[PRZYJĘTY] Charizmatikos/ Charizmowie

[Witold]

https://images91.fotosik.pl/72/e951d88b1a3aa775gen.jpg   ----- numer 5 

Dane ogólne: 

Charizmatikos 

Despotat 

Ustrój: 

1. oparcie państwa na gigantycznym aparacie biurokratyczno-urzędniczym mającym trzy stopnie:

A. prefektury

B. diecezje

C. prowincje.

W każdej z jednostek administracyjnych rozdzielono władzę cywilną od wojskowej. Władze cywilną i wojskową piastują odrębni urzędnicy- akceprowani przez Senat z list wystosowanych przez despotę . Jego władza jest praktyczne nieograniczona. Senat ma głos jedynie doradczy. 

Parę dziesięcioleci temu kiedy postępował proces odsuwania mas ludowych od kontaktu z despotą powstały organizacje samorządowe. Ludności miast w celu wyrażenia przed aparatem władzy potrzeb mieszkańców tworzyła tzw - demy. Demy z kolei łączyły się w tzw. stronnictwa cyrkowe występujące na hippodromie w stolicy- Beoentium . Była to groźna i często nieobliczalna siła społeczna nad którą reżim despoty nie potrafił zapanować.

Despoci przyjęli tytuł "dominus" co oznacza sakralizację ich władzy oraz jej absolutyzację. 

Handel, gospodarka i społeczeństwo w Despotacie Charizmatyckim: 

1. Wszelkie transakcje, dobra przechodzące przez komory celne w despotacie obłożone są 10 procentowym podatkiem . Urzędnicy zwani kommerkiarioi, powoływani są przez władcę na jeden rok i posiadają ołowiane pieczęcie władcy, które umieszczają na workach, wozach itd. Komory celne znajdują się przede wszystkim na głównych szlakach celnych, celem ich nie jest tylko pobieranie podatków, ale próby kontroli wywozu i wwozu towarów do władztwa. To także próba kontrolowania okrętów wpływających do stolicy Despotatu. Wspomnieni urzędnicy współpracują także z lokalnymi kupcami w celu zaopatrywania miast w żywność, np. w czasie klęsk nieurodzaju.Od kilkunastu lat istnieje prawo odszkodowań. Zapewnia ona kupcom z władztwa ustalone odszkodowania za uszkodzenia lub straty od armatorów, którzy zgodzili się przetransportować ich towary na swych statkach. Rody senatorskie nie parają się handlem, inwestują w ziemię, uważają bowiem, że handel godzi w ich stan społeczny. Zakazany jest handel towarami, które mogą posłużyć ewentualnym wrogom. Zatem Despotat nie handluje: tkaninami jedwabnymi barwionymi naturalną purpurą, które były zarezerwowane dla członków rodziny Despoty [zdarza się jednak czasem obdarowywanie nimi poselstw, lub jako dar dyplomatyczny], złotem, żelazem do wyrobu broni, drewnem do wyrobu statków. Despotat, a raczej jego władcy próbują bić nieustannie złotą monetę [oprócz srebrnej i miedzianej] z swoimi wizerunkami. Złote monety trafiają do obiegu w formie wynagrodzeń urzędników państwowych i żołnierzy wpisanych w rejestry wojskowe. Poza ich wartością propagandową, jedna z ich głównych funkcji było usprawnienie poboru podatków. Zatem najważniejszy podatek, to jest ten nałożony na osobę i ziemię opłacany był w złocie. Zatem wypłacane złoto i tak trafiało z powrotem na dwór, ale w formie podatków. W sporządzanych spisach ludności [pogłówne i podymne] -Charizymscy urzędnicy dodają  także wartość ziemi [np. jeśli jest skalista jest mniej wartościowa itd.], ilość zwierząt pociągowych, gospodarskich, gaje oliwne, winnice i plantacje morwy. Częściowo z podatków zwolnione są klasztory, ale też np. wdowy, kombatanci wojenni. Złote pieniądze to tzw nomizmy, srebrne to miliarezjony [warte 1/20 złotej]Największym właścicielem ziemi w Despotacie jest dwór. Ziemie są często rozdawane, ale i łatwo je odebrać, np. przez wypędzenie „niegospodarnych” i „zdrajców tronu” Chłopi w Despotacie są wolni, dwór stara się utrzymać ten trend, gdyż wieś jest głównym źródłem dochodów. Jednak od kilkudziesięciu lat na roli pojawia się wielki posiadacz ziemski [dynatoi]. Rozbijają oni jedność poszczególnych gmin, przez większą możliwość zakupu ziemi. Zubożali wieśniacy przechodzą czasem pod „opiekę” nowego pana, który próbuje wyjednać sobie na dworze zwolnienie z płacenia podatków. Charizmowie są bardzo religijni i wysoko cenią pewne wartości, w tym porządek i tradycyjną hierarchię. Rodzina jest podstawową komórką społeczeństwa, a małżeństwo, cnota czystości i celibat są celebrowane i otaczane szacunkiem. Chociaż dom i rodzina to główne miejsce dla kobiet dopuszczane jest by dziedziczyły majątki, udzielały się w polityce czy też przejmowały zadania mężów w czasie ich nieobecności [np.; zajmując się sprawami handlu] Na dworze ale i w społeczeństwie duża rolę odgrywają Eunuchowie . Min Zdobywają wysokie pozycje w sądownictwie, po części dlatego, że uważa się ich za godnych zaufania ze względu na ich niezdolność do objęcia tronu i posiadania potomstwa. Chłopstwo jest zróżnicowane. Chłopi posiadający własną ziemię prowadzą inne życie od tych uprawiających ziemie państwowe lub będące własnością posiadaczy majątkowych

Religia

Adronizm -silna pozycja Natina -dokładne założenia religii w podaniu Tymusa 
Uznawane Magna Sopatum:
Magna Sopatum z Tarcvinium – 489 – Uznanie „boskości” Adro; uznanie miecz Adro za symbol wiary; określenie „wielości” światów poza naszym; wykładnia kwestii śmierci
Magna Sopatum z Veii – 651 – Uznanie 10 rodzeństwa – kanoniczna 10; dozwolenie lokalnego kultu patrońskiego
Magna Sopatum z Brundium – 879 – ustalenie jednolitej wersji mitów założenia; ustalenie podstawowego kanonu ksiąg objawionych; uznanie Alkajos za sługi mroku
Magna Sopatum z Elis – 921 – nieuznawane  – ustalenie kultu astralnego, za sposób komunikacji z patronami; wykładnia komunikatów

Historia i wywód przodków a obecnego Despoty:

724 rok to symboliczny koniec Imperium. Ziemie obecnego despotatu były jego kolonią. Lata rządów wyrobiły na tych ziemiach ideę uniwersalnego władztwa. Około 702 roku wraz z tzw „wypadkami Fersteańskimi” władzę w regionie przejmuje dawny cesarski urzędnik Julius Pategonis. Założona przez nego dynastia będzie rządzić regionem aż do 893 rok . Umierający Publius Maius Pategonis pozostawił po sobie jeno córkę Vaelię, tę z kolei poślubił Tyber- pierwszy charizmski człowiek na tronie despotatu. Na dworze Publiusa pełnił urząd zwierzchnika sił zbrojnych.
Słabość rządów w epoce Publiusa Maiua Pategonisa wykorzystali mieszkańcy Castiglione najeżdżając północne prowincje despotatu. Tyber próbował już jako władca odbić je- ponosił jednak same porażki, nic zatem dziwnego, że został obalony przez wojsko. Władzę powierzono Michałowi Teofilowi- najstarszemu synowi Tybera. Michał miał dwóch synów, którzy konkurowali między sobą. Doprowadzili już po śmierci swego ojca do wojny domowej. Nieoczekiwanie zakończyła się ona w 961 roku gdy Anarys- dowódca gwardii pałacowej pozbawił życia niepopularnego w społeczeństwie Manalekosa. Dużą rolę odegrały towarzystwa cyrkowe, wspierając przewrót. Nowy ród to czasy rozwoju gospodarczego i ożywienia handlu. Mimo tego niepowodzenia w walkach z północą nadal trwały.
W 971 roku władzę przejął Teodor Anarys- dokonał zmian w polityce zagranicznej, nastawionej do tej pory na niezbyt udane wojny z północnym sąsiadem. Zawarto umowy handlowe i dokonano kilku politycznych mariaży. Teodor potwierdził ostatecznie już kwestie związane z Adronizmem – uznano większość Magna Sopatum za obowiązujących. Teodor doprowadził do uznania jego samego za głównego zwierzchnika kościoła. Określał siebie jako „Jedenastego brata bogów” . Rozbudowa kościołów, klasztorów. Kierunek ekspansji- południe- walki z barbarzyńcami.
Umierając w 1014 roku pozostawiał państwo zreformowane z nadwyżką w skarbcu i spokojami na granicach.
W 1032 roku jego wnuk Teofelios rozpoczął 10 letnią wojnę z Castiglione. Nim do tego doszło Teofelios zreformował armii. Zwiększono ilość ciężkiej piechoty. Korzystano też z rozwiązań wroga. Długoletnie zmagania zakończyły się sukcesem- mimo że drogo okupionym. Finanse kraju były w opłakanym stanie, zaciąganie mieszkańców Despotatu na długoletnie kampanie rujnowały gospodarstwa. Teofelios zmarł na syfilis w 1065 roku, jego następcy nie należeli raczej do wybitnych władców. Pod koniec wieku kraj stał na progu kolejnej wojny domowej po bezpotomnej śmierci Michała Anarysa. Castiglione wykorzystując osłabienie oderwało na krótki czas utracone niedawno ziemie tworząc tam wicekrólestwo Tarragony.
Wojna domowa określana mianem „starciem stronnictw cyrkowych”, lub „wojną aren” wyniosła na tron Metajkosów. Rządzili do 1124 roku bez większych osiągnięć zagranicznych. Skupili się raczej na rozwoju wewnętrznym- dlatego ich okres rządów nazywano „Złotym Dniem Despotatu”. Wewnętrzna kolonizacja, spacyfikowanie grup cyrkowych, umowy handlowe z sąsiadami i rozwój kultury to główne cechy ich czasów
W 1124 roku Numerik został oślepiony przez swojego teścia Izaaka Angelosa. Dzięki swoim zabiegom uczynił despotę marionetkę w swoich rekach, a kiedy ten już mu nie był potrzebny zabił go. Dodatkowo ludowi stolicy przedstawiono wyjaśnienie owego kroku. Oto Numerik miał po prostu spiskować z przeciwnikami adronizmu- sektą Andromilów. Wykształciła się ona w okresie dynastii Metajkosów, sprzeciwiała się wielu dogmatom obowiązującymi w władztwie. Izaak został założycielem obecnie panującej dynastii. Za jego czasów doszło do pogromu sekty Andromilów a także do kolejnego sporu z Castiglione. "Druga Wojna Domowa" w oczach Izaaka była mu na rękę. Nie zajął militarnie spornych terenów a narzucił jedynie swoja opiekę. Od tej pory będzie to dość częste w polityce despotatu, który zadowalał się przyjęciem przez innych jego zwierzchności. Jego syn Teodor rozpoczął rządy „bogów wojny”. Kolejnych bowiem dwóch władców rozszerzy panowanie na południe od dawnych ziem despotatu. Ostatnie lata panowania Manuela dawały jednak oznaki załamania się państwowości . Za czasów Leoncjusza despotat utracił większość swoich nowych zdobyczy- dokonano reformy armii- od tej pory miała ona opierać się tylko o najemników i ochotników. Czasy Leoncjusza to kolejne lata stabilizacji wewnętrzje i niejasnego statutu północnych spornych z Castiglione ziem.
Obecnym despotą jest Justynian, czy ten wzorem swoich przodków podejmie drogę rozwoju wewnętrznego czy też wojny?, czas pokaże

Ród Tyberiuszy: 

Tyber I 42 lata panowania

Michał Teofil 13 lat

Manalekos 10 lat

Jan 2 lata

Manalekos- z powrotem, tylko 1 rok 

=68 lat

Tyber I uznawany za pierwszego potwierdzonego historycznie wladcę Charizmów

Ród Anarysów: 

Anarys Wspaniały 7 lat panowania

Andronik 3 lata

Teodor 43 lata

Herakliusz- 14 lat panowania

Barkas- 4 lata

Teofelios 35 lat

Roman I 11 lat

Michał – 22 lata 

=139 lat

Wojna domowa i wejście na tron :

Ród Metajkosów 

Andronik 2 lata

Roman II 10 lat

Bezalos 12 lat

Numerik 2 lata

Mumerik oślepiony przez teścia Izaaka Angelosa 

Ród Angelosów: 

Izaak- 14 lat

Teodor 28

Andronik 22

Manuel 21

Leoncjusz 15

Justynian [obecny władca] -----

=100 lat

Razem 307 lat państwa

[img] https://images89.fotosik.pl/72/9f1f321a5b317aa3gen.jpg  [/img] najdalszy zakres władztwa za czasów "bogów wojen" i ziemie sporne z Castiglione

[Sigrun]

[hide]Wykorzystaj jeszcze tę funkcję by, standardowo, opisać swoje choćby wstępne plany na grę, potem zajmiemy się bardziej szczegółowym omawianiem podania.[/hide]

[Witold]

[hide]
-wojna z pseudohiszpanami 
-krzewienie misji religijnych 
-zwasalizowanie sąsiadów lub przynajmniej zmuszenie ich do uznania mojej nadrzędnosci w np handlu 
-ale wojny dopiero po rozwoju kulturowo gospodarczym [/hide]

[Sigrun]

[hide]Okej, w podaniu brakuje historii. Choć skrótowo napiszesz? Bo pokrywa się Twoje podanie z podaniem Matinha, on ma to daleko rozpisane, pewnie będzie konkurs podań a ja chciałbym wiedzieć zanim będzie ogłoszony coś więcej o tym kraju    [/hide]

[Witold]

[hide] gotowe  [/hide]

[Bojar]

[hide] Proszę uwzględnij jeszcze ostatni dekret mistrzowski http://imperius.chilioi.webd.pl/showthre...867#pid867 [/hide]

[Witold]

[hide] 
Ok ustępuję z spornych prowincji, ale wówczas moje podanie a szczególnie historia państwa psu w dupę. Nie chce się mi jej poprawiać, jako, że Matt po za pisaniem "że trzeba ustalić wspólną historie" nie robi nic. Podania wpłynęły jednocześnie prawie, więc możemy mówić obydwaj, że winna druga strona. Jedynie co zostawiam z wspólnej  historii, to nieustanny konflikt o wspomniane już sporne ziemie, dodatkowo Charizmowie wybudowali coś na wzór Muru Hadriana na granicy z państwem Mattiego. 




Fioletowe- prowy startowe
Pomarańcz-ewentualne dwa dodatkowe prowy 

Co do słabości były one w podaniu wpisane: 
-Narodziny warstwy bardzo możnych ziemian- dążą do przejęcia kolejnych ziem drogą wywłaszczeń lub kupna chłopów za długi-wzoruję się tutaj na Bizancjum które chroniło wolność chłopa. 
-warstwa najbardziej wykształconych [skupionych wokół dworu] jest wąska- niemalże traktują się jako osobna kasta- są zatem wrogo nastawieni do poszerzenia ich kręgu
-Rody senatorskie nie parają się handlem, inwestują w ziemię, uważają bowiem, że handel godzi w ich stan społeczny.
-co do kłótni o tron, uhmm w historii rządzących tronem zawsze dochodziło do dziwnych walk o tron, do obalania dynastii przez wojsko, lub krewnych. 






[/hide]

[Witold]

gotowe

[Bojar]

[hide] Cieszę się, że odpuściłeś. Co do wału hadriana to proponuję, żebyśmy to podczas giełdy potraktowali jako umocnienia za punkty startowe (prawdopodobnie za cenę jednego-dwóch-trzech fortów w zależności jak dobre mają być te umocnienia). Tylko to nadal będzie wał hadriana a nie mur chiński. Wtedy jak bardzo będziesz chciał go ulepszać do muru chińskiego to już IG.

Minusy akceptuję.

Ostatnie pytanko.
Oczywiście zamierzasz grać despotą. Jak odbywa się dziedziczenie władzy?

[/hide]

[Witold]

[hide] 
Rozumiem, że wał Hadriana to wał a nie mur chiński i że z puli startowej. Zapewne dwa grody na to poświęcę. Tytuł despoty, bo nikt jeszcze od czasów Imperium nie śmiał się koronować na cesarza. Wedle mojego podania epoka rządów poszczególnych rodów zawsze kończyła się jakimś kataklizmem-buntem armii, wodzów, wojnami domowym etc. Potem panujący ród przekazywał swe prawa do tronu najstarszemu- jednak i tutaj mogły być wojny miedzy rodzeństwem-ważne jakie podejście do rządzącego ma armia, możni etc. Obecny władca startuje z poziomu "jest ok czekamy co spier...i" Wedle drzewka będzie miał trójkę dzieci: dwojkę chłopaków i dziewczynkę. [/hide]