Wydarzenia

[Skryba]

[tab]Królewicz Genorein ponoć jest niepocieszony zgłoszonymi mu kandydatkami do ożenku. Zdaje się nadto być wciąż przybity przedwczesną śmiercią jego żony, młodej Gobatonuithi e Potowuf. Ku rozczarowaniu króla nie zgłoszone zostały żadne cudzoziemskie kandydatury, natomiast rodzime okazały się nietrafione. Wobec tego zdecydowano się poczekać z kolejnymi zręczynami... Sam Genorein zastanawia się nad wyruszeniem w nową misję. Jego ostatnia doprowadziła do podpisania traktatu o nieagresji z państwem zakonnym. Ze wschodu dobiegają (powoli bo powoli) wieści o bajecznie bogatym i uporządkowanym cesarstwie Ritfjeri [Ta'in], do którego udał się parę lat temu poseł, naczelnik Jablodnaid e Hoiwezae. Na razie nie udało się nawiązać relacji handlowych, aczkolwiek uczeni cesarstwa wykazali pewne zainteresowanie wiarą Djodoarów, która ma wiele podobieństw do ich własnych zwyczajów. Królewicz zamyśla, czy aby naczelnik nie potrzebuje wsparcia... by szybciej otworzyć cesarskie prowincje dla Djodoarów. Pozostaje oczywiście także tradycyjny kierunek - na zachód, do Djodoarów baktryjskich. Królewicz mógłby zdobyć tam odpowiednie, dla jego statusu i wieku, doświadczenie bitewne. Ponoć Anszan szykuje się do wojny...

[tab]Tymczasem królewna Dijnjalte również pożegnała swego męża, szanownego Fraidruna e Dindithrube. Król, mimo że stracił trochę zapału do projektu małżeństwa cudzoziemskiego, znów zamyśla czy by nie wydać swej córy za któregoś z włodarzy sąsiadujących z królestwem. Pałacowe plotki mówią o chęci zeswatania jej z kimś z Còirdìlaes, zwłaszcza że braniborska flanka została już odpowiednio zabezpieczona. Tradycjonaliści i staruchy oczywiście sarkają na bratanie się z adronistycznymi bluźniercami. Według nich w wielkiej hali i tak ostatnio za dużo obcych i innowierców - jantarskich panien, braniborskich stajennych czy stygijskich kronikarzy.