27-Jan-2019, 05:54 PM
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 29-Jan-2019, 05:32 PM przez Kocurrrek.)
DYNASTIE BOSKICH PRZODKÓW
[indent]Stare bóstwa Varangów są czczone jako "Hautþrenning" (wysoka trójca) i zarówno Asmund, Þorunn jak i Astrid mają swe niewielkie figurki umieszczone na zaszczytnych miejscach w kaplicach. Kult tych bogów jednak nie ma większego znaczenia w ujęciu ogólnym i dotyczy jedynie tych klanów, dla których żywa jest spuścizna przodków (Hautættin, Varangowie z unii valberskiej, oraz większość Væirdinnczyków). Trójka starych boskich przodków varangskich uznawana jest za opiekunów dawnych ziem i ludu, który pozostał na zachodzie.
Varangowie, którzy przybyli w te rejony północnego morza, przez wieki stworzyli nowy, bliższy im panteon własnych przodków, którzy dostają właściwą cześć, ale choć czci się ich mocniej niż Hautþrenning, to uznaje się ich faktyczną niższość względem starych przodków Varangów (Asmunda, Þorunna i Astrid).
Wieki otoczenia przez ludy, które wierzyły w faktyczną boskość celów ich modłów, zaowocowało przyjęcie tego przez samych Varangów ‘wschodnich’. Tak jak ich pobratymcy z zachodu, z kolebki ich ludu, wierzą oni w to, że bogowie byli kiedyś ludźmi. Jednak czyny tychże przodków i wiara w nich oraz cześć im oddawana przez ludzi (a także pewne wydarzenia opiewane w sagach) wyniosły ich do nieśmiertelności i boskiej mocy. Długo trwało zanim w wierzeniach przodkowie całkowicie ewoluowali w bogów, ale stało się to faktem. Tacy bogowie znani są jako "Asìr" (dochodzący do boskości)
Jednakże żywe pozostało traktowanie bogów wedle ich ludzkich cech obecnych za życia. Ci bogowie przypominają ludzi, których losy opisane są w legendach i sagach. Bawią się, ucztują, zwyciężają, polują i… płodzą potomków. Tak tedy w wierzeniach powstał drugi typ bóstw: "Þìr" (zrodzeni w boskości). To boskie potomstwo uznaje się za niższe w mocy względem Asìrów.
Powód powstania Þìrów w mitologii Varangskiej nie jest do końca jasny, ale zapewne wynika z kontaktów z Andronizmem, oraz innymi religiami posiadającymi wiele bóstw opiekuńczych odpowiadających za jakieś aspekty cywilizacyjne (handel, prawo, etc.), których sami Varangowie nie mieli.
Problemem ‘zamiecionym pod dywan’ było z kim Asìrowie mogli płodzić Þìrów… Sagi starały się omijać ten temat traktując problematykę różnie: a to ze śmiertelniczkami, a to z niebem, ziemią, czy księżycem, a to z duchami przodków (którzy zasłużyli się ludowi, ale nie na tyle, żeby uznać ich za Asìrów). Wszystko zmieniło się, gdy doszło do mieszania się Varangów z Dìnndilæńczykami. Wiara tubylców opierała się na personifikacji mocy natury w bóstwa, którym oddawano cześć. Już dwa stulecia przed najazdem wypierającym wpływy Annariettczyków, kontakty Varangów z Dìnndilæńczykami zaowocowały zrębami przenikania się tych religii.
Wszak Varangowie, którzy przybyli z zachodu szanowali wiary obcych ludów, toteż główne bóstwa Dìnndilæńczyków z uznanym statusem ‘mocy i ponadludzkości’ stały się łakomym kąskiem dla tych, którzy chcieli jak najbardziej określić żony i małżonków Asìrów (a więc ojców/matki Þìrów), oraz by rozbudować panteon o personifikację sił przyrody.
Z drugiej strony takie na poły spontaniczne włączenie bóstw dìnndilæńskich (zwanych "Gódkonæn") do panteonu Varangów, stało się atrakcyjne dla tubylców. Tym bardziej, że ich wiara cierpiała na brak bóstw sprawujących patronat nad atrybutami cywilizacyjnymi (rzemiosło, handel, etc), a te przymioty posiadali własnie Asirowie i Þìrowie.
Aktualnie w panteonie są następujące dynastie bogów:
[indent]1. Ród Astridr (ludzki ród Astridseenów wymarł) - wywodzący się od ludzkiego rodu, który wykazywał iż wielka Astrid jeszcze jako śmiertelniczka należała do ich linii. Zapewne był to fejk mający dać legitymizm przewodnictwa Astridseenom nad falą Varangów ruszających ze wschodu na północne morze i kolonizujących tereny dzisiejszej unii valberskiej (jak to wcześniej Astrid poprowadziła Varangów z gór).
Głównym bóstwem tej boskiej dynastii jest Asleif, czyli Leif Astridseen, pierwszy jarl Varangów na wschodzie i założyciel Valbergu. Ta dynastia cieszy się największym szacunkiem wśród wyższych warstw społecznych, Hautættin, gdyż Asleif patronuje władzy zwierzchniej.
2. Ród Aslindr (ludzki ród Lindreholmów wymarł) - wywodzący się od Grima Thorlofsona Lindre, wiernego towarzysza i poplecznika Leifa Astridseena, który wedle legend obdarował inicjatora migracji na wschód okrętami, które zdolne były wytrzymać tę podróż. Wedle sag choć większość życia spędził na morzu (głównie w wyprawach handlowych) okręt kierowany przez niego ani razu nie natknął się na sztorm.
3. Ród Asvæanir (ludzki ród Vænìrów sprawuje władzę królewską) - wywodzący się od sióstr-założycielek Lykkenheim (Asìnna i Asgerda), sprawiających władzę w imieniu ojca przez 40 lat gdy ich rodziciel cierpiał w niewoli cesarza Ta’in w którą popadł wraz z większością wojów podczas nieudanej wielkiej wyprawy na wschód. Okres tych rządów był najpomyślniejszym okresem w historii wschodnich Varangów przed najazdem na ziemie Dìnndilæńczyków. Ten boski ród cieszy się największym poważaniem wśród zwykłych æìrdińczyków, gdyż dwóch najpotężniejszych bogów Dìnndilaeńskich w świadomości ludzi uznano jako małżonków tych sióstr.
4. Ród Asfójlkær (ludzki ród Fójlkærów lideruje unii valberskiej) - wywodzący się od jarla Vindura Czerwonego, niepokonanego w boju zarówno w pojedynku, jak i jako dowódca oraz przewodzącego w swym życiu 46 udanym wyprawom wojennym i łupieżczym. Wedle sag otacza się najwybitniejszymi ze zmarłych wojowników dając im nieśmiertelność w zaświatach o wiele częściej niźli inni bogowie.[/indent]
Varangowie, którzy przybyli w te rejony północnego morza, przez wieki stworzyli nowy, bliższy im panteon własnych przodków, którzy dostają właściwą cześć, ale choć czci się ich mocniej niż Hautþrenning, to uznaje się ich faktyczną niższość względem starych przodków Varangów (Asmunda, Þorunna i Astrid).
Wieki otoczenia przez ludy, które wierzyły w faktyczną boskość celów ich modłów, zaowocowało przyjęcie tego przez samych Varangów ‘wschodnich’. Tak jak ich pobratymcy z zachodu, z kolebki ich ludu, wierzą oni w to, że bogowie byli kiedyś ludźmi. Jednak czyny tychże przodków i wiara w nich oraz cześć im oddawana przez ludzi (a także pewne wydarzenia opiewane w sagach) wyniosły ich do nieśmiertelności i boskiej mocy. Długo trwało zanim w wierzeniach przodkowie całkowicie ewoluowali w bogów, ale stało się to faktem. Tacy bogowie znani są jako "Asìr" (dochodzący do boskości)
Jednakże żywe pozostało traktowanie bogów wedle ich ludzkich cech obecnych za życia. Ci bogowie przypominają ludzi, których losy opisane są w legendach i sagach. Bawią się, ucztują, zwyciężają, polują i… płodzą potomków. Tak tedy w wierzeniach powstał drugi typ bóstw: "Þìr" (zrodzeni w boskości). To boskie potomstwo uznaje się za niższe w mocy względem Asìrów.
Powód powstania Þìrów w mitologii Varangskiej nie jest do końca jasny, ale zapewne wynika z kontaktów z Andronizmem, oraz innymi religiami posiadającymi wiele bóstw opiekuńczych odpowiadających za jakieś aspekty cywilizacyjne (handel, prawo, etc.), których sami Varangowie nie mieli.
Problemem ‘zamiecionym pod dywan’ było z kim Asìrowie mogli płodzić Þìrów… Sagi starały się omijać ten temat traktując problematykę różnie: a to ze śmiertelniczkami, a to z niebem, ziemią, czy księżycem, a to z duchami przodków (którzy zasłużyli się ludowi, ale nie na tyle, żeby uznać ich za Asìrów). Wszystko zmieniło się, gdy doszło do mieszania się Varangów z Dìnndilæńczykami. Wiara tubylców opierała się na personifikacji mocy natury w bóstwa, którym oddawano cześć. Już dwa stulecia przed najazdem wypierającym wpływy Annariettczyków, kontakty Varangów z Dìnndilæńczykami zaowocowały zrębami przenikania się tych religii.
Wszak Varangowie, którzy przybyli z zachodu szanowali wiary obcych ludów, toteż główne bóstwa Dìnndilæńczyków z uznanym statusem ‘mocy i ponadludzkości’ stały się łakomym kąskiem dla tych, którzy chcieli jak najbardziej określić żony i małżonków Asìrów (a więc ojców/matki Þìrów), oraz by rozbudować panteon o personifikację sił przyrody.
Z drugiej strony takie na poły spontaniczne włączenie bóstw dìnndilæńskich (zwanych "Gódkonæn") do panteonu Varangów, stało się atrakcyjne dla tubylców. Tym bardziej, że ich wiara cierpiała na brak bóstw sprawujących patronat nad atrybutami cywilizacyjnymi (rzemiosło, handel, etc), a te przymioty posiadali własnie Asirowie i Þìrowie.
Aktualnie w panteonie są następujące dynastie bogów:
[indent]1. Ród Astridr (ludzki ród Astridseenów wymarł) - wywodzący się od ludzkiego rodu, który wykazywał iż wielka Astrid jeszcze jako śmiertelniczka należała do ich linii. Zapewne był to fejk mający dać legitymizm przewodnictwa Astridseenom nad falą Varangów ruszających ze wschodu na północne morze i kolonizujących tereny dzisiejszej unii valberskiej (jak to wcześniej Astrid poprowadziła Varangów z gór).
Głównym bóstwem tej boskiej dynastii jest Asleif, czyli Leif Astridseen, pierwszy jarl Varangów na wschodzie i założyciel Valbergu. Ta dynastia cieszy się największym szacunkiem wśród wyższych warstw społecznych, Hautættin, gdyż Asleif patronuje władzy zwierzchniej.
2. Ród Aslindr (ludzki ród Lindreholmów wymarł) - wywodzący się od Grima Thorlofsona Lindre, wiernego towarzysza i poplecznika Leifa Astridseena, który wedle legend obdarował inicjatora migracji na wschód okrętami, które zdolne były wytrzymać tę podróż. Wedle sag choć większość życia spędził na morzu (głównie w wyprawach handlowych) okręt kierowany przez niego ani razu nie natknął się na sztorm.
3. Ród Asvæanir (ludzki ród Vænìrów sprawuje władzę królewską) - wywodzący się od sióstr-założycielek Lykkenheim (Asìnna i Asgerda), sprawiających władzę w imieniu ojca przez 40 lat gdy ich rodziciel cierpiał w niewoli cesarza Ta’in w którą popadł wraz z większością wojów podczas nieudanej wielkiej wyprawy na wschód. Okres tych rządów był najpomyślniejszym okresem w historii wschodnich Varangów przed najazdem na ziemie Dìnndilæńczyków. Ten boski ród cieszy się największym poważaniem wśród zwykłych æìrdińczyków, gdyż dwóch najpotężniejszych bogów Dìnndilaeńskich w świadomości ludzi uznano jako małżonków tych sióstr.
4. Ród Asfójlkær (ludzki ród Fójlkærów lideruje unii valberskiej) - wywodzący się od jarla Vindura Czerwonego, niepokonanego w boju zarówno w pojedynku, jak i jako dowódca oraz przewodzącego w swym życiu 46 udanym wyprawom wojennym i łupieżczym. Wedle sag otacza się najwybitniejszymi ze zmarłych wojowników dając im nieśmiertelność w zaświatach o wiele częściej niźli inni bogowie.[/indent]