Ziemie Æìr Dìnn (geografia)

[Kocurrrek]

HÆDLAINND

[indent]Od strony Pogórza Cælih, kraina ta jawi się jako prawdziwy raj. Łagodne pagórki tej wyżyny porośnięte trawą i niewielkimi zagajnikami tworzą niesamowity kontrast wobec surowej krainy z którą graniczy “kraj wrzosowisk”. Nazwę swą ziemie te wzięły od niskich wzgórz w głębi prowincji, bliżej gór Cæleidon, gdzie poprzecinane łąkami o dużym nasyceniu polnych kwiatów, tworzą niesamowite, wręcz urokliwe wrażenie. Czasem ziemie te nazywane są z dinndileańskiego: “Cnoi Bláthanna”, czyli kwietne wzgórza, co może i jest nawet trafniejsze, z niewiadomych powodów utarło się jednak nazywanie tej krainy od wrzosowisk.
Dawniej ziemie te należały do klanów dindileańskich, które opierały się przez wieki najpierw annarieckiemu rycerstwu, a później varangskim najeźdźcom. Jest to jedyna część Æeir Dinn, która nie poddała się władzy jarlów, a później królewskiej. Hædlainnd padł pod północy nie w ogniu walk i mów na klanowych wiecach, a pod wpływem varangskiej kultury. Ludność tutejsza zasymilowała się z przybyszami pozwalając im osiedlać się nad brzegami rzeki Finn i Loc Luinn, w końcu zmieniając się w lud æirdinnczyków, tak jak w reszcie kraju. Ci, którzy nie chcieli porzucić obyczajów przodków, odeszli na zachód, na Pogórze Caelih.
Kraina ta otaczana jest szerokim półkolem przez rzekę Finn, źródła swe mającą w górach Cæleidon, a ujście w Loc Luinn, w pobliżu miasta Haiverness i to nad bogatymi w ryby brzegami rzeki skupia się większość osadnictwa, a więc nie brak tam pól uprawnych i pastwisk. Po drugiej stronie Finn, w jej środkowym biegu, gdzie czyni ona łuk zwracając swe wody ku południowemu zachodowi, rozciąga się ædrińskie pomorze.

Hædlainnd nie jest tak bogaty jak pobliski Slædlainnd, a tym bardziej Ædrinn, ale i nie jest znowuż tak biedny jak pogórze Cælih. Zdawałoby się, że oprócz rybołówstwa kraina ta niewiele ma do zaoferowania więcej niż góry na południu, ale jej mieszkańcy w praktyce pokazują co innego.
Pomaga im z pewnością lepsze ukształtowanie terenu i pas całkiem urodzajnych ziem nad Finn, gdzie kwitnie rolnictwo i hodowla, a także na skalę masową (co nie zdarza się w innych częściach królestwa) - sadownictwo. W głębi kraju wypasane są ogromne stada owiec.
Dużą część dostatku, kraj ten zawdzięcza dzięki tkactwu. Nie tylko zresztą w Haiverness rywalizującym na tym polu z leżącym po drugiej stronie Loc Luinn, Guinness… Warsztaty z krosnami znaleźć można i w dużo mniejszych osadach wzdłuż Finn i może na razie w tkactwie to stolica annarieckiego pogórza góruje nad miastem z wrzosowisk, ale jeżeli ogólnie mówić o centrum tkactwa, jest nim (jako prowincja) raczej Hædlainnd.[/indent]