05-Feb-2019, 10:48 AM
Kanaan, 1204
Związek Kanaanejski - królestwo... czy raczej związek królestw pod przewodnictwem metropolii Ariades na wyspie Phoneki. Dodatkowo każdy król miasta związkowego wybierany jest przez senat, przy czym oczywiste jest, że za najważniejsze uchodzą wybory w "mieście matce", które de facto sprawuje pieczę nad polityką zagraniczną Związku. Choć wiekowa tradycja pokazuje przywiązanie senatorów do konkretnych dynastii, to zdarzały się już sytuację, w których po śmierci króla jego potomek przegrywał elekcję - a nowym przywódcą zostawał albo daleki krewny, albo nawet niekiedy jeden z bardziej wpływowych arystokratów.
W 1203 roku taka sytuacja nie miała miejsca. Po śmierci Appiana III, króla Ariades, jego syn został w pierwszym głosowaniu wybrany jego następcą i zaczął rządy jako Appian IV. Od razu dał też się poznać jako aktywny gracz w polityce zagranicznej - podpisując między innymi niesławne w niektórych kręgach Trójprzymierze. Co zaś tyczy się działań wewnętrznych...
Dość powiedzieć, że wbrew oczekiwaniom senatu nie zrobił nic. Popleczników nie wynagrodził, przeciwnikom nie zaszkodził, na posiedzeniach senatu był jakby nieobecny. Nie trzeba było długo czekać aż rozzuchwaleni tym przeciwnicy zaczęli mocniej podnosić głowy - chcąc ugrać coś dla siebie. Coraz częściej słychać pomruki o głosowaniu nad budżetem - rzecz nie do pomyślenia za poprzednich rządów. Chodzą też plotki, że wpływowy prawnik - Cicer Tullan - człowiek inteligentny i energiczny, acz o poślednim pochodzeniu (co niekiedy jest powodem do kpin w senacie) wynalazł w archiwach dokument o Ypatosach - dwóch urzędnikach, którzy przewodzili państwu wraz z królem, acz zmieniali się co roku. Mieliby oni pilnować spraw senatu przy zbyt ambitnych królach... albo zbyt nieobecnych. Frakcja Ypatosów, choć na razie słaba, zyskuje zwolenników wobec bierności władcy. Jeśli Appian nie podejmie zdecydowanych kroków wewnętrznych niedługo może odkryć, że królem jest co najwyżej malowanym.
- Appian IV zostaje władcą Kanaan.
- Bierność władcy w rozgrywkach politycznych powoduje powstanie silnej opozycji w senacie.
Związek Kanaanejski - królestwo... czy raczej związek królestw pod przewodnictwem metropolii Ariades na wyspie Phoneki. Dodatkowo każdy król miasta związkowego wybierany jest przez senat, przy czym oczywiste jest, że za najważniejsze uchodzą wybory w "mieście matce", które de facto sprawuje pieczę nad polityką zagraniczną Związku. Choć wiekowa tradycja pokazuje przywiązanie senatorów do konkretnych dynastii, to zdarzały się już sytuację, w których po śmierci króla jego potomek przegrywał elekcję - a nowym przywódcą zostawał albo daleki krewny, albo nawet niekiedy jeden z bardziej wpływowych arystokratów.
W 1203 roku taka sytuacja nie miała miejsca. Po śmierci Appiana III, króla Ariades, jego syn został w pierwszym głosowaniu wybrany jego następcą i zaczął rządy jako Appian IV. Od razu dał też się poznać jako aktywny gracz w polityce zagranicznej - podpisując między innymi niesławne w niektórych kręgach Trójprzymierze. Co zaś tyczy się działań wewnętrznych...
Dość powiedzieć, że wbrew oczekiwaniom senatu nie zrobił nic. Popleczników nie wynagrodził, przeciwnikom nie zaszkodził, na posiedzeniach senatu był jakby nieobecny. Nie trzeba było długo czekać aż rozzuchwaleni tym przeciwnicy zaczęli mocniej podnosić głowy - chcąc ugrać coś dla siebie. Coraz częściej słychać pomruki o głosowaniu nad budżetem - rzecz nie do pomyślenia za poprzednich rządów. Chodzą też plotki, że wpływowy prawnik - Cicer Tullan - człowiek inteligentny i energiczny, acz o poślednim pochodzeniu (co niekiedy jest powodem do kpin w senacie) wynalazł w archiwach dokument o Ypatosach - dwóch urzędnikach, którzy przewodzili państwu wraz z królem, acz zmieniali się co roku. Mieliby oni pilnować spraw senatu przy zbyt ambitnych królach... albo zbyt nieobecnych. Frakcja Ypatosów, choć na razie słaba, zyskuje zwolenników wobec bierności władcy. Jeśli Appian nie podejmie zdecydowanych kroków wewnętrznych niedługo może odkryć, że królem jest co najwyżej malowanym.
- Appian IV zostaje władcą Kanaan.
- Bierność władcy w rozgrywkach politycznych powoduje powstanie silnej opozycji w senacie.