σύμβαση [Traktaty dyplomatyczne]

[Ellahar]

1202

Kolejny rok upłynął w Basilei pod znakiem handlu. Podpisano bowiem aż trzy intratne umowy. Pierwszą z Imperium Tarcvinium, pozwalającą wznieść aecką dzielnicę kupiecką na północnym wybrzeżu Morza Śródziemnego. Ten przyczółek handlowy, nie tylko wzmocni obecność kupców Basilei w regionie, ale też zacznie tworzyć lokalne centrum handlu - z pewnością bowiem ułatwi dostęp do targowisk i rynków innych państw północy. Druga została ustanowiona z Cesarstwem Varangardu i dotyczy przede wszystkim Wysp Solnych położonych w Zatoca Varangardzkiej. Inwestycja w żupy solne w zamian za preferencyjne cła nie tworzy nowego szlaku handlowego, jednak poprawia sytuację kupców z wysp przy zakupie tego cennego surowca.
Ostatnia z umów podpisanaze Związkiem Ephyrii ma zarówno wymiar handlowy, jak i polityczny. Handlowo jest to przede wszystkim ukłon w stronę Ephyryjczyków: otrzymują bowiem dostęp do rynku dużego sąsiada, a dodatkowy sojusz gwarantuje pokój i stabilność na Wyspach Fokkijskich. Basilea zyskuje przede wszystkim usunięciem zagrożenia zaistnienia obcych wpływów na wyspach, jej kupcy zaś zyskują możliwość planowania działań opartych na całym rynku fokkijskim.