Magistrat ds. wojny [ARMIA]

[Badet]

Nazwa: Xian Wei (Smocza Chorągiew)
[spoiler]Cechy: PR, Zdyscyplinowani
Liczebność: 200 ciężkiej jazdy
Opis fabularny: Smocze dynastie to czterdzieści siedem wielkich rodów o wysokim statusie społecznym. Są oni szlachtą taińskiego społeczeństwa, ich pochodzenie gwarantuje im szereg praw i przywilejów stawiających ich ponad członkami innych kast. Podstawowym przywilejem, jakim dysponują, jest wyłączne prawo na posiadanie i używanie długich mieczy dao. Rody te otrzymują (poza swymi zwykłymi przychodami) państwową pensje. W zamian ich obowiązkiem, jako "lenników i przyjaciół cesarstwa" jest stawanie na wezwanie cesarzy. Teoretycznie każda dynastia powinna wystawić na żądanie osobną chorągiew, jednak często zdarza się, że dany ród nie ma po prostu dostatecznie dużej liczby dorosłych mężczyzn, więc kilka rodów wspólnie zbiera się pod sztandarem jednego z nich. Zawsze jednak chorągiew prowadzona musi być przez przywódcę jednego z rodów. Xiańczycy przez setki lat utrzymali wiele swych zwyczajów, w tym tradycje samodoskonalenia i nauki szermierki, co w połączeniu z bogatym ekwipunkiem, jaki zostaje im zapewniony i częstym praktycznym użyciem ich umiejętności w licznych wojnach Cesarstwa sprawia, że stanowią oni elitę sił zbrojnych Ta'in.
Ilość w armii: 10%

[/spoiler]

Nazwa: Wei Wei (Chorągiew Wei)
[spoiler]Cechy: PR, Łupieżcy, Zwiad
Liczebność: 500 konnych łuczników
Opis fabularny: Lud Wei zwany to dużej mierze koczownicy, od dziecka przyuczani do jazdy konnej. Praktycznie wszyscy mężczyźni ich plemion ćwiczą się w strzelaniu z łuków i polowaniach na żyjące na równinie Wei zwierzęta z pomocą tresowanych sokołów. Zwierzęta te często zabierają ze sobą na wojnę, wykorzystując je do przekazywania wiadomości między swoimi niezwykle lotnymi oddziałami. Chociaż dla osiadłych Tainów taki sposób walki jest często barbarzyński, ludzie Wei świetnie potrafią również plądrować wrogie terytoria, żyjąc z tego co znajdą i zdobędą. Wzywane na wojnę plemiona rzadko zaopatrują swoich synów w ciężkie pancerze czy barwne stroje, jednak praktycznie zawsze dbają o to, by ich wojownicy jeździli na mocnych koniach, dzierżyli sprawdzone łuki i prezentowali się pod barwnymi chorągwiami. Oddziały koczowników często zaskakują przeciwnika, atakując go również bezpośrednio z wykorzystaniem włóczni i krótkiej broni, szczególnie jeśli ten nie spodziewa się tak agresywnych działań po typowo strzeleckiej formacji.
Ilość w armii: 20%

[/spoiler]

Nazwa: Puren Suo (Batalion Milicji)
[spoiler]Cechy: PR, Garnizon
Liczebność: 250 kuszników zheng, 250 halabardników
Opis fabularny: Członków kasty Pu ren, czyli miejskiej biedoty, często zatrudnia się w miastach jako członków sił porządkowych podległych gubernatorom miast. Oddziały takie są następnie uzbrajane na koszt gubernatorów i pełnią obowiązki policyjne pod ich nadzorem. W sytuacji zagrożenia gubernatorzy są zobowiązani zapewnić nimi wsparcie cesarskim armiom. Teoretycznie żołnierze ci otrzymują wtedy normalny żołd i wszystkie przywileje kasty żołnierskiej, w praktyce jednak zwykle nie oddalają się zbytnio od swoich ojczystych miast i przy dłuższych kampaniach stają się nieprzewidywalni. Często jednak najlepsi z nich otrzymują ofertę wstąpienia do kasty żołnierskiej. Kusznicy miejskich batalionów wykorzystują powszechnie kusze zheng, czyli samopowtarzalne wyrzutnie bełtów. Jest to klasyczny taiński wynalazek. Broń ta jest niezwykle szybkostrzelna i łatwa w obsłudze, dysponuje także niezłą siłą rażenia. Niski zasięg rekompensuje się zwykle ustawianiem strzelców na ufortyfikowanej pozycji (często miejskich murach), które pozwalają dodatkowo oprzeć broń. Brak celności większości strzelców zwykle jest niwelowany przez ich liczbę, która pozwala zatrzymać każde wrogie natarcie w gradzie tysięcy błyskawicznie wystrzeliwanych bełtów. Przeładowujących kuszników osłaniają halabardnicy, odziani w półpancerze, chroniące głównie górną, nieosłoniętą blankami część ciała.
Ilość w armii: 20%

[/spoiler]

Nazwa: Zhao Suo (Batalion Szponów)
[spoiler]Cechy: Zaciężni, Oddanie (Smocze dynastie)
Liczebność: 300 ciężkozbrojnej piechoty, 200 łuczników
Opis fabularny: Zwyczaj adoptowania przez Smocze Rody walczących w ich imieniu wojowników jest dość stary i wiąże się bezpośrednio z małą liczebnością ludu Xian, jak i z ich odwieczną rywalizacją z kastą urzędniczą. Generalnie rzecz ujmując, Szpony to zbiorcza nazwa na każdego adoptowanego do jednego ze Smoczych Rodów człowieka. Tworzą oni prywatne gwardie i oddziały poszczególnych rodów, często wykorzystywane w politycznych rozgrywkach między nimi. Często zdarza się jednak, że całe oddziały Szponów są oddawane na potrzeby armii Cesarstwa. Wojownikom jest wtedy wypłacany normalny żołd i wynagrodzenie. Teoretycznie podlegają wówczas jedynie wyznaczonym przez cesarzy zwierzchnikom. W walce wykorzystują długie miecze dao*, których mogą używać, jako członkowie Smoczych Rodów, a także długich łuków, które są uważane za broń równie szlachetną. Rody zwykle zapewniają im dobre wyposażenie, dzięki czemu gros z nich to ciężkozbrojni wojownicy, wyposażeni często znacznie lepiej niż szeregowi wojownicy państwowej armii. Bataliony Szponów są powszechnie uważane za bardziej elitarne i prestiżowe niż zwykłe bataliony cesarskie.
Ilość w armii: 20%

[/spoiler]

Nazwa: Shibing Suo (Batalion Piechoty)
[spoiler]Cechy: Zaciężni, Pacyfikacja
Liczebność: 220 kuszników, 250 halabardników, 250 tarczowników, 30 oficerów, 200 służących
Opis fabularny: Shibing to kasta zawodowych żołnierzy, otrzymujących żołd i zaopatrzenie na koszt państwa. Wywodzą się oni głównie z niższych warstw społecznych, więc są dobrze zaznajomieni z panującymi na najniższym szczeblu drabiny społecznej warunkami. Zwykle są to ludzie twardzi, przystosowani do ciężkiego życia i niewygody. Za szczególnie wartościowych uważa się rekrutów z ludu Tainów Zhou. Teoretycznie służba w armii jest dobrowolna, a rekrutacja opiera się na ochotnikach, jednak w sytuacji potrzeby prefekci często uciekają się do przeprowadzenia przymusowej branki i wcielenia ludzi (głównie małorolnych rolników albo ludzi luźnych) do kasty Shibing. Przeciętny piechociarz nie dysponuje zbyt rozbudowanym wyposażeniem obronnym - standardem jest hełm albo czapka, gruby materiałowy mundur i niekiedy pikowany kaftan. Zdarzają się także elementy lamelkowanych lub kolczych pancerzy, zwłaszcza u oficerów. Tarczownicy uzbrojeni są dodatkowo w duże prostokątne tarcze i topór albo kord, kusznicy w ręczną kuszę (zwykłą, niekiedy samopowtarzalną), a halabardnicy rzecz jasna w halabardy. Bataliony ćwiczone są w formowaniu i utrzymywaniu różnych formacji, takich jak kwadrat, okrąg albo trójkąt, nieodmiennie wokół sztandarów i rydwanów przewożących oficerów.
Ilość w armii: 30%

[/spoiler]