zachowała się żadna bitwa z tej wojny.

II Wojna z Hiszpanią 1607-1607(?)

Wojna wywołana ponownie przez Sabaudię z powodu niedotrzymania przez Hiszpanów układu pokojowego z 1606 roku. Mimo obietnicy wycofania się z Toskanii przez Hiszpanów prowadzone tam nadal były działania wojenne. Wojna zakończyła się w tym samym roku podpisaniem rozejmu który obowiązywał już do końca edycji.

Wojna z Turcją 1607 - 1610

Sabaudia dołączyła do Krucjaty przeciwko Turkom zainicjowanej przez [[|Święta Liga|Świętą Ligę]] wysyłając nawet dość pokaźne siły do walki z Osmanami. Wojska Sabaudzkie operowały w regionie Raguzy i Albanii. Nie zachowały się opisy bitew z tej wojny, wiadomo że Sabaudczycy brali udział w przynajmniej jednej bitwie] w której ponieśli oni klęskę. Pokój między Turcją a Sabaudczykami został zawarty w 1610 w wyniku tegoż pokoju otrzymali oni Raguzę i powołane zostało [Wielkie Księstwo Raguzy] na którego czele stanął [Wiktor Amadeusz di Savoia].

Wojna z Księstwem Modeny, Reggio i Ferrary 1609-1610

Wojnę wywołało Księstwo Modeny, Reggio i Ferrary wysyłając do boju nieistniejące wojska. Wojna zakończyła się klęską [d'Este|d'Estów] oraz okupacją, a w końcu i aneksją, Księstwa przez Sabaudię. Pokój zawarto ze szlachtą Modeny, Reggio i Ferrary.