[PRZYJĘTY] Cesarstwo Ta'in - Badet

[Badet]

Cesarstwo Ta'in

帝國

Trójmonarchia Hayuanjin

三冠

Historia

Spod dziesięciu tysięcy
Dziejów świata lat
Wyłania się wielka moc

~3,000 lat temu - Epoka Pięciu Mądrych Cesarzy.  Ludy żyjące na brzegach wielkiej rzeki Yan i jej dopływów (północnego Yo i południowego Yun) przechodzą na osiadły tryb życia i rozpoczynają uprawę, tworząc pierwsze cywilizacje. Powstanie zachodniej dynastii Zho, sprawującej despotyczne rządy w niewielkim państwie położonym na żyznych terenach u wideł rzeki, a także licznych pomniejszych państewek wzdłuż brzegów rzeki. 
~2,500 lat temu - Epoka Stu Państw. Huan Zho dokonuje podbojów na wielką skalę, podbijając tereny wzdłuż niemal całej rzeki aż do morza na wschodzie, a także narzucając swoje zwierzchnictwo uważanym za barbarzyńskie ludom na południu i północy. W celu kontroli nowych terytoriów nadaje je członkom swojej rodziny jako lenne królestwa i księstwa. Przeniesienie centrum władzy do Nowej Stolicy przez jego syna zapoczątkowuje panowanie wschodniej dynastii Zho, która stopniowo traci na znaczeniu, stając się marionetką w rękach wielkich panów feudalnych. 
~2,400 lat temu - Narodziny Shen i Bao. Barbarzyńcy Xhianti przekraczają linie gór Wu, atakując zachodnie królestwa. Król Yu Shen obala młodocianego władcę z dynastii Zho, przenosząc stolicę na powrót do wideł Yo i Yun oraz stając na czele walki z najeźdźcami. Początkowo większość feudalnych władców deklaruje mu poparcie, ale kiedy Yu anektuje znaczne tereny na pokonanych Xhiantich i próbuje narzucić nad feudałami większą kontrolę, buntują się przeciw niemu pod przewodnictwem Xi Bao, który ogłasza się Królem w nowej stolicy, powołując się na następstwo tronu po obalonych Zho. Dochodzi do wojny między dwoma królami, w której Yu Shen odnosi częściowe zwycięstwo, zajmując tereny na północy. Oblężenie Nowej Stolicy jest jednak nieskuteczne, wobec czego zawarty zostaje kruchy rozejm między władcami. 
~2,390-2,300 lat temu - Epoka Dwóch Królestw. Yu Shen i jego następcy reformują państwo, tworząc scentralizowaną monarchie despotyczną opartą na rozbudowanym aparacie urzędników zależnych od króla. Wprowadzają wysokie podatki, żeby sfinansować kolejne kampanie w celu podbicia państwa Bao, które w odpowiedzi jednoczy pozostałe królestwa, narzucając im coraz realniejszą władzę. 
~2,300 lat temu - Narodziny Zhou. W trakcie jednej z wypraw Kai Shena przeciw państwu Bao do stolicy dotarły pogłoski o śmierci władcy. W odpowiedzi na nie kanclerz Huang Zhou przejął władzę w Starej Stolicy i ogłosił zakończenie wojen z Bao. Wściekły Kai czym prędzej powrócił do kraju, zmuszając uzurpatora do ucieczki z miasta. Po stronie kanclerza opowiedziały się jednak północne prowincje Shen, do których Huang zbiegł.
~2,300-1,800 lat temu - Epoka Trzech Królestw. Mimo częstego zawierania kruchych i doraźnych rozejmów, królestwa Bao, Shen i Zhou niemal nieustannie pozostają ze sobą w stanie wojny. Pojawia się broń i narzędzia z żelaza, zachodzą głębokie przemiany społeczne. Stara arystokracja, która zachowała część swoich wpływów z Bao, powoli upada. Wielkie znaczenie zyskują generałowie i mianowani urzędnicy, którzy niejednokrotnie tworzą swoje własne dynastie, wszczynając wojny domowe. Dotychczas mocno zrytualizowana i oparta na tradycji kultura podupada. 
~1,917-1,1852 lat temu - Żywot Li Yon, pierwszego z Siedmiu Mędrców. Jest on autorem pierwszej historii cywilizacji Tainów. Stworzył filozofie zgodnie z którą złotą epoką były czasy zachodniej dynasti Zho, o których twierdził że jako cesarze sprawowali absolutną władzę we wszystkich królestwach. W swych rozważaniach odrzucał koncept zjednoczenia państwa przez podbój, wzywając do pogodzenia dynastii, by mogły zaprowadzić wszystkich Tainów do nowej złotej epoki. Zmarł w zapomnieniu i nędzy, ale jego filozofia (yongizm) przetrwała. 
~1800 lat temu - Wojna Pożogi. Od strony wschodniego morza przybywają okręty ludu Xiǎn. Rozmowy między królem Bao a ich przywódcami kończą się, a on sam zostaje zamordowany. Przybysze rozpoczynają inwazje, w krótkim czasie opanowując większość z trzech królestw. Ówczesny król Shen został pokonany i wygnany, a Zhou był młodociany i musiał zbiec do twierdzy w górach Wu. Według legendy w pewnym momencie dziedzice wszystkich trzech tronów mieli spotkać się w jednej fortecy, gdzie w obliczu niemal pełnej utraty władzy w swoich krajach doszło między nimi do pogodzenia się. Tzw, królestwo Wu było niewielkim państwem, które jako jedyne stawiało opór najeźdźcom. Ci na zajętych terenach utworzyli liczne niewielkie, połączone siecią zależności i paktów księstwa, które walczyły zarówno z okolicznymi, jak i między sobą. 
~1780 lat temu - Wojna Ziemi. To potoczna nazwa serii potężnych powstań ludowych, które wstrząsnęły opanowanymi przez Xiǎn ziemiami. Jednocześnie trzech władców Wu dorosło i nawiązało porozumienie z południowymi barbarzyńcami Xhianzi, których Xiǎnie również napadali. Doszło do krwawej i długiej wojny, w której chociaż oficjalnie Wu stanęło w obronie ciemiężonych chłopów, to nierzadko ich armie tłumiły co bardziej radykalne chłopskie ruchy czy bandy. Ostatecznie doszło do nieoczekiwanego odwrócenia sojuszy - Xiǎnczycy porozumieli się z władcami Wu. Oddali oni trzem królom "przewodnictwo" nad ludem Tainów, w zamian otrzymując ogromne przywileje: zachowanie rozległych prywatnych dominiów, prawo do szerzenia własnej wiary, egzekwowania własnego prawa w swych posiadłościach, wyłączność na najwyższe urzędy. Połączone siły Wu i Xian pokonały barbarzyńców, wypychając ich poza południowe granice państwa. 
~1750-1600 lat temu - Era Zamkniętego Pałacu. Trzej władcy i ich potomkowie byli wyłącznie marionetkami w rękach Xian, nie dysponowali faktycznymi kompetencjami poza ceremonialnymi i religijnymi. Trwał proces zlewania się religii Xian z miejscowymi wierzeniami, a także filozofią yongizmu. Xiańczycy z wolna dzielą się na stronnictwo propokojowe, dążące do utrzymania statusu quo oraz prowojenne, które bojkotuje wszelkie próby wyegzekwowania jakiejkolwiek, nawet ceremonialnej zwierzchności nad nimi. 
~1600 lat temu - Zdrada Węża. Podczas jednej z pałacowych ceremonii dochodzi do zamieszek na tle religijnym z udziałem przedstawicieli kilku radykalnych Xiańczyków. Próba ich uwięzienia kończy się wojną domową, w której przeciwko najbardziej religijnym Xiańczykom stają ich zadowoleni z obecnego stanu rzeczy krajanie (głównie ci dzierżący najważniejsze urzędy), trzej władcy, a także prosty lud, który po raz kolejny wszczął powstania na tle religijno-społecznym. Po stłumieniu buntu monarchowie wykorzystali go, by ograniczyć wpływy Xiańczyków, tworząc podległych sobie urzędników "z ludu", którzy mieli pośredniczyć między feudałami a Tainami by ograniczyć tarcia. Pozostali Xiańczycy zostają zorganizowani w 47 wielkich rodów i uhonorowani głównie ceremonialnymi zaszczytami. 
~1600-1400 lat temu - Narodziny Czapli. Wpływy urzędników stopniowo rosną, zyskują oni kolejne przywileje i prerogatywy kosztem Xiańczyków. Z wolna królowie mianują coraz wyższych urzędników, którzy realizują politykę pomniejszania wpływu Xiańczyków. Dominia ziemskie są rozbijane na niepołączone ze sobą, mniejsze jednostki terytorialne w których zaczyna obowiązywać państwowe prawo. 
~1400-1350 lat temu - Lot Białego Łabędzia. Kanclerz Han Yu gromadzi w swoich rękach ogromną władzę, przejmując rzeczywiste stery państwa. Przeprowadził on liczne reformy wewnętrzne, kładąc podwaliny pod system państwowych egzaminów urzędniczych i zmieniając organizacje terytorialną, a także prowadził liczne wojny na południowej i zachodniej granicy. Jego potęga jest tak silna, że kiedy ostatni przedstawiciel dynastii Shen zmarł, ogłosił się on jego następcą jako jeden z trzech władców. Wywołało to jednak olbrzymi sprzeciw nie tylko pozostałych władców, ale też Xiańczyków, którzy widzieli w nim złodzieja ich zaszczytów. Kanclerz został obalony i zmuszony do samobójstwa, a królowie rozdzielili dotychczasowe kompetencje kanclerza na cztery pomniejsze, ściślej kontrolowane przez monarchów. 
~1350-1111 lat temu - Era Dwóch Koron. Przez kilkaset lat królowie Bao i Zhou współrządzili państwem, aż do momentu w którym na tron Zhou wstąpił Xi Zhou, który nie posiadał potomstwa. Adoptował on jednego ze swoich urzędników, Tanu Ha i uczynił go swoim następcą. Po śmierci Xi król Bao próbował nie dopuścić do przejęcia przez Tanu władzy, co spotkało się jednak ze sprzeciwem Xiańczyków i urzędników. Tak na tron wstąpiła dynastia Ha.  Tymczasem, mimo chwilowego spadku znaczenia niektórych urzędników po śmierci Han Yuna, ogólnie rzecz biorąc ich kompetencje jako stanu nie spadły, a wręcz wzrosły. Powoli zrównywali się oni z Xiańczykami, stając się niejako grupą wyjętą spod prawa obowiązującego dla ludności wsi i miast. 
~1111 lat temu - Era Yuan. Mimo chwilowego zamętu, jakim było przybycie ludu Xian, yongizm był aż do tego czasu jedyną oficjalną filozofią państwową Ta'in. Głosił on absolutną wszechwładzę królów, konieczność posłuszeństwa wobec nich i pochwałę ciężkiej pracy. Ład ten naruszył człowiek zwany Mu Yuan, który stworzył filozofie yuanizmu. Głosiła ona że wszystko na świecie ma swój początek i koniec, a także że wszystko podlega naturalnemu porządkowi rzeczy. Tak więc królowie i ich urzędnicy nie tylko muszą przestrzegać prawa, które stanowią, ale też nie mogą łamać odwiecznych praw, a jeśli to czynią, to należy wypowiedzieć im posłuszeństwo. Yuanizm stał się szybko niezwykle popularny wśród ludu, mimo zwalczania go przez władze, ponieważ głosił ograniczenie podatków i zagwarantowanie praw kardynalnych dla każdego Taina. Mu Yuan ogłosił się cesarzem i stanął na czele ogromnego powstania ludowego, które po kilku zwycięskich bitwach obległa Starą Stolicę. Doszło do negocjacji z królami Bao i Ha, którzy w zamian zdjęcie oblężenia uznali Mu Yuana za jednego z nich, a także uznali yuanizm za filozofie państwową na równi z yongizmem, również przyjmując tytuły cesarzy. 
~1100-1000 lat temu - Era Trzech Cesarzy. Zgodnie z postulatami yuanizmu wprowadzono szereg reform i zmian w ceremonialne państwowym. Wprowadzono podział na kasty: królów, xiańczyków (o których upowszechniło się określenie Smoczych Dynastii), urzędników, promowanych przez yuanizm mnichów-czarowników a także chłopów i mieszczan. Każdej z kast zagwarantowano podstawowe prawa i obowiązki, wprowadzono instytucje mające chronić chłopów przed wyzyskiem. 
~1000-960 lat temu - Bunt Fałszywego Cesarza. Cesarz Shao Bao, przeciwny wprowadzanym zmianom podjął próbę wystąpienia przeciw władcom z rodów Yuan i Hay. Doszło do wojny domowej, którą Shao początkowo przegrywał. Zawarł on jednak sojusz z barbarzyńskimi królestwami południa, które powszechnie uważano za potomków Xhianzi. Przedłużyło to wojnę, doprowadzając do ogromnego wyniszczenia kraju. Ostatecznie Cesarz Bao został zdradzony przez jednego ze swoich urzędników, Feng Jina, który uwięził go i wydał pozostałym cesarzom. Wkrótce potem cesarze Yuan i Hay wybrali syna Fenga, Lu Jina na trzeciego współcesarza. Pokój z barbarzyńcami zawarto jednak za cenę dużych ustępstw terytorialnych. 
~950-850 lat temu - Wiek Kamienia. Dokonuje się odbudowa zniszczeń wojennych. Dużego znaczenia nabierają mieszkańcy miast, które podnoszą się ze zniszczeń względnie szybko. Imię Fałszywego Cesarza jest wykreślane z ksiąg i zwojów. 
~830-785 lat temu - Czterdzieści Dziewięć Znaków. Cesarz Yan Ha, wielki uczony i poeta obejmuje rządy, zakulisowo osłabiając wpływy pozostałych dwóch dynastii. Dokonuje on usystematyzowania systemu kast, dzieląc je na kręgi. Ogranicza też przyznane wcześniej niższym kastom przywileje, zmieniając je w system segregacji ludności. Chociaż po jego śmierci wiele jego reform zostaje odwołanych, niektóre przetrwają do dnia dzisiejszego. 
~750-700 lat temu - Koniec Xhianzi. Cesarz Cao Yuan ginie podczas wyprawy wojennej na południe. W celu jego pomszczenia organizuje się szereg wypraw na południe, które w ciągu kilkudziesięciu lat rozbijają państwowość Xhianzi. 
~700-600 lat temu - Górski Wiatr. Wędrówka ludów sprawia że koczowniczy lud Kitanów opanowuje tereny na zachód od gór Wu. Mimo licznych wypraw nie udaje się odzyskać dawnego zasięgu granic. Starożytne górskie fortece są wzmacniane i na wielką skalę odbudowywane, przez co kolejni cesarze podwyższają podatki i zmuszają poddanych do wytężonej pracy. 
~600 lat temu - Bunt Złotego Liścia. Próba zmuszenia chłopów do prac fortyfikacyjnych w czasie zbiorów prowadzi do klęski głodu i powstania ludowego na sporą skalę.
~540 lat temu - Szkwał. Barbarzyńcy przebijają się przez góry Wu, pustosząc wnętrze Ta'in. Zostają powstrzymani przez Trzy Lwice - trójkę kobiet, które stanęły na czele ludowego powstania przeciw lokalnemu prefektowi, a które szybko stały się symbolem walki przeciw najeźdźcy. Po odparciu barbarzyńców wszystkie zostały skrytobójczo zamordowane. 
~525-497 lata temu - Sprzysiężenie Siedmiu Generałów. Grupa wpływowych urzędników i feudałów zawiązuje sprzysiężenie o podziale swych wpływów w celu kontroli państwa. Na pewien czas przejmują oni rzeczywiste stery cesarstwa, prowadząc liczne kampanie wojenne, znacznie poszerzające zasięg terytorialny cesarstwa (głównie o terytoria lennicze i zależne). W pewnym momencie budują oni ogromną flotę, by najechać na południowe wyspy. Cesarze zawiązują jednak spisek, potajemnie wysyłając posłów do Ten'u. Dzięki temu ostrzeżeniu flota obrońców pokonała Sprzysiężenie w wielkiej i krwawej bitwie. Generałowie, którzy powrócili po niej do kraju zostali oskarżeni o "naruszenie cesarskiego majestatu i atak na przyjaciela cesarzy", a wywołaną przez nich wojnę uznano za zdradę państwa, nakazując ich ścięcie. Przez następne parędziesiąt lat relacje z Ten'u rozkwitały, by z czasem podupaść, aż do pełnego zamknięcia portów po incydencie o podłożu religijnym 60 lat później. 
~480 lat temu - Cesarskie Serce. Cesarz Meng Jin mianował pierwszą kobietę na generała, a także przeprowadził szereg reform armii.
~400 lat temu - Miecz Zachodu. Generał Cao Cao prowadzi wielką kampanie na zachodnie ziemie, przekraczając góry Wu i łamiąc potęgę barbarzyńców. Odzyskuje utracone ziemie i przesuwa granice Ta'in dalej niż kiedykolwiek. Z powodu strachu wywołanego wpływami jakie zdobył, w drodze powrotnej został zamordowany. 
~400 - 300 lat temu - Sieroty. Armia Cao Cao prowadzona przez jego syna, He Cao, zajmuje część terenów zdobytych przez ojca i proklamuje tam cesarstwo Cao. Długotrwała wojna prowadzona z trzema cesarzami kończy się, kiedy na ziemie Cao wkraczają kolejne fale barbarzyńców. 
~300 - 60 lat temu - Era Ciszy. Cesarze Ha, Yuan i Ji porozumiewają się w sprawie całkowitego zamknięcia państwa. Wprowadzona zostaje cenzura, porty zostają zamknięte, rozpoczynają się kolejne prace fortyfikacyjne wzdłuż granic. Odcięcie od świata ma umożliwić osiągnięcie harmonii. 
~50 - 20 lat temu - Mewi Krzyk. Kolejny bunt chłopski na szeroką skalę rozlewa się na północnych prowincjach, kiedy władze próbują zabronić rybołówstwa, doprowadzając tym samym do klęski głodu. Powstanie rozlewa się po prowincjach, doprowadzając do wielkich zniszczeń, zanim zostanie wreszcie krwawo stłumione. W ślad za nim podążają klęski głodu i zarazy. 
~ Dzień dzisiejszy. 

Władza
Monarchia feudalno-biurokratyczna. 
Najwyższą władzę sprawuje trzech cesarzy wywodzących się z dynastii Ha, Yuan i Jin. Są to równi statusem monarchowie, podejmujący decyzje na zasadach konsensusu. Są również zwierzchnikami religijnymi. Rządzą w oparciu o rozbudowany aparat urzędniczy, opierający się na państwowym systemie egzaminów urzędniczych. Drugim pionem na którym wspiera się ich władza są arystokratyczne rody możnowładców, które w trakcie procesu dziejowego zostały dość mocno uzależnione od państwa. Cesarze są władcami absolutnymi, przynależą do najwyżej kasty i są nieomylni. Zwykle działają wspólnie, ale zdarzają się niekiedy spory między nimi. Wszelkie błędy jakie wynikają z decyzji państwowych są winą ich doradców, urzędników albo interpretatorów poleceń. Kasty są podzielone na kręgi, które wytyczają hierarchie społeczną. Każda kasta i krąg ma inne wymagania, konieczne by zostać zaliczonym na jego poczet. 
Wstąpienie do Kasty Nieskalanych Pomazańców jest uwarunkowanego urodzeniem w rodzinie cesarskiej albo adopcją przez któryś z cesarskich rodów, co zdarza się niezmiernie rzadko. Członkowie cesarskich rodów są niezwykle ważnymi osobistościami, pełniącymi istotne funkcje religijne i obrzędowe. Zabronione są małżeństwa między cesarskimi rodami, a sami cesarze nigdy nie prowadzą osobiście wojsk. Zdarza się niekiedy że członkowie cesarskich rodów wstępują do kasty urzędników lub artystów. Teoretycznie tracą wtedy swoją uprzywilejowaną pozycje, w praktyce jednak zwykle cieszą się znacznie większym poważaniem i lepszą karierą niż inni, z uwagi na ich wysoki status społeczny. 
Wstąpienie do Kasty Smoczej Krwi jest uwarunkowane urodzeniem w jednej ze smoczych dynastii, uznaniem przez ród potomka z nieprawego łoża albo adopcja do rodu. Ta ostatnia zdarza się względnie często, aczkolwiek zwykle ma charakter wyłącznie użytkowy i nie może być porównywalna z rzeczywistym włączeniem do rodziny. Smocze Rody mają liczne posiadłości lenne, rozrzucone po obszarze całego państwa. Dodatkowo każdy ród otrzymuje od państwa stałą pensje roczną. Tylko członkowie Smoczych Rodów mają prawo do noszenia długich mieczy.
Kasta Tajemnych Pytań rekrutuje się nie poprzez urodzenie, lecz zdanie państwowego egzaminu. Istnieje szereg egzaminów, organizowanych przez wyznaczonych urzędników na różnych poziomach administracji państwowej. Egzaminy składają się z Tajemnych Pytań, czyli kilku tysięcy płytek z brązu z wyrytymi w nich znakami oznaczącymi pytania, na który egzaminowany ma odpowiedzieć. Zdanie pierwszego egzaminu oznacza wstąpienie do kasty urzędników, a zdanie kolejnych - awans do wyższego kręgu. Wyższe urzędy są zarezerwowane dla urzędników, którzy należą do określonych kręgów. Tradycyjnie Tajemne Pytania płyną prosto od cesarzy, tak więc mogą oni wymyślać nowe. Jest to wykorzystywane głównie do awansowania tych, którzy zasłużyli się specjalnie dla któregoś z cesarzy. 
Kasta Oświeconych Przysiąg to dość niezwykła kasta, będąca pomostem między "wyższymi" kastami władców, urzędników i arystokratów, a niższymi. Wstęp do niej mają teoretycznie wszyscy, którzy wykażą się posiadaniem jakiegoś specyficznego talentu przed odpowiednim urzędnikiem. Zdarzają się tu malarze, tancerze, i artyści, ale także poeci, pisarze czy filozofowie, a nawet wielcy szermierze czy ascetyczni mnisi - generalnie jest to dosyć uznaniowe. Bywa że przyznawana jest im państwowa pensja. Awans na kolejne kręgi zdarza się w uznaniu zasług przez odpowiednio wysokich urzędników albo cesarzy. Przy wstępowaniu do tej kasty nie ma ograniczenia ani wcześniejszej kasty ani płci kandydata. Ograniczeniem są natomiast Oświecone Przysięgi, jakie należy złożyć, wstępując do tejże kasty. Są one głęboko mistyczne i tradycyjne: jest to między nimi zakaz posiadania więcej niż trzech dzieci, nakaz doskonalenia swego talentu itd. Członkowie rodziny cesarskiej mogą brać śluby wyłącznie z przedstawicielami Kasty Oświeconych Przysiąg. 
Kasty Kamiennych Rąk i Zielonych Nóg to tzw, "kasty niższe". Awans w ramach jednej z nich jest uzależniony od majątku człowieka i możliwy po zgodzie urzędniczej (zwykle wymagana jest przy tym pewna opłata na rzecz państwa). Przejście z jednej kasty do drugiej jest trudniejsze, ale również zdarza się, zwykle z powodu decyzji urzędniczych.

Kasty

• Kasta Nieskalanych Pomazańców (膏) - kasta bogów, cesarzy i ich rodzin, świętych władców obdarzonych mandatem niebios i przybliżających ludzkość do niebiańskiej harmonii
  1. Shen - Wielcy bogowie
  2. Huángdì - Cesarze
  3. Jīngshén - Duchy natury/pomniejsi bogowie
  4. Xīn - Wyznaczeni następcy cesarzy
  5. Érzi - Męscy członkowie rodów cesarskich
  6. Nǚ'ér - Kobiety z rodów cesarskich
  7. Sūnzi - Adoptowani członkowie rodów cesarskich
  
  
• Kasta Smoczej Krwi (龍) - czterdzieści siedem Smoczych Dynastii wywodzących się z ludu Xian
  1. Long wangzi  (Smoczy książęta)- Patriarchowie rodów 
  2. Long  (Smoki)- Starszyzna rodów
  3. Zhang  (Kły)- Mężczyźni z prawego łoża
  4. Kang (Łuski) - Kobiety z prawego łoża
  5. Xiaoquan (Małe kły) - Uznani synowie z nieprawego łoża
  6. Guimo (Małe łuski) -Uznane córki z nieprawego łoża
  7. Zhao  (Szpony) - Adoptowani słudzy
  
  
• Kasta Tajemnych Pytań (老) - kasta urzędników zdających państwowe egzaminy
  1. Ying (Złote Orły) - Lordowie magistrzy
  2. Tian'e (Białe Łabędzie) - Gubernatorzy prowincji, magistrowie i prefekci
  3. Guan (Szare Bociany) -Śledczy
  4. Tun (Błękitne Jaskółki) - Sędziowie regionalni
  5. Mague (Czarne Wróble) - Inspektorzy dystryktów
  6. Fengniao (Czerwone kolibry) - Administratorzy, urzędnicy średniego szczebla
  7. Gezi (Brązowe Gołębie) - Skrybowie, pisarze, najniżsi urzędnicy
  
  
• Kasta Oświeconych Przysiąg (聖) - kasta mnichów, artystów, uczonych, myślicieli, filozofów, kapłanów i ogólnie pojętych "ludzi niezwykłych", opłacanych przez państwo
  1. Yi (Twórcy Wielkich Dzieł)
  2. Liang (Oświeceni)
  3. San (Twórcy Dzieł)
  4. Si (Wyróżnieni)
  5. Wudi  (Uznani)
  6. Liu (Utalentowani)
  7. Qi (Uzdolnieni)
  
  
• Kasta Kamiennych Rąk (匠) - mieszczanie, mieszkańcy miast, rzemieślnicy, kupcy
  1. Shangren (Pan Sal) - Dynastie kupieckie, wielcy przedsiębiorcy
  2. Jietou (Ulica) - Patrycjat miejski
  3. Fangzi (Dom) - Zamożne mieszczaństwo
  4. Pa (Ważny) - Robotnicy pracujący dla państwa
  5. Uang (Nieważny) - Robotnicy pracujący prywatnie
  6. Huanija (Wózek) - Drobni kupcy/handlarze
  7. Pu ren (Sługa) -Służba domowa
  
  
• Kasta Zielonych Nóg (農) - chłopi, rolnicy, ludność mieszkająca poza miastami
  1. Tu (Pan Pól) - Właściciele ziemscy o działkach powyżej określonej wielkości
  2. Mianfei (Samotny) - Wolni chłopi o działkach poniżej określonej wielkości
  3. Shibing (Piechur) - Żołnierze
  4. Chang (Duża ziemia) - Chłopi przypisani do wartościowej działki ziemi
  5. Quingije  (Mała ziemia) - Chłopi przypisani do mniej wartościowej działki ziemi
  6. Yu (Rybak) - Chłopi zajmujący się innymi zadaniami niż uprawa ziemi
  7. Chu (Pusta ziemia) - Robotnicy najemni bez własnej ziemi
  
  
• Kasta Obcego Plugastwa (壞) - obcy, barbarzyńcy, przestępcy, złe duchy
  1. Piangzi (Zbój) - Rozbójnicy, przestępcy, oszuści
  2. Fanpan (Buntownik) - Buntownicy przeciw niebiańskiemu porządkowi
  3. Huai (Zły duch) - Duchy które stały się złe
  4. Yukuai (Dobry obcy) - Dobrzy władcy ludów poza granicami Ta'in 
  5. Huai (Zły obcy) - Źli władcy ludów poza granicami Ta'in
  6. Ganjin (Barbarzyńca) - Barbarzyńcy słuchający władców poza granicami Ta'in
  7. Emó (Demon) - Duchy które narodziły się złe, demony
  

Mapy:

Państwo zachodniej dynastii Zho:
https://imgur.com/zlHy7jf

Państwo wschodniej dynastii Zho:
https://imgur.com/YI3QKjs

Dwa królestwa:
https://imgur.com/ekblfYv

Trzy królestwa:
https://imgur.com/mAeQEis

Tereny objęte najazdem Xian:
https://imgur.com/u0YbF6x

Bunt Fałszywego Cesarza:
https://imgur.com/79OfosQ

Koniec Xhianzi:
https://imgur.com/nZ4HWRK

Szkwał:
https://imgur.com/SfFfGSN

Cesarstwo Cao Cao:
https://imgur.com/o4uA4gL

Obecnie (bez zaawansowanego startu):
https://imgur.com/2Tra8Cc

[Sigrun]

[hide]Wykorzystaj jeszcze tę funkcję by, standardowo, opisać swoje choćby wstępne plany na grę, potem zajmiemy się bardziej szczegółowym omawianiem podania.[/hide]

[Badet]

[hide]Generalnie kierunek: roleplay, bawimy się w zabawę jednoosobową. 
Poza tym, tak wstępnie:
-stworzenie turbocentrum kultury i sztuki a'la chińska na skalę całego świata
-stworzenie turboludnego państwa w stylu tych sławetnych rojnych milijonów
-podboje najwyżej w kategorii rekonkwisty dawnych granic, w porywach do granic państwa Cao
-budowa wielkiego muru maybe? albo rzeczy w tym stylu
-no i na pewno typowo chiński styl prowadzenia dyplomacji, obcy=psy, nie zawieramy umów tylko nakazujemy, posłusznych obcych władców może jakiś cesarz adoptować najwyżej
No i w sumie tyle, fajerwerków pewnie nie dostanę, więc nawet nie piszę xd[/hide]

[Sigrun]

[hide]Świetnie, z grubsza to właśnie chciałem usłyszeć xD Tylko jedna rzecz. Będziesz musiał zgodzić się na jedną z dwóch opcji: a) grasz jednym cesarzem i dwaj pozostali to ja bądź b) grasz trzema ale wówczas całość posunięć musimy uzgadniać by oddawać konsensus.[/hide]

[Badet]

[hide]No wiadomo że b), najwyżej mi odbierzesz kontrolę nad którymś i go znpcujesz. 
Mam nadzieję tylko że zanim grzmotnie pirerwsza wojna domowa to zdążę jakoś ten kraj umocnić, żeby to nie było starcie 10 ludzi vs 10 ludzi xD [/hide]

[Sigrun]

[hide]Nie no, wiesz, obie opcje są legitne w tej sytuacji ustrojowej, każda ma zalety i wady. Kolejna sprawa, na ile to podanie jest dogadane z bezpośrednimi planowanymi sąsiadami.[/hide]

[Sigrun]

[hide]Dopisz mi jeszcze do podania coś o religii i odpowiedz na powyższe.[/hide]

[Badet]

[hide]Na razie jedynym z którym coś więcej jest dogadane to Isy, Xiańczycy to ludzie od niego.
Co do reszty to generalnie poza wędrówką ludów którą bym promował na 700-500 lat temu nie ma zbyt wiele połączeń, bo też nikt specjalnie blisko nie siedzi. Aeir Denn jest zbyt nowe żeby były z nim jakieś większe kontakty (Era Ciszy wtedy trwała, splendid izolejszyn), ewentualnie ich przodkowie mogli dopomóc w zniszczeniu państwa Cao. [/hide]

Religia
Pierwotnie na ziemiach Tainów panował politeizm i kult przodków. Po podboju przez władców Zho jako element spajający państwo przyjęto nadrzędny kult Ta - Nieba. Prawdopodobnie pierwotnie było to spersonifikowane bóstwo, swoisty "król bogów", przewodniczący panteonowi. Z czasem jednak Niebo stało się abstrakcyjnym konceptem wcale nieprzedstawianym w postaci człowieka. Tainowie to dosł: "ludzie pod niebem", albo "ludzie podlegli niebu". Kult Nieba stał się kultem harmonii i porządku. Oczywiście towarzyszyły mu obrzędy oddawania czci przodkom i duchom natury. Kapłanami byli królowie, którzy przewodniczyli obrzędom, najwyższym kapłanem i dostojnikiem był oczywiście król zwierzchni - pośredniczył on między Niebem i ziemią, sprawując władzę z nadania nieba i przy jego aprobacie.
Przybycie ludu Xian sprawiło, że przynieśli oni ze sobą swoich bogów. Doprowadziło to do panteonu tradycyjnych lokalnych bóstw szereg "Większych Bogów", którym oddawano podobną cześć co przodkom i lokalnym duchom (które też często były tożsame - po śmierci zasłużonego przodka jego duch mógł stać się patronem pola, na którym pracował, albo jeziora, na którym łowił ryby). Xiańczycy mniej lub bardziej restrykcyjnie tępili takie odstępstwa od ich wiary, którą próbowali szerzyć, co prowadziło oczywiście do rozmaitych wystąpień ludności. Nie obalili oni (albo nie byli w stanie) kultu nieba, który ostatecznie przemienił się w kult pewnej abstrakcyjnej siły - harmonii, rozumianej jako porządek, pokój, dostatek i sprawiedliwość społeczną. 
Po rozpowszechnieniu się yuanizmu powstały na ziemiach Ta'in pierwsze klasztory, w których pojawili się mnisi - dążący do przybliżenia do harmonii siebie samych lub całego świata, poprzez swoje jednostki. Poza mnichami do Kasty Oświeconych Przysiąg, która wówczas powstała, zaczęli dołączać także artyści, tworzący piękno (a przez to przybliżający do harmonii) i wszyscy inni, którzy poprzez rozwój swych talentów mieli stać się bliżsi harmonii, ideału. Wśród nich są również wróżbiarze lub mistycy o różnym stopniu szarlatanizmu lub racjonalizmu. 
Poza mnichami w kulturze Tainów nie ma typowych kapłanów - najwyższymi łącznikami z Niebem są Cesarze, którzy dopełniają wielu tradycyjnych państwowych rytuałów - składania ofiar, przewodniczenia wróżeniu, rozmaitym ceremoniom. Często mianują też oni najróżniejszych urzędników na stanowiska mistrzów ceremonii, którzy zastępują ich przy różnych okazjach. 

Yongizm
Yongizm to system filozoficzny opierający się na dwóch podstawowych konceptach. Pierwszym z nich jest zen - humanizm. Jest to zbiór cnót (sprawiedliwość, współczucie, wykształcenie, rozwaga, odpowiedzialność), którym powinien odznaczać się człowiek szlachetny. Dążenie do osiągnięcia zen to dao - droga. Podążanie drogą prowadzi do osiągnięcia harmonii, przybliżenia do Ta (Nieba). Nagrodą dla człowieka szlachetnego jest spokój sumienia, dobrze spełnionego obowiązku. Warto przy tym zaznaczyć że człowiekiem w pełni szlachetnym może być ten, komu Niebo dopomoże w jego staraniach - czyli właśnie potomkowie zachodnich Zho. W sferze polityczno-społecznej yongizm jest bardzo konserwatywny - głosi nadrzędność rodziny nad człowiekiem, państwa nad jednostką. Władcy (których ideałami byli zachodni cesarze Zho) obdarzeni są Mandatem Niebios, który upoważnia ich do bycia ponad prawem. Jednocześnie, jako iż nie ma już władców tak szlachetnych jak ci sprzed eonów, władcy poszczególnych ludów winni jednoczyć się i współpracować pod przewodnictwem obdarzonych mandatem niebios zachodnich Zho (lub ich potomków), by zbliżyć się do harmonii. Przez wiele setek lat yongizm był oficjalną filozofią państwową i odcisnął ogromny wpływ na wygląd tradycyjnej rodziny czy społeczności Tainów. 

Yuanizm
Yuanizm to kolejny niezwykle powszechny system filozoficzny, znacznie młodszy od yongizmu. Jest on wobec niego wielką polemiką - głosi bowiem że człowiekiem szlachetnym może podążać nie tylko wybraniec posiadający zen, ale każdy, kto stara się postępować zgodnie z dao. Każdy człowiek ma swoje przypisane miejsce w świecie, który jest ściśle opisany, harmoniczny i idealny w swojej naturze. Człowiek przyjmujący swoje miejsce w świecie działa zgodnie z dao i przybliża się do harmonii. Człowiek burzący ład, działa przeciw dao i należy go powstrzymać, tak jak należy powstrzymać brata, który burzy kolumny wspólnego domu. Według yuanizmu każde stworzenie i istota jest precyzyjnie określone w hierarchii i ma precyzyjnie określone prawa i przywileje: bogom i duchom należy oddawać cześć w określonym porządku i umiarze, bez przesady, która prowadzi do pychy. Urzędnicy nie mogą żądać od ludu zbyt wiele, bo burzą tym samym harmonie. Władcy nie mogą gnębić ludu, bo burzą tym samym harmonie. Z drugiej strony lud nie może nie kochać władcy, bo burzy wtedy harmonie. Z jednej strony więc yuanizm ogranicza kompetencje rzeczywistych organów władzy, z drugiej jednak jeszcze bardziej wzmacnia religijną pozycje władcy, a zwłaszcza Cesarza, które to słowo wywodzi się od zwrotu Namiestnik Niebios. Stoi on między bogami i winna być mu oddawana równa co im cześć. Z drugiej strony, yuanizm twierdzi że mandat niebios nigdy nie jest przyznawany na wieczność - każda dynastia w końcu wymrze lub utraci harmonie i winna wtedy być zastąpiona. Tak więc w pewien sposób sankcjonuje to dokonany przez twórcę yuanizmu zamach stanu, który dokonał się w czasie Ery Yuan. 

Poza tymi dwoma głównymi filozofiami funkcjonują też dziesiątki pomniejszych systemów filozoficznych, zwykle tępionych przez państwo jako niezgodnych z oficjalną doktryną. Niemniej zdarza się, że co bardziej tolerancyjni cesarze nastawiają ucha na inne teorie.

[Badet]

Organizacja i gospodarka
Od czasów Han Yu przy cesarskim pałacu istnieją cztery główne urzędy: kanclerza południa, północy, wschodu i zachodu. Stanowią oni Małą Radę, albo Radę Lewej Ręki. Przyjmują oni posłów, mianują urzędników niższego szczebla (do określonej rocznej pensji, powyżej której urzędnicy mogą być mianowani jedynie przez cesarzy) i zajmują się sprawami wojskowymi. Jurysdykcja każdego z nich rozciąga się nad jedną czwartą cesarstwa, której położenie odpowiada mniej więcej nazwie urzędu. Poza Małą Radą istnieje jeszcze Duża Rada, albo Rada Prawej Ręki. Zasiadają w niej lordowie magistrzy, mianowani przez cesarzy. Zajmują się oni zadaniami zleconymi przez cesarzy. Ich liczba jest różna, tak samo jak różne są ich kompetencje. Od niekiedy bardzo szerokich (magistrat wojny zajmujący się sprawami stałej armii, albo magistrat danin, zajmujący się pobieraniem podatków) po bardzo wąskie (magistrat latawców przy pałacu cesarskim). 
Cesarstwo podzielone jest na prefektury, zarządzane przez prefektów. Największe miasta są wyłączone z jurysdykcji prefektów i oddane pod zarząd gubernatorów. 
Prefektury podzielone są na dystrykty, nadzorowane przez inspektorów. Każdych kilka dystryktów stanowi jeden rejon, w którym urzęduje sędzia regionalny, dysponujący władzą sądowniczą, ale nie wykonawczą. Jest on ostateczną instancją dla kast mieszczan i chłopów. 
W dystryktach ziemia uprawna pogrupowana jest w system studniowy. Oznacza to że każda kwadratowa lub prostokątna powierzchnia uprawna dzielona jest na dziewięć części. Środkowa działka jest państwowa, pozostałe osiem zaś rozdane jest chłopom (na zasadzie dzierżawy wieczystej, bowiem zgodnie z tradycją cała ziemia pod niebem należy do cesarzy), którzy płacą (zwykle dziesiecioprocentowy) podatek od swych upraw państwu, a także zobowiązani są do pracy na państwowym polu z którego dochody należą albo do cesarstwa, albo do jednego z czterdziestu siedmiu smoczych rodów. Wprowadzenie takiego systemu miało na celu rozbicie wielkich "księstw feudalnych", które miały tendencje do zwiększania swojej niezależności i odrębności od państwa. Aparat urzędniczy pozwala przy tym na ograniczone wykupywanie ziemi przez chłopów, z drugiej strony stosując często praktykę wykupywania od małorolnych chłopów ich gospodarstw i łączenia ich w większe pola uprawne, należące do lokalnej wspólnoty. 
Państwo utrzymuje również monopole na wytwarzanie soli morskiej i wydobycie żelaza. Powszechną praktyką jest przekazywanie państwowych przedsiębiorstw pod zarząd prywatny na pewien czas, w zamian za odpowiedni udział w dochodach i jednorazową zapłatę. Na potrzeby państwa pracują liczne manufaktury, produkujące tkaniny, narzędzia, broń i przedmioty codziennego użytku dla cesarskiego dworu i urzędników. Handel między prefekturami dozwolony jest jedynie dla obdarzonych specjalnym glejtem kupców i ich sług, a także obciążony specjalnym podatkiem i cłem. Handel wewnętrzny również jest obciążony podatkiem, ale niższym i mniej restrykcyjnym. 

Wojskowość
Za czasów Zho w armii służyli głównie arystokraci, jeżdżący do boju w bojowych rydwanach i wozach. Wojny były wtedy toczone wedle antycznych, honorowych metod - zdobytych miast nie plądrowano, wymuszając jedynie odprawienie obrzędów ku czci przodków zdobywców i zbierano okup, po czym wycofywano się. W epoce walczących królestw doszło do upadku honorowych metod walki, powstały traktaty mówiące o wojnie jako o sprawie życia lub śmierci, na której nie liczy się nic poza skutecznością. Do armii powoływano masy chłopstwa, tworząc ogromne armie. Zbiegło się to czasowo z odkryciem żelaza, co pozwoliło na uzbrojenie wielkich armii, których starcia wyniszczały kraj. Wozy bojowe przekształcały się wolno w jednostki dowodzenia i zaopatrzeniowe, traciły na znaczeniu. Walki z barbarzyńcami, które toczono na granicach, doprowadziły do powstania konnicy. W przeciwieństwie do krajów zachodu, wśród Tainów służba konna nie była jednak uważana za honorową - jazda tworzona była w celu przeciwstawienia się konnym łucznikom barbarzyńców i była organizowana na ich wzór - tj. wzór barbarzyński. Dla cywilizowanego Taina dalej honorowym było ruszenie do walki pieszo, ewentualnie na wozie bojowym. Podobnych problemów nie mieli Xiańczycy, którzy jednak przybywając do Ta'in nie dysponowali konnymi oddziałami. Stworzone zostały one dopiero z czasem, gdy okazało się że oferowana przez konie mobilność i siła przebicia konnej szarży są nieocenione przy walce z licznymi powstaniami ludowymi, których członkowie byli od Xiańczyków znacznie liczniejsi, ale pozbawieni ciężkich pancerzy czy wytresowanych koni. W odpowiedzi wśród ludu upowszechniały się coraz dłuższe włócznie i łuki. Po ponownym zjednoczeniu państwa uznano że tradycyjny długi miecz taiński jest bronią przysługującą jedynie arystokracji, jaką stały się Smocze Rody. Z kolei za broń typowo ludową uznano długie włócznie, łuki i kusze (w tym tradycyjne taińskie kusze powtarzalne) a także długie sztylety, mocowane niekiedy na drzewcach. Broń ta z czasem stała się pierwowzorem różnych rodzajów halabard - pieszej, konnej, pałacowej. 
Od czasów reform cesarza Meng Jina istnieje system służby wojskowej obowiązkowej dla wszystkich członków kasty miejskiej i chłopskiej. Członkowie tych kast mogą jednak wykupić się od służby. Smocze Rody również mają obowiązek służby wojskowej, jako "lennicy i przyjaciele cesarstwa". Istnieje także stała armia, składająca się z oddziałów zawodowych żołnierzy, wystawianych przez państwo, a także z oddziałów tzw, szponów - tj. mężczyzn adoptowanych przez poszczególne smocze rody, którzy mogą dzięki temu służyć w stylu szlacheckim, tj. konno, z mieczem i w ciężkiej zbroi. Powszechną praktyką jest adoptowanie przez Rody słynnych wojowników, którzy swoimi czynami mogą przynieść rodowi prestiż i zaszczyty, a sobie samemu żywot nieustępujący życiu arystokraty. Oddziałom takim żołd wypłaca państwo, bywają one niekiedy również współfinansowane przez co bardziej ambitne rody, wobec których niekiedy zachowują lojalność (oficjalnie nigdy nie naruszającą lojalności wobec państwa). Armia stała podzielona jest na pułki, regimenty, plutony i kompanie z rozwiniętym zapleczem logistycznym i zaopatrzeniowym. Teoretycznie możliwy jest awans ze względu na zasługi, jednak większość stanowisk generalskich zajmowana jest z reguły przez członków kasty urzędniczej lub przedstawicieli smoczych rodów. Poszczególne oddziały zaciężne przypisane są do konkretnych rejonów działań. Kobiety mogą służyć w armii tylko w oddziałach szponów (po adopcji przez Smoczy Ród), albo jeśli dostaną na to zgodę któregoś z cesarzy. Istnieją oczywiście legendy o kobietach przebierających się za braci/ojców i służących w armii nielegalnie, by zastąpić ich uniknąć rujnującej ich rodziny kary za nieodesłanie kogoś do armii. Od czasów Meng Jina niewiele kobiet otrzymało rangę generała, zdarzało się to jednak na tyle często, że stało się dopuszczalne (choć nie zawsze mile przyjmowane przez pominiętych przy awansie mężczyzn). Podstawową doktryną opisującą sposób prowadzenia wojen, stosowaną przez niemal wszystkich słynniejszych cesarskich dowódców (w tym samego Cao Cao) jest traktat "1001 Niebiańskich Manewrów", który opisuje nie tylko zagadnienia z zakresu taktyki i strategii, ale też sposób organizowania, szkolenia i zarządzania armią w czasie pokoju. Uporczywe stosowanie się do niego przez nieelastycznych generałów było przyczyną równie wielu porażek, co zwycięstw, które przyniosło umiejętne wykorzystanie zawartych w tym dziele wskazówek.

[Badet]

Kultura
No cóż, generalnie w jednym zdaniu: chińska z udziwnieniami. 
Po pierwsze bardzo ważną cechą kultury jest lojalność i posłuszeństwo. Zgodnie z doktryną yongizmu, istnieje pięć podstawowych powinności, które powinny być bezwględnie przestrzegane. Są to powinności:

• -syna wobec ojca
  
• -poddanego wobec władcy
  
• -żony wobec męża
  
• -młodszego brata wobec starszego
  
• -przyjaciół wobec siebie wzajemnie

Kastowy system społeczeństwa wyznacza kolory i kroje ubrań, jakie mogą nosić przedstawiciele konkretnych kast, a także jakich prac mogą się imać. 
Taińskie miasta-pałace budowane są tradycyjnie od niepamiętnych na planie kwadratu, z czterema bramami symbolizującymi cztery kierunki świata. Typowe dla taińskich miast są ogromne kompleksy pałacowo-biurokratyczne, ściśle oddzielone od reszty miasta i stanowiące wręcz osobne miasto w mieście, do których dostęp mają tylko urzędnicy i pracownicy. 
Rodzina jest podstawą i wszystkim, młodsi członkowie rodziny podlegają swoim rodzicom i starszym, muszą się nimi opiekować. Wiąże się to oczywiście z kultem przodków i mądrości starszyzny. 
Wszystkie ludy nienależące do Tainów są postrzegane jako barbarzyńskie, nieoświecone, nieprzestrzegające tradycji i obyczajów. 
Tainowie rozróżniają dwa rodzaje ślubów: dożywotni i czasowy. Ślub czasowy zawierany jest na trzy lata i jest postrzegany jako forma wywyższenia kobiety przez męża, który chce np, przyjąć ją do wyższej kasty, albo uhonorować ją za zasługi. O ile ślub dożywotni możliwy jest tylko z jedną kobietą na raz, o tyle bogaci Taińczycy biorą niekiedy nawet kilka "tymczasowych" żon (de facto konkubin - często członkiń Kasty Oświeconych Przysiąg), aby okazać swój szacunek dla ich piękna, talenty czy po prostu zademonstrowania swojego bogactwa. Tradycyjnie cesarze nie biorą innych ślubów, niż czasowe, co wiąże się z zabezpieczeniem przed przejmowaniem władzy przez cesarzowe-matki, co zdarzało się parę razy w zamierzchłej przeszłości.