人们沉
Tainowie Shen

Pierwszy z "pięciu narodów" Cesarstwa,
Tainowie Shen zwani są też Tainami
zachodnimi lub Tainami leśnymi. Ich
pismo i język uważane są za najbardziej
klasyczne i pozbawione obcych naleciałości.
To własnie z ludu Shen wywodziła się dynastia
Zachodnich Zho, którą uważa się za pierwszą
obdarzoną Mandatem Niebios władzę Ta'in.
Stereotypem Shena jest urzędnik nie widzący
świata poza klasycznymi traktatami i tradycją.

人宝
Tainowie Bao

Drugi spośród "pięciu narodów" Cesarstwa,
lud Bao zwany jest też ludem wschodu albo
ludem rzek. Jest to najliczniejszy spośród
taińskich ludów, jak również najbardziej
zróżnicowany wewnętrznie. Pod względem
języka i pisma nie różnią się oni znacząco
od Tainów Shen, choć ludność wybrzeża
posługuje się niekiedy uproszczonymi i
zwulgaryzowanymi przez barbarzyńskie
wpływy zwrotami lub słownictwem
zaczerpniętym z obcych języków.
Stereotypowy Shen to rolnik pracujący
na polu ryżu i ucztujący każdej nocy
wraz ze swymi licznymi synami i braćmi.

人魏
Tainowie Wei

Trzeci spośród "pięciu narodów" Cesarstwa,
lud Wei to ludzie środka, albo lud równin.
Od reszty Tainów odróżnia ich zamiłowanie
do koni i koczowniczego trybu życia. Tainowie
Wei nie budują wielkich miast i tworzą pięknych
rzeczy, sztukę swą wyrażając poprzez pieśni i
tańce charakterystyczne dla ich plemion. Dialekt
stepowych Tainów jest gardłowy i chropowaty,
uważany przez klasycznych poetów za barbarzyński
i plebejski. Ludzie Wei posługują się klasycznym
taińskim pismem, chociaż umiejętność posługiwania
się nim nie jest wśród nich tak ceniona, jak wśród
Tainów Shen czy Bao. Stereotypowym Tainem Wei
jest koczownik całe życie nie schodzący z siodła, za
swą najbliższą rodzinę mający swojego sokoła,
wielkie stado bydła oraz ukochanego wierzchowca.

人西
Tainowie Xi

Czwarty spośród "pięciu narodów" Cesarstwa,
jest jednocześnie najmniej licznym. Zwani
górskimi Tainami albo Tainami południowymi,
ludzie Xi szczycą się tym, że najpełniej przyjęli
nauki yuanizmu i dokonali tego w sposób
najbardziej zgodny z oryginalnymi wzorcami.
Dominuje wśród nich klasyczny język taiński,
choć istnieje kilka osobnych dialektów. Poza
tradycyjnym pismem, wśród Tainów Xi istnieje
także specyficzna forma półzapisu, polegającego
na uproszczeniu i przekształceniu niektórych znaków.
Stereotypowy Xi to mnich cechujący się całkowitym
brakiem zainteresowania czymkolwiek poza sobą
samym i odmawiający kiwnięcia palcem nawet w
największej potrzebie, jaką można sobie wyobrazić.

人週
Tainowie Zhou

Ostatnim z "pięciu narodów" Cesarstwa,
jest lud Zhou, czyli Tainowie północni albo
Tainowie morza. Zachowali oni równie wiele
kulturowych różnic między sobą a klasycznymi
tradycjami Shen i czy Bao co Tainowie Wei.
Używane przez nich dialekty są ciężkie do
zrozumienia dla żyjących bardziej na południu
Tainów. Chociaż ludzie Zhou uważani są za
ponurych, twardych i bardzo przyziemnych i
często służą za przykład idealnych żołnierzy,
to jednak zdarzają się wśród nich filozofowie,
zwykle konserwatywnie trzymający się myśli
yongizmu. Stereotypowym wyobrażeniem Zhou
jest odziany w grube szaty rybak, sarkający
na wszystko i wszystkich i odpowiadający na
każde zapytanie niezrozumiałymi chrząknięciami.

人凱
Ludzie Kai

Żyjący na południe od rzeki Ussuri
ludzie Kai nie należą do rodziny ludów
taińskich, ale są z nią blisko powiązani.
Od tysiącleci kulturowe wpływy Tainów
oddziaływały na ich język i kulturę, tak
że wśród kaiskich elit znajomość pisma
i języka taińskiego jest już powszechna.
Stary język kaiski istnieje wciąż wśród
niższych warstw społecznych, jednak z
biegiem lat ulega on coraz wyraźniejszej
tainizacji. Kaiski akcent bywa uważany za
prostacki wśród Tainów Shen, a dla Zhou
i Wei niemalże uniemożliwia zrozumienie
komunikatu, ale za to bywał już parę razy
modny wśród pisarzy z ludu Bao lub Xi.

蘇茲
Suzowie

Suzowie wywodzą się z barbarzyńskich
jeńców wziętych w ostatniej fazie Szkwału,
kiedy pozbawieni dowództwa najeźdźcy
masowo poddawali się wojsku Tainów.
Cesarze zadecydowali wtedy o osiedleniu
wielu z nich w mieście Suzhou, gdzie żyli
najpierw jako półwolni-jeńcy, z czasem
uzyskując status pełnoprawnych poddanych
Cesarstwa. Mimo upływu ponad pięciu
wieków pamięć o pochodzeniu Suzów wciąż
pozostaje żywa, a oni sami bywają obiektem
stygmatyzacji z powodu swojego rodowodu.
Wielu z nich zna język taiński, ale niemała
część wciąż posługuje się swoim dawnym
językiem, zapisywanym za pomocą taińskiego
pisma. Stereotypowy Suz to chytry oszust,
udający że nie rozumie co do niego mówią,
żeby wyłgać się od odpowiedzialności.

人西安
Ludzie Xian

Ludzie ognia albo ludzie-smoki.
Xiańczycy to dalecy potomkowie
wojowników ludu Shinsei, którzy
przybyli do Cesarstwa niemal dwa
tysiące lat temu. W ciągu tysięcy
lat zostali w dużej mierze zasymilowani,
zarówno pod względem religijnym,
językowym i kulturowym. Wypychając
starą taińską arystokracje z jej miejsca
zdołali jednak zapewnić sobie pozycje
jednego z dwóch stanów wyższych
taińskiego społeczeństwa kastowego.
Pogrupowani w Smocze Dynastie ludzie
Xian są według taińskiej mitologii
potomkami smoków - ognistych duchów,
które przybrały ludzką postać, by móc
żyć w najwspanialszym państwie świata.

人巨人
Ludzie Jùrén

Ludzie Jùrén, czyli lud gigantów sami siebie określają mianem
Dio-doa. Są to ludzie grzeczni i pełni szacunku, chociaż nie ma
wśród nich nikogo, kto uczyłby ich cywilizowanych obyczajów.
Ich włosy są jasne, tak samo jak ich skóra, którą kryją nie pod
jedwabiem, lecz pod grubymi skórami i zielonymi tkaninami.
Chociaż zamieszkują daleką krainę, w przeciwieństwie do wielu
barbarzyńców oddają oni słuszną cześć Niebiosom. Chociaż nie
znają dwunastu xiańskich bogów, darzą szacunkiem wielkich
gigantów, twórców świata podobnych do Pan-Ku. Są szczerzy
i skromni, a swoich przodków szanują z równym oddaniem, co
wiele szlachetnych rodów zamieszkujących prefektury Ta'in.