Valdëas Queni [Ważne Persony]

[Ramirez]

[Ramirez]

Maedor III Ulthwé
[1149-]

Jako Telperion VIII, z Bożej łaski Król Elyrii, Ksiażę Argonii i Lindarii, Protektor Telarii, Dziedzic Elthanu, Hrabia Centralnego Forlindon, Dolnego Anorien, Południowego i Wschodniego Neldoreth, Pan Argonath i Agrammar etc. etc.

Maedor wstąpił na tron książęcy w wieku 30 lat i od razu dał się poznać jako sprawny organizator. Dzięki jego zarządzeniom Lindaria stała się księstwem z największą liczbą manufaktur i zakładów rzemieślniczych w całej Elyrii. Po śmierci Telperiona VII początkowo nie zamierzał ubiegać się o tron królewski. Rozsierdziła go jednak postawa głów rodu Arendil i Moraghil którzy nie mogli dojść do porozumienia dla dobra państwa. Gdy sytuacja stawała się na tyle poważna iż zaczęły chodzić rozchodzić się pogłoski o możliwej wojnie 38-letni wówczas Maedor wysunął swoją kandydaturę. Podczas ostatniego głosowania szalę na jego korzyść przeważył głos Tara Wolnego Miasta Eonar. Od tamtego czasu Król ściśle współpracuje z Eonarskimi rodzinami handlowymi, co nie zawsze spotyka się aprobatą dworu bądź innych rodzin książęcych. Rządy jego to czas stabilizacji nie przerwanej nawet epidemią czarnego plugastwa. Sprawnie lawirował pomiędzy dwoma najpotężniejszymi rodami elyrskimi utrzymując pokój i dbając o rozwój. Szczególnie dobrze jego rządy z pewnością będą wspominać mieszczanie i kupcy którym to nadał wiele przywilejów. To za jego rządów też została powołana Elyrska Kompania Morska.

[Ramirez]

Annatar IV Arendil
[1143-]

Z Bożej łaski Wielki Książę Calradii, Hrabia Południowego Linaewen i Górnego Anorien, Pan Caradhras, w służbie Telperiona VIII jako Lond Wielki Kanclerz

Dobry zarządca, kompetentny dowódca i wyśmienity strateg, Annatar od małego pielęgnował cechy, które w przyszłości miały zaprowadzić go na tron Elyrii. Jeszcze zanim wstąpił na ksiażęcy tron brał udział w walkach z wojującymi bandami z Tlahtoloyan. On też tak naprawdę był pomysłodawcą powstania Protektoratu Lothlinaer z ziem dopiero co wydartych dżungli. Jednak najbardziej dał się poznać jako wytrawny dyplomata. Pomimo iż tradycją jest nie wybieranie na Króla członka tego samego rodu z którego pochodził poprzedni monarcha Annatarowi prawie udało się przełamać ten zwyczaj. Podczas posiedzeń Rady Chwalebnych zebrał wokół siebie nie małą koalicję w postaci obu Księstw Telarskich i Iyandri. Jednak twardy opór jaki zoorganizował Belanar Moraghil uniemożliwił jego wybór. Tajemnicza śmierć Belanara podczas jednego ze zjazdów Rady tyko pogorszyła jego sytuację i otworzyła drogę Maedorowi Ulthwé na wybór, na Annatara zaś ściągnęła wieczną nienawiść przekonanego o jego winie brata Belanara, Thareliona.

[Ramirez]

Tharelion V Moraghil
[1155-]

Z Bożej łaski Arcyksiążę Targonii, Hrabia Harlindon, Dolnego Neldoreth i Zachodniego Forlindon, Pan Thargeras, w służbie Telperiona VIII jako Lond Wielki Sekretarz

Tharelion z początku miał nie zasiadać na arcyksiążęcym tronie. To jego brat, Belanar II dostąpił tego zaszczytu. Ambitny, energiczny i pomysłowy Belanar jeszcze za życia Telperiona VII zdobył sobie poważne poparcie dla przyszłej kandydatury królewskiej. Gdy jednak przyszło do elekcji, zuchwała kandydatura Annatara Arendila zablokowała marsz Moraghilów po drugi tron królewski w swojej historii. Nie mogąc się z tym pogodzić, ambitny Belanar począł nawet przygotowywać się do wojny z Arendilami i ich sojusznikami. Na szczęście dla Elyrii młody i zaradny książę Argonii w szybkim tempie zbudował koalicję popierającą swoją kandydaturę, Belanar zaś poniósł śmierć w drodze na jeden z ostatnich zjazdów elekcyjnych. Tharelion od początku podejrzewał Arendilów o zlecenie morderstwa. To natomiast pchnęło go świat płaszcza i szpady gdzie odnalazł swoje powołanie. Przez lata budował sieć szemranych kontaktów w Elyrii i poza nią i choć nigdy nie zdobył dowodu na winę Annatara nie przeszkodziło mu to w szczerej nienawiści do niego. Skrupulatnie zbudowana sieć kontaktów zaprowadziła go wysoko, bo aż do rady Londów gdzie zasiada jako Lond Wielki Sekretarz, czyli mistrz wszystkich operacji szpiegowskich i kontrwywiadu. W polityce wewnętrznej jego priorytetem zawsze było osłabienie Arendilów i wzmocnienie Moraghilów, w tym celu utrzymał sojusznicze relacje z Daenarami, zapoczątkowane jeszcze za Belanara i w ostatnich latach udało mu się odsunąć od siebie rody Telarskie od Arendilów.