Ród panujący

[Kocurrrek]

VÆNÌR

[indent][indent][indent][indent]
Eyjólf Kanarlsónn [1122-1190], Rig af Æìr Dìnn
ślub 1140: Keira Ær’Hara var Cælìh [1128-1161]
[indent][indent]Tride [1146-1190]
Inge [1148-1197] ⚭ Dan Andersónn Fójlkær [1144-1195]
Hilde [1150-1170] ⚭ Jens Holgersónn Ær’Akselstjerna [1130-1189]
Moira [1151] ⚭ Colin Ær’Kirkcadly [1142]
Vigdis [1153-1197] ⚭ Neal Ær’Douglass [1150]
Eirik [1157-1167]
Bjorn [1161-1167]
[/indent][/indent]
ślub 1153: Ædindis Ketillsdóttir Fójlkær [1137-1195]
[indent][indent]Lennart Eyjólfsónn [1154-1193], Rig af Æìr Dìnn
ślub 1170: Aithne Ær’Connor var Cælìh [1158]
[indent][indent]Freyr Lennartsónn [1173], Rig af Æìr Dìnn
ślub 1190: Caireen Ær’Brien var Cælìh [1176]
[indent][indent]Freyr Freyrsónn [1192]
Inna [1194]
Thyra [1199][/indent][/indent]
ślub 1195: Gudrunn Dandóttir Ær’Jelling [1175]
[indent][indent]Ulvi Freyrsónn [1196][/indent][/indent]
konkubina: Chlothild Robertienne var Annarietta [1183]

Freydis [1172-1177][/indent][/indent]

ślub 1175: Rangveig Vidardóttir Ær’Svelling [1156-1193]
[indent][indent]Sigrida [1185] ślub 1205 Eystein Ingolfsónn Balder [1176]
Halla [1187]
Jorunn [1190] ślub 1205 Festus Terius aep Westes [1180]
Volund Lennartsónn [1178-1205] ślub 1205 Torey Er'Ardheslaiq [1184]
Elinn [1184-1204][/indent][/indent]

konkubina: Chien Li var Ti’an [1130-1168]
[indent][indent]Agvindur Lennartdritt [1168] ślub 1205 Iris Etchevèrry [1183] [/indent][/indent]

Leiknar Eyjólfsónn [1159]
ślub 1178: Angerboda Hjalmarsdóttir Ær’Visnir [1160-1179]
[indent][indent]Fenrir Leiknarsónn [1179]
ślub 1198: Audrey Ær’Hepburnn [1181]


[/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent]

* nie wpisywano dzieci zmarłych w wieku wczesnym (poniżej 5 lat)

[Kocurrrek]

FREYR LENNARTSÓNN
ur. 1173
okrutny, sprawiedliwy, rozrzutny

[indent]Jedenasty król Æìr Dìnn i daleki potomek (w piętnastym pokoleniu) Gerdy Eiriksdottir, lub jej siostry Inny (wedle niektórych sag dziecko było zrodzone z Inny, ale wychowywane przez Gerdę).
Władcą został w wieku bardzo młodym, bowiem miał jedynie dwadzieścia lat gdy jego ojciec, Lennart zmarł w wyniku powikłań związanych z raną, której nabawił się podczas ćwiczeń szermierczych. Nie brak głosów, że króla Lennarta zabiła trucizna podana przez Dana Ær’Jelling, kanclerza królewskiego podejrzewanego o defraudacje skarbu. Miał on podobno nadzieje na umiejętne kierowanie młodym królem, czym dodatkowo chciał sobie pomóc wydając za niego swoją najstarszą córkę.

Freyr dość szybko pokazał się jako bardziej niezależny niż się spodziewano i umiejętnie rozgrywał naprzeciw "żelaznemu kanclerzowi" swoje wpływy w Cælìh i Unii Valbergskiej, w tym drugim przypadku opierając się na skoligaconym rodzie Fójlkærów. Jednocześnie budował wśród ludu swoja pozycję na thingach, gdzie dał się poznać jako król bardzo sprawiedliwy i wnikliwie oraz godnie rozpatrujący najbardziej zagmatwane procesy sądowe. W tym aspekcie przywrócił wiele kar, które zostały zapomniane i przestały być stosowane od pokoleń, a jawiły się jako wyjątkowo bestialskie pogrążanie zbrodniarzy. Również na dworze dał się poznać jako okrutnik, bo za uchybienia przywrócił kary cielesne i gardłowe na służbie. To dało mu przydomek okrutnika, ale po prawdzie wskazywano, że nigdy nie dawał upustu swego okrucieństwa bez przyczyny. Więcej nawet, potrafił równie nieprzytomnie nagradzać za dobra służbę, co krwawo karać występki. Ta jego sprawiedliwa ocena ludzi sprawia, że jego okrucieństwo budzi raczej strach, a nie niechęć lub pogardę.

Gdy po śmierci Dana Ær’Jelling w 1198 roku pochwycił w końcu pełnię władzy, szukał okazji aby ją przypieczętować jakoś spektakularnie manifestacją własnej siły. Bardzo możliwe, że to uderzenie trafiłoby w królestwo i resztki opozycji w postaci pozostałości partii kanclerskiej wśród możnych, jednak wydarzenia w sąsiednim cesarstwie Cao, oraz najazd Ti'an na ten kraj, pozwoliły mu wykorzystać sytuację do zbudowania autorytetu podczas wojennej wyprawy.[/indent]

CAIREEN ÆR’BRIEN Z CÆLICH
ur. 1176
niepewna, tolerancyjna, kreatywna

GUDRUNN "LODOWOOKA" ÆR’JELLING
ur. 1175
skromna, pamiętliwa, uparta

[indent]Pierwsza z małżonek została poślubiona przez Freyra zgodnie ze zwyczajem w jego szesnaste urodziny. Została wybrana z półtuzina najlepszych panien na wydaniu z klanów górali dinndileańskich zamieszkujących Pogórze Cælìh. Wybrał ją na przekór forsowanej przez kanclerza Moir z klanu Ogilvyy i ani razu władca nie żałował tej decyzji. Caireen nie czuje się pewnie w Folkvang i ciężar korony ją trochę przytłacza, jest jednak orędowniczką postępów obyczajowych na dworze i często służy radą małżonkowi w kwestiach rozwiązywania problemów toczących królestwo. Mówi się, że wiele z osławionej królewskiej sprawiedliwości wynika z tego, że królowa znalazła najlepszy ze sposobów rozwiązania sprawy.

Gudrun zwana "Lodowooką", córka zmarłego niedawno "żelaznego kanclerza", publicznie pokazuje się jeszcze rzadziej niż pierwsza królowa. Co prawda jako córka możnego o wiele lepiej czuje się na dworze, ale jest całkowitą przeciwnością dumnego rodziciela, bo epatuje niebywałą skromnością i unika przepychu oraz wielkich audiencji. Wśród dworzan ma opinię osoby, której należy lepiej unikać, bo nie tylko jest niesamowicie uparta (a przez to jakieś większe dyskusje nie mają z nią sensu), to dodatkowo jest cholernie pamiętliwa i nie można zbytnio liczyć na przedawnienie się doznanych przez nią uraz.[/indent]

 

CHLOTHILD z ANNARIETTY
ur. 1183
?, ?, ?

[indent]Dziewczyna ta jest największą zagadką Folkvangu. Trafiła na zamek jako dziewięcioletnia dziewczynka, która wraz z rodziną została napadnięta przez bandę rozbójników grasujących na szarej przełęczy. Jej ojciec, Robert d'Hauye, matka i dwóch braci nie dożyło rozbicia bandy przez strażników królewskich, ona jednak uwolniona trafiła na dwór. Już jako dziecko odznaczała się tak wielką uroda, że król Lennart chciał ją sobie wychować na konkubinę. Nic z tego jednak nie wyszło, bo zmarł w rok później gdy Chlo miała jeszcze niespełna 10 wiosen. Dziewczyna wychowywała się wraz z młodszymi siostrami króla i zwyczajowo traktowana jest jako niejako "adoptowana" do rodu królewskiego.
Ten teoretyczny "siostrzany" status względem króla nijak się ma do statusu oficjalnego - jest bowiem królewską konkubiną. Tym bardziej dziwi, że wedle służby, ani razu nie dzieliła z królem łoża.

W Folkvang bardzo cicho mówi się o tym, że Robert z Annarietty zginął z rąk zbójów gdy jechał oddać młode dziewczę w zaślubiny w zbyt młodym jej wieku. Bandyci zostali wytłuczeni przez strażników, niedługo przed tym, gdy mieli sobie poużywać z dzieckiem-branką, a król Lennart zmarł gdy zdecydował wychować ją sobie na metresę. Plotki twierdzą, że na tydzień przed zgonem, "Żelazny Kanclerz", Dan Ær’Jelling nastawał na jej cześć w jej piętnaste urodziny. Zdarzają się ciche opinie, że to ona stała za śmiercią króla i kanclerza już jako 10 i 15 latka, a teraz tak mało widać ją na dworze, bo służy władcy nieoficjalnie jako mistrzyni mordów i wspomina się piękną dziewczynę niekiedy, gdy w kraju dojdzie do niewyjaśnionego mordu mogącego choć ulotnie być łączonego z polityką. Bardziej romantyczne opowieści mówią o swoistej klątwie i tym, że Chlothild choć obca, to została pobłogosławiona magią seidr i umiejętnościami volvy. Podobno oboje z królem kochają się, ale ona nie daje zbliżyć mu się do siebie w obawie iż klątwa dopadnie również jego. Wedle zwolenników tej opowieści, większość czasu Chlo spędza w transach w głębokiej umbrze, próbując przebłagać bogów o zdjęcie klątwy, a Freyrowi służy jako wieszczka.[/indent]