Kronika

[Ellahar]

Radżat Nainpuru, 1208 

Wielkie imperia buduje się na zgarbionych od narzuconych na nie ciężarów prostego ludu. Czasem jednak trafiają się władcy, którzy decydują się ulżyć swoim poddanym – a przynajmniej zadbać, aby w przyszłości mogli udźwignąć jeszcze więcej. Choć radża Nainpuru Nasatya zapamiętany został głównie z czystek które urządził na dworze, to miał on kilka lat temu przeznaczyć znaczne fundusze na ambitne plany rozwoju nainpurskiego interioru. Zastępy robotników ruszyły karczować gęste dżungle, aby wydrzeć ziemię naturze, by następnie budować tam tarasy do uprawy ryżu czy kopać kanały irygacyjne. Na pozyskanych w ten sposób ziemiach uprawnych osiedlono masy bezrolnego chłopstwa, a pośród pól szybko zaczęły wyrastać niewielkie miasteczka. Sam radża nie doczekał jednak owoców swych decyzji, a zbiera je dopiero jego brat – na którego prosty lud patrzy z wdzięcznością. Kolonizacja interioru w znacznym stopniu zredukowała napięcia społeczne w radżacie, oraz zapoczątkowała wzrost liczby ludności. Produkcja żywności wzrosła wystarczająco, aby wytworzyć nadwyżki, które eksportowane są poprzez elyryjską enklawę, tym samym przynosząc stały dochód radży.

- Zyski z inwestycji w Nainpurze,
- Nadwyżki żywności zwiększają koniunkturę.