Fronty

[Emyrh]

Wojna Jantarska 

Rok 1203

Jantar
 
Dowódca: Radost "Piącha" z Wilczanów 

• Banda Piąchy  (Stan: 100%, Morale: 80%, Doświadczenie: 0%)

• Drużyna Jantarska  (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Drużyna Jantarska  (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Banda Knechtów    (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Banda Knechtów    (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

VS

Królestwo Braniborii

Dowódca: Przemysł Ottokar
Pozostali dowódcy: Spytko ze Srebrnej Góry

• Żółta chorągiew (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Żółta chorągiew (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Ciężki pułk braniborskiej piechoty (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Średni pułk braniborskiej piechoty (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Średni pułk braniborskiej piechoty (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Braniborskie rycerstwo (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Braniborskie rycerstwo (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

• Milicja miejska (Stan: 100%, Morale: 50%, Doświadczenie: 0%)

Bitwa

Wojna w Jantarze nie była kwestią "czy" - a jedynie kwestię "kiedy". Po obaleniu poprzedniego księcia, Burzmira na tronie niedbale rozsiadł się jego morderca i niedawny dowódca straży - Radost. Jantar jest jednak zbyt małym, a przy tym zbyt istotnie położonym państwem aby mógł istnieć w spokoju. Oliwy do ognia dolał zaś fakt, że do dwóch najbardziej zainteresowanych losowanymi niewielkiego księstwa państw - Królestwa Braniborii i Państwa Zakonnego zbiegli pretendenci do tytułu księcia - do Zakonu udała się żona Burzmira, Wszebora wraz ze swym synem i pretendentem do korony - małoletnim Samborem. Do Braniborii zbiegł z kolei bękart Burzmira, Bolemir. Gdy w roku 1202 król Wacław VI uznał Bolemira księciem Jantaru i dał mu swą najstarszą córkę za żonę, jasnym było, że nadchodzi wojna. Nowy "książę" złożył hołd Wacławowi i tym samym jasne było, że Braniboria spróbuje rozszerzyć swe wpływy na południe - co nie w smak musiało być tradycyjnemu sojusznikowi i protektorowi Jantaru, Zakonowi. Gdy do Radosta dotarły wieści gromadzącej się armii, sam powołał swoje wojska, nie zamierzając dobrowolnie oddać tronu. 

Zgromadzona w Bohemii armia Braniborii miała wkroczyć do Wschodniego Jantaru - i skierować się prosto na stolicę, aby szybko rozstrzygnąć wojnę. Kierujący wojskami królestwa, książę Przemysł chciał wykazać się przed ojcem i zakończyć wojnę jak najszybciej. Rozpuścił więc zwiadowców aby odnaleźli dogodne miejsce do przeprawy - ci znaleźli zaś tylko jedno, które gwarantowało możliwość sprawnej przeprawy tak dużych sił. Najpierw posłano jednak Żółtą Chorągiew, która miała wybadać teren po drugiej stronie - jednak nie natrafiła tam na ślady sił "Piąchy". Wojska Braniborii zaczęły się więc przeprawiać... Wtedy jednak na horyzoncie zauważono Jantarczyków. Atakowali oni... tyły wojsk Przemysła!

Radost był Jantarczykiem z dziada pradziada i doskonale znał te ziemie - i przygotował zasadzkę, której nie zauważyli zwiadowcy. Szybko okazało się jednak, że wojska Radosta nadal ustępują liczebnością, a co najważniejsze - bitnością i wyszkoleniem żołnierzom Przemysła, który sprawnie wyprowadził kontratak. Radost zmuszony został do odwrotu, a zaskoczona atakiem konnica Braniborii nie zdążyła na czas przegrupować się, aby podjąć pościg - gdy już to uczynili, żołnierze Radosta zapadli już w lasy, które znali jak własne domy. Braniborczycy rada nie rada ruszyli pod stolicę, nękani przez pozostawionych z tyłu żołnierzy Radosta. Partyzanci opóźniali marsz Przemysła na tyle skutecznie, że Radost zdążył obwarować się w swojej stolicy i był gotowy na przyjęcie oblężenia - i nic nie wskazuje na to, aby zamierzał szybko się poddawać... Wojska Braniborii są jednak dwukrotnie liczniejsze i bez wsparcia Radost nie ma raczej szans na przełamanie oblężenia Jantaru.

Tymczasem Zakon zgromadził swoje siły i... czeka. Nikt nie wie co zamierza Wielki Mistrz - jednak wielu przypuszcza, że czeka on na to aż obie strony wykrwawią się... Pozostawiając mu Jantar jako łatwą zdobycz.



Stan po Bitwie: 

Jantar
 
Dowódca: Radost "Piącha" z Wilczanów 

Banda Piąchy  (Stan: 70%, Morale: 70%, Doświadczenie: 5%)
Drużyna Jantarska  (Stan: 100%, Morale: 40%, Doświadczenie: 5%)
Drużyna Jantarska  (Stan: 85%, Morale: 40%, Doświadczenie: 5%)
Banda Knechtów    (Stan: 85%, Morale: 40%, Doświadczenie: 5%)
Banda Knechtów    (Stan: 85%, Morale: 40%, Doświadczenie: 5%)


VS

Królestwo Braniborii

Dowódca: Przemysł Ottokar
Pozostali dowódcy: Spytko ze Srebrnej Góry

Żółta chorągiew (Stan: 100%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Żółta chorągiew (Stan: 90%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Ciężki pułk braniborskiej piechoty (Stan: 85%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Średni pułk braniborskiej piechoty (Stan: 100%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Średni pułk braniborskiej piechoty (Stan: 85%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Braniborskie rycerstwo (Stan: 90%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Braniborskie rycerstwo (Stan: 90%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)
Milicja miejska (Stan: 80%, Morale: 60%, Doświadczenie: 5%)


Atak z zaskoczenia odparty, wojska Piąchy pomimo odparcia wycofują się i nęka atakami partyzanckimi armie prowadzoną przez Przemysła która po trudach podchodzi pod stolicę Jantaru.