07-Mar-2019, 07:05 PM
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 07-Mar-2019, 07:34 PM przez Kocurrrek.)
![[Obrazek: Ye88le1.png]](https://i.imgur.com/Ye88le1.png)
![[Obrazek: e6PydJH.png]](https://i.imgur.com/e6PydJH.png)
RODY MOŻNYCH ÆDRINN
[indent]AXELSTJERNA jest rodem, który jest najlepszym przykładem mozolnego i upartego parcia do potęgi na wszelkie możliwe sposoby. Przez długi czas ród ten nie znaczył zbyt wiele posiadając zaplecze w klanach północnego wybrzeża w Górnym Aedrinn ale powoli, acz sukcesywnie zwiększał swoje znaczenie wybijając się ponad inne pomniejsze rody hautættin. Połączenie swego syna z jedną z córek earla z rodu Lindenholmów przez Nilsa Lennartsónna do dziś nazywane jest czasem "cudem domu axelstjerneńskiego", gdyż mariaże planowane przez ród wywodzący się od przodka-boga były starannie planowane i nie było w nich miejsca na pomniejsze rodziny. Ten niesamowity awans społeczny pozwolił na ogromne powiększenie liczby klanów i laird oddających się pod ich zarząd i opiekę na wybrzeżu, a po wymarciu Lindenholmów i zręcznej dyplomacji z królem Axelstjernowie objęli tytuł eorlowski i zwierzchność nad wieloma klanami z dawnej diomeny Lindenholmów, na zachód od Wilczych Wzgórz.
Kolejnym krokiem krokiem była wojna o Wilcze Wzgórza z innym pretendentem do dziedzictwa po Lindenholmach, earlem Skjoldungiem, w wyniku której Axelstjerna utrzymali zdobycze. Idąc za ciosem ród ten wżenił się w rodzinę królewską przez córkę króla Eyjólfa i oddał potomstwo z tego małżeństwa na wychowanie do Folkvang. Finałem kariery rodu było przejęcie urzędu kanclerskiego i wykorzystanie tej pozycji do przejmowania zwierzchnictwa nad klanami nad dolnym biegiem Vesny.
Axelstjernowie są opoką partii lojalistów królewskich i zwolennikami opierania się władzy na klanach i pomniejszych rodach hautættin, a nie na możnych.
[indent][indent][indent][indent]Holger Briansónn [1106-1166], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Jens Holgersónn [1130-1189], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Lennart Jensónn [1154], Earl ì Æìr Dìnn, Rigkanslar
ślub 1180: Unna Njalldóttir Ær'Jelling [1161]
[indent]Holger Lennartsónn [1187]
+ kilkoro dzieci Lennarta:[/indent]
+ kilkoro dzieci Jensa:[/indent]
ślub 1166: Hilde Eyjólfdóttir Vænir [1150-1170]
[indent]Axel Jensónn [1168]
ślub 1193: Freya Ingólfdóttir Balder [1175]
[indent]Freyr Axelsónn [1197]
+ kilkoro dzieci Axela:[/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent]
SKJOLDUNG to chyba najpotężniejszy z rodów Æìr Dìnn, posiadający zwierzchnictwo nad wieloma klanami dolnego i górnego pomorza. Co więcej, chociaż nie mają bezpośredniej zwierzchności nad żadnym z dużych miast, to posiadają pewne wpływy w trzech z nich, zagrażając im przez otoczenie swymi ziemiami. Ród ten jest zorientowany na odwoływanie się do tradycji varangskich o wiele mocniej niż inne rody hautættin (choć nie tak bardzo jak Fójlkærowie na północy). Uważają się za æirdinnskie rycerstwo, ale korzenie przodków varangskich są akcentowane w tym rodzie nad wyraz często i dobitnie. To daje im od wieków solidne oparcie na wybrzeżu, gdzie skupiają się klany væirdinnskie, również z dumą wskazujące swe korzenie. Z drugiej strony było to powodem opierania się klanów z głębi lądu względem przyjmowania zwierzchnictwa Skjoldungów i ród ten choć silny, miał zablokowaną drogę do większego rozwoju potęgi. Sytuacja odwróciła się po wymarciu Lindenholmów, kiedy earl Skjoldung jako syn lindelholmskiej dziedziczki był na dobrej drodze aby rozwinąć swą władzę nad terenami w górnym pomorzu wokół Wilczych Wzgórz. Udane zablokowanie tego przez Axelstjernów i późniejsze utraty wpływów na rzecz tego rodu nad dolną Vesną są do dziś zadrą w sercach skjoldungów. Co prawda i tak przejęli sporo klanów i ziem w dorzeczy Vesny i Alty, ale liczono na o wiele więcej.
Aktualnie Skjoldungowie balansują na granicy neutralności względem polityki królewskiej i opozycji do niej. Earl Njal Ulvsónn Skjoldung dobitnie daje władcy do zrozumienia, że cokolwiek zostanie odebrane jako promowanie Axelstjernów, spowoduje zaostrzenie się jego stanowiska względem polityki Folkvangu.
[indent][indent][indent][indent]Ulv Leiknarsónn [1123-1174], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Njal Ulvsónn [1147], Earl ì Æìr Dìnn
ślub 1171: Thyra Colindóttir Ær'Visnir [1149]
[indent]Rolf Njalsónn [1174]
ślub 1200: Keira Seandóttir Ær'Egilenn [1180]
[indent]Sven Rolfsónn [1203]
+ kilkoro dzieci Rolfa:[/indent]
+ kilkoro dzieci Njala:[/indent][/indent][/indent]
[/indent]
Kolejnym krokiem krokiem była wojna o Wilcze Wzgórza z innym pretendentem do dziedzictwa po Lindenholmach, earlem Skjoldungiem, w wyniku której Axelstjerna utrzymali zdobycze. Idąc za ciosem ród ten wżenił się w rodzinę królewską przez córkę króla Eyjólfa i oddał potomstwo z tego małżeństwa na wychowanie do Folkvang. Finałem kariery rodu było przejęcie urzędu kanclerskiego i wykorzystanie tej pozycji do przejmowania zwierzchnictwa nad klanami nad dolnym biegiem Vesny.
Axelstjernowie są opoką partii lojalistów królewskich i zwolennikami opierania się władzy na klanach i pomniejszych rodach hautættin, a nie na możnych.
[indent][indent][indent][indent]Holger Briansónn [1106-1166], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Jens Holgersónn [1130-1189], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Lennart Jensónn [1154], Earl ì Æìr Dìnn, Rigkanslar
ślub 1180: Unna Njalldóttir Ær'Jelling [1161]
[indent]Holger Lennartsónn [1187]
+ kilkoro dzieci Lennarta:[/indent]
+ kilkoro dzieci Jensa:[/indent]
ślub 1166: Hilde Eyjólfdóttir Vænir [1150-1170]
[indent]Axel Jensónn [1168]
ślub 1193: Freya Ingólfdóttir Balder [1175]
[indent]Freyr Axelsónn [1197]
+ kilkoro dzieci Axela:[/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent][/indent]
SKJOLDUNG to chyba najpotężniejszy z rodów Æìr Dìnn, posiadający zwierzchnictwo nad wieloma klanami dolnego i górnego pomorza. Co więcej, chociaż nie mają bezpośredniej zwierzchności nad żadnym z dużych miast, to posiadają pewne wpływy w trzech z nich, zagrażając im przez otoczenie swymi ziemiami. Ród ten jest zorientowany na odwoływanie się do tradycji varangskich o wiele mocniej niż inne rody hautættin (choć nie tak bardzo jak Fójlkærowie na północy). Uważają się za æirdinnskie rycerstwo, ale korzenie przodków varangskich są akcentowane w tym rodzie nad wyraz często i dobitnie. To daje im od wieków solidne oparcie na wybrzeżu, gdzie skupiają się klany væirdinnskie, również z dumą wskazujące swe korzenie. Z drugiej strony było to powodem opierania się klanów z głębi lądu względem przyjmowania zwierzchnictwa Skjoldungów i ród ten choć silny, miał zablokowaną drogę do większego rozwoju potęgi. Sytuacja odwróciła się po wymarciu Lindenholmów, kiedy earl Skjoldung jako syn lindelholmskiej dziedziczki był na dobrej drodze aby rozwinąć swą władzę nad terenami w górnym pomorzu wokół Wilczych Wzgórz. Udane zablokowanie tego przez Axelstjernów i późniejsze utraty wpływów na rzecz tego rodu nad dolną Vesną są do dziś zadrą w sercach skjoldungów. Co prawda i tak przejęli sporo klanów i ziem w dorzeczy Vesny i Alty, ale liczono na o wiele więcej.
Aktualnie Skjoldungowie balansują na granicy neutralności względem polityki królewskiej i opozycji do niej. Earl Njal Ulvsónn Skjoldung dobitnie daje władcy do zrozumienia, że cokolwiek zostanie odebrane jako promowanie Axelstjernów, spowoduje zaostrzenie się jego stanowiska względem polityki Folkvangu.
[indent][indent][indent][indent]Ulv Leiknarsónn [1123-1174], Earl ì Æìr Dìnn
[indent]Njal Ulvsónn [1147], Earl ì Æìr Dìnn
ślub 1171: Thyra Colindóttir Ær'Visnir [1149]
[indent]Rolf Njalsónn [1174]
ślub 1200: Keira Seandóttir Ær'Egilenn [1180]
[indent]Sven Rolfsónn [1203]
+ kilkoro dzieci Rolfa:[/indent]
+ kilkoro dzieci Njala:[/indent][/indent][/indent]
[/indent]