07-Mar-2019, 05:02 PM
Liga z Elis; 1207
Winkelburg jest krajem o niewątpliwie ciekawej historii. Jego ziemie zamieszkane były przez lud Xiuhco, ostatnie z plemion Xotlatlahqui, które opierało się władzy kobiet, zaprowadzonej w sąsiednim Tlahtoloyan. Xiuhco żyli sobie spokojnie, nie wadząc nikomu - aż do momentu, gdy na ich ziemię zawitała wyprawa Gerharda aep Winkela. Ów były już wtedy członek zakonu Płonących Mieczy doznał objawienia, w którym sam Adro nakazał mu wyruszyć na wschód i podbić ziemie Xotlatlahqui, aby następnie nawrócić je na jedyną słuszną, adronistyczną wiarę. Nawet inni zakonnicy uznali, że Gerhard musiał zwyczajnie oszaleć - a wtedy aep Winkel porzucił służbę w zakonie i ruszył na wschód. Dzięki płomiennym przemowom szybko zgromadził wokół siebie niewielką armię fanatycznych Adronitów, na czele której podbił plemię Xiuhco. Dalej już nie ruszono - aep Winkel mógł być fanatykiem, ale nie był kompletnym idiotą i był świadom, że ze swoimi skromnymi siłami nie ma szans podbić Kraju Kobiet. Sił zresztą ledwo starczało mu na utrzymanie w ryzach zniewolonych Xiuhco - i to mimo ciągłego napływu ochotników z całego adronistycznego Imperiusa. Przez kolejne lata trwał swoisty pat w księstwie - Xiuhco łaknęli zemsty i zrzucenia władzy znienawidzonych adronitów, jednak byli zbyt słabi aby to zrobić - zaś aep Winkel nie mógł raz na zawsze zmiażdżyć oporu miejscowych - a adronistycznymi sąsiadami - Annariettą i Elyrią gardził.
W regionie powstała jednak nowa potęga - Liga z Elis, której oczy spoczęły również na ziemiach wschodu. W roku 1203 aep Winkel zdecydował się na akces swojego państewka do Ligii - od tej pory Winkelburg stał się znany jako Hrabstwo Sirmium, w którym jako Wielki Mistrz nowo założonego zakonu Peternistów władać miał Gehard aep Winkel. Sam zakon miał również prowadzić działalność w innych częściach Ligi i Księstwa Andern, a Wielki Mistrz zachował szeroki zakres swobody w polityce wewnętrznej. Tak oto aep Winkel znalazł sobie nowego protektora - i mógł nadejść czas ostatecznego podporządkowania dzikich ostępów Sirmium, wytępienia pogańskich bożków i zamiany tych ziem w kraj dobrych adronitów.
W roku 1205 przyszedł czas ostatecznego rozwiązania drażniącego problemu pogan. Sirmium zostało uczynione prowincją, w której zamieszkiwać mogli tylko ortodoksyjni adronici - a miejscowi mieli albo nawrócić się w przeciągu roku od wydania edyktu, albo zostać przesiedlonym na rdzenne ziemie Ligi. Xiuhco nie byli wielkimi zwolennikami religii z zachodu, ale stopniowo większość ich grup zdecydowała się przyjąć nową wiarę, będąc bardziej przywiązanymi do swych domów niż bogów - a tym, którzy zdecydowali się uparcie trwać przy pogaństwie skonfiskowano ich ziemie, aby nadać je przybyłym z zachodu, adronistycznym osadnikom (tym samym dalej wzmacniając prawowierny żywioł na tych ziemiach). Oczywiście Elisczycy byli świadomi, że sam edykt nie wystarczy aby przekonać opornych - celem wdrożenia go w życie przybyła, mająca tłumić niepokoje armia jak i wynajęty przez Ligę Tormund Otyły, ekspert w rozprawianiu się z niepokorną ludnością tubylczą. On sam miał niedawno przyjąć adronizm, acz złośliwi twierdza że uczynił to tylko z wyrachowania i w imię interesów).
Na efekty tych działań nie trzeba było czekać - prowincja jest prawie w całości adronistyczna i zapanował w niej spokój jakiego nie widziano tu od lat. Co prawda nadal trwają niewielkie grupki pogan, które schroniły się w najgłębszych lasach i niedostępnych górach, jednak ich liczba sukcesywnie maleje z roku na rok. Stalowa pięść armii Elis skutecznie wybija myśli o buncie z głów miejscowych... Jednak wielu zadaje sobie pytanie, jak szczere może być nawrócenie pod groźbą miecza? Są tacy, którzy choć przyjęli adronizm, to nadal kultywują zwyczaje i religię przodków - tylko teraz, czynią to w tajemnicy... Tym samym choć na pozór wyrwano chwasty pogaństwa z ziemi Sirmium, to uczyniono to bez pozbycia się jego korzeni...
-Udana konwersja Sirmium na andronizm
Winkelburg jest krajem o niewątpliwie ciekawej historii. Jego ziemie zamieszkane były przez lud Xiuhco, ostatnie z plemion Xotlatlahqui, które opierało się władzy kobiet, zaprowadzonej w sąsiednim Tlahtoloyan. Xiuhco żyli sobie spokojnie, nie wadząc nikomu - aż do momentu, gdy na ich ziemię zawitała wyprawa Gerharda aep Winkela. Ów były już wtedy członek zakonu Płonących Mieczy doznał objawienia, w którym sam Adro nakazał mu wyruszyć na wschód i podbić ziemie Xotlatlahqui, aby następnie nawrócić je na jedyną słuszną, adronistyczną wiarę. Nawet inni zakonnicy uznali, że Gerhard musiał zwyczajnie oszaleć - a wtedy aep Winkel porzucił służbę w zakonie i ruszył na wschód. Dzięki płomiennym przemowom szybko zgromadził wokół siebie niewielką armię fanatycznych Adronitów, na czele której podbił plemię Xiuhco. Dalej już nie ruszono - aep Winkel mógł być fanatykiem, ale nie był kompletnym idiotą i był świadom, że ze swoimi skromnymi siłami nie ma szans podbić Kraju Kobiet. Sił zresztą ledwo starczało mu na utrzymanie w ryzach zniewolonych Xiuhco - i to mimo ciągłego napływu ochotników z całego adronistycznego Imperiusa. Przez kolejne lata trwał swoisty pat w księstwie - Xiuhco łaknęli zemsty i zrzucenia władzy znienawidzonych adronitów, jednak byli zbyt słabi aby to zrobić - zaś aep Winkel nie mógł raz na zawsze zmiażdżyć oporu miejscowych - a adronistycznymi sąsiadami - Annariettą i Elyrią gardził.
W regionie powstała jednak nowa potęga - Liga z Elis, której oczy spoczęły również na ziemiach wschodu. W roku 1203 aep Winkel zdecydował się na akces swojego państewka do Ligii - od tej pory Winkelburg stał się znany jako Hrabstwo Sirmium, w którym jako Wielki Mistrz nowo założonego zakonu Peternistów władać miał Gehard aep Winkel. Sam zakon miał również prowadzić działalność w innych częściach Ligi i Księstwa Andern, a Wielki Mistrz zachował szeroki zakres swobody w polityce wewnętrznej. Tak oto aep Winkel znalazł sobie nowego protektora - i mógł nadejść czas ostatecznego podporządkowania dzikich ostępów Sirmium, wytępienia pogańskich bożków i zamiany tych ziem w kraj dobrych adronitów.
W roku 1205 przyszedł czas ostatecznego rozwiązania drażniącego problemu pogan. Sirmium zostało uczynione prowincją, w której zamieszkiwać mogli tylko ortodoksyjni adronici - a miejscowi mieli albo nawrócić się w przeciągu roku od wydania edyktu, albo zostać przesiedlonym na rdzenne ziemie Ligi. Xiuhco nie byli wielkimi zwolennikami religii z zachodu, ale stopniowo większość ich grup zdecydowała się przyjąć nową wiarę, będąc bardziej przywiązanymi do swych domów niż bogów - a tym, którzy zdecydowali się uparcie trwać przy pogaństwie skonfiskowano ich ziemie, aby nadać je przybyłym z zachodu, adronistycznym osadnikom (tym samym dalej wzmacniając prawowierny żywioł na tych ziemiach). Oczywiście Elisczycy byli świadomi, że sam edykt nie wystarczy aby przekonać opornych - celem wdrożenia go w życie przybyła, mająca tłumić niepokoje armia jak i wynajęty przez Ligę Tormund Otyły, ekspert w rozprawianiu się z niepokorną ludnością tubylczą. On sam miał niedawno przyjąć adronizm, acz złośliwi twierdza że uczynił to tylko z wyrachowania i w imię interesów).
Na efekty tych działań nie trzeba było czekać - prowincja jest prawie w całości adronistyczna i zapanował w niej spokój jakiego nie widziano tu od lat. Co prawda nadal trwają niewielkie grupki pogan, które schroniły się w najgłębszych lasach i niedostępnych górach, jednak ich liczba sukcesywnie maleje z roku na rok. Stalowa pięść armii Elis skutecznie wybija myśli o buncie z głów miejscowych... Jednak wielu zadaje sobie pytanie, jak szczere może być nawrócenie pod groźbą miecza? Są tacy, którzy choć przyjęli adronizm, to nadal kultywują zwyczaje i religię przodków - tylko teraz, czynią to w tajemnicy... Tym samym choć na pozór wyrwano chwasty pogaństwa z ziemi Sirmium, to uczyniono to bez pozbycia się jego korzeni...
-Udana konwersja Sirmium na andronizm