Wojsko

[Skryba]

WOJSKO DJODOARÓW

[indent]Nazwa: Buthueguvo [ciężka jazda]
Cechy: PR, Konnica, Zdyscyplinowani, Przeciw piechocie, Przyjazny teren [otwarty teren]
Liczebność: 300
Ilość procentowa: stan względem całości wojska: 10%
Opis fabularny:  ciężka jazda, wojownicy uzbrojeni w dłuższe lance, długie miecze, drewniane (wzmacniane) puklerze, zakuci w ciężką zbroję i hełm, koń również opancerzony ale nie cały (nie jest to zatem katafrakt). Wojownicy ci rekrutują się z najznamienitszych i najbogatszych rodów djodoarskich. Często posiadają konie na zamianę, gdy pierwszy rumak się zmęczy, ale ogólnie są to specjalnie szkolone konie.

Nazwa: Egudau [lekka jazda]
Cechy: PR, Konnica, Zdyscyplinowani, Przeciw piechocie, Zwiad, Przyjazny teren [otwarty teren]
Liczebność: 600
Ilość procentowa: stan względem całości wojska: 60%
Opis fabularny:  lżejsza (ale nie kompletnie lekka) jazda, wojownicy uzbrojeni w standardowe lance, długie miecze, dębowe puklerze, zbroja lamelkowa bądź kolczuga i na to grubszy płaszcz, koń jedynie częściowo opancerzony (jeśli w ogóle). Hełm tylko częściowo zabudowany, zwieńczony końskim włosiem. Djodoarowie kochają konie (egu), które towarzyszyły im w trakcie wędrówki i towarzyszą na każdej wyprawie wojennej, jest to szlachetne zwierze i każdy wolny człowiek uważa posiadanie konia za istotny element tożsamości, piesza służba wojskowa jest bowiem raczej nieszanowana w społeczeństwie. Djodoarowie czują się w siodle pewnie, a ich rozpędzona szarża niejednokrotnie wpędzała wrogów w trwogę. Jednocześnie za tą samą sprawą unikają walk w miastach i twierdzach, zwłaszcza koszmarem dla Djodoara byłoby długotrwałe oblężenie i konieczność zabicia i zjedzenia swojego wiernego rumaka. Najlepiej walczą na otwartych przestrzeniach, ale i w górach, ich konie bowiem są specjalnie wyszkolone.

Nazwa: Wufehevo [mieszana piechota]
Cechy: PR, Piechurzy, Garnizon
Liczebność: 400
Ilość procentowa: stan względem całości wojska: 15%
Opis fabularny:  piechurzy, Djodoarowie, których zwykle nie było po prostu stać na kupno czy utrzymanie konia oraz odpowiedniego sprzętu. Walczą uzbrojeni w topory jedno lub dwu-ręczne, okrągłe tarcze trzymane na plecach w czasie marszu, chronieni przez zbroję lamelkową lub czasem kolczugę. Zdarza im się również używać mieczy, ale topory są jednak o wiele bardziej popularne. Część z nich opanowała również szlachetną i tradycyjną umiejętność rzucania toporami na odległość. Niektórzy posiadają hełmy (częściowe), inni nie. Na pewno nie oszczędzają na butach, w swoich marszach bowiem często muszą dotrzymać kroku jeźdźcom.
Cecha specjalna: rzut toporem: część żołnierzy poznała szlachetną i tradycyjną sztukę rzutu toporem, ma zatem pewne zdolności dystansowe

Nazwa: Braifievi [łucznicy]
Cechy: PR, Dystansowi, Zdyscyplinowani, Garnizon
Liczebność: 400
Ilość procentowa: stan względem całości wojska: 15%
Opis fabularny:  łucznicy. Część walczy konno, jednak spora część towarzyszy piechurom. Posiadają cisowe łuki, znani są z odpowiedniego wyszkolenia w kierunku szybkostrzelności. Największa pociecha Djodoarów, którzy znajdą się w oblężeniu. Prawie zawsze chronieni przez zbroję lamelkową, rzadko hełmy, posiadają solidne rękawice i buty. Strzały wykonują zwykle sami, nosząc je w kołczanach przy boku lub na plecach. W razie walki wręcz dysponują krótkimi ostrzami lub małymi toporkami.  

[/indent]