Ziemie Æìr Dìnn (geografia)

[Kocurrrek]

ÆDRINN

[indent]Ziemie pomorza to perła w koronie æirdinnskiej. Gęsto zaludnione i bogate ziemie na płaskich niczym stół, nadmorskich równinach Ædrin dolnego nie sposób nie dosięgnąć wzrokiem farm i wsi, lub dymów z kominów domostw, z gęsto rozsianych osad wraz z miastem Hælvay położonym nad Finn, na trasie còirdìlaeńskiego traktu. Między ujściem rzeki Vind przy Vindhelm wzniesionym na granicy z Cesarstwem Cao, a ujściem Vesny z ważnym portem handlowym Ædinberg, płaskie wybrzeża zalewane falami przypływów, gęsto utkane są rybackimi wsiami.
Teren ten, nizinny pełen jest uprawnych pól i na północy wznosi nie nieco ku Vesnie której nurt biegnie doliną Geir, oddzielając górną i dolną część pomorza. Swe źródła ma W wybijającym się i doskonale widocznym od południa, masywem Wilczych Wzgórz, w całości zalesionych i dających również początek Alcie, północnemu dopływowi Vesny, a także wielu innym rzeczkom zmierzającym nurtem w kierunku północy by zasilić swymi wodami Æìnerdę na ostatnim odcinku jej biegu. Wzgórza te są bardzo słabo zaludnione, wręcz zdałoby się dzikie, co kontrastuje z  gęstym zaludnieniem nadmorskiej prowincji. Wyjątkiem są tutaj zbocza po północno-zachodniej stronie wzgórz, od miasta Lindholm Høje, gdzie wiele jest osad drwali, górników i kamieniarzy.
Na północ od doliny Geir, już w górnej części Ædrin, teren wciąż się wznosi i jest minimalnie bardziej pofałdowany. Nizina przechodzi w wyżynę nadmorską, która opada również w kierunku morza, lecz bardziej łagodnie, przez co jakby nie starczało jej miejsca i czasu aby spotkać się z morzem na jednym poziomie… Od północnych rubieży zatoki ædinbergskiej, prawie aż po ujście Æìnerdy, brzeg stanowią wysokie, kredowe oraz skaliste klify osiągające w niektórych miejscach nawet kilkaset metrów wysokości.
Wspomniana Æìnerda płynąca wzdłuż masywu Hel, który wypiętrza się wysoko stromymi szczytami, wpada do zatoki Sigurdy, gdzie znajduje się Vannaheim stolica
Æir Dinn i siedziba władców. Jest to największe miasto w królestwie i tylko slædlainndzkie Dunnlaigheim zbliża się do stolicy liczbą mieszkańców. Ten wielki port znajduje się w cieniu Hjalmarfjell, wysokiej góry po drugiej stronie ujścia rzeki. Tu kończy się też biegnący od zachodu masyw Hel.


Bogactwo i dostatek wręcz bije od tych ziem. Obfite w ryby morze daje Æìrdinnczykom również sól pozyskiwaną w wielu salinach, a na północ od Lindholm Høje funkcjonują też niewielkie żupy solne. Wilcze wzgórza oferują nie tylko dobre drewno, ale również wysokogatunkowy kamień, istnieją tam też kopalnie miedzi i cynku.
Rolnictwo jest tu bardzo zaawansowane, a handel działa prężnie szczególnie w dwóch portach gdzie dokonuje się wymian towarów z kupcami zamorskimi.
Także rzemiosło stoi wysoko i jest bardzo zróżnicowane.[/indent]