Ważne postacie

[Princeps]

Umar II Almohanid (ur. 1169)

wielki wezyr Raszimu

[Princeps]

Abdul III Samanid (ur. 1165)

Sułtan Raszimu

Samanidzi jako sułtanowie Raszimu dawno już przestali odgrywać istotną rolę w państwie. Zamiast tego przyszło im mieszkać w złotej klatce, a oni sami stali się z pokolenia na pokolenie coraz bardziej leniwi, flegmatyczni i naiwni. Uosobieniem takiego typu człowieka jest właśnie Abdul, od 1181 miłościwie panujący sułtan Raszimu. Jego historia jest bardzo płytka i niewarta opisania w kronikach bowiem sułtan rozkochał się w ucztach i rozrywkach  dworskich, a z niechęcią traktuje jakąkolwiek powinność władcy jaką musi spełnić. Jedynym wartym wspomnienia o nim w kronikach fakt, że jako pierwszy sułtan porzucił tradycję posiadania z tylko jednej żony, czym wywołał niemały skandal na dworze, lecz posiadanie dwóch żon, mimo, że nie jest powszechne w Raszimie, nie jest też zabronione. Zaraz po Abdulu, drugą żonę wziął sobie jego brat Hezbollah.

[Princeps]

Adun Hadi (ur. 1154)

mujjan handlu, członek rady nazarskiej

Adun urodził się jako syn bogatego kupca w Durqubie. Jako, że był jedynym synem, odziedziczył cały majątek po rodzinie i energicznie zaczął go rozwijać, dochodząc do poziomu jednego z najzamożniejszych ludzi w delcie Bahry. Był na tyle szanowany, że sułtan Abdul III zaczął zapraszać go na swoje przyjęcia, a jako, że dowcipu mu nie brakowało, to szybko wszedł w większe łaski sułtana. W końcu zwrócił na siebie uwagę od niedawna panującego wielkiego wezyra Umara, który widząc jego towarzyskość, przedsiębiorczość i umiejętność wykorzystywania sytuacji na swoją korzyść, zaproponował mu posadę w radzie nazarskiej. Adun zgodził się bez wachania i tak stał się jednym z najbardziej wpływowych ludzi w całym Raszimie.

[Princeps]

Hatim Lin-Baden (ur. 1163)

mujjan wywiadu, członek rady nazarskiej

Urodził się jako piąty syn szanowanego rzemieślnika w Ahmerradzie. Jako, że był piątym synem, ojciec nie zajmował się nim prawie w ogóle, twierdząc, że i tak nie może przejąć warsztatu, gdyż za mało będzie praktykował w porównaniu ze starszymi braćmi. Tak też Hatim dorastał bardziej pod opieką matki w cieniu swojego rodzeństwa. Gdy tylko osiągnął odpowiedni wiek, wobec braku innych perspektyw, wstąpił do milicji miejskiej. Szybko się okazało, że jest najzdolniejszym śledczym jakiego kiedykolwiek miało to miasto. Jego przenikliwość i bystrość była ceniona przez jego przełożonych. To dzięki niemu udało się rozbić miejskie szajki grasujące na ulicach. Wobec swoich niepodważalnych zasług Hatim szybko awansował i w wieku 30 lat został wyznaczony na szefa milicji w Ahmerradzie. Pod jego protekcją przestępczość w tym mieście praktycznie znikła, co zwróciło uwagę najwyższych urzędników państwowych. Jeden z nich, wcześniejszy mujjan wywiadu - Ahmed al-Alibaba, ustanowił go swoim zastępcą i doradcą przy pełnieniu swojej funkcji. Kadafi spisywał się znakomicie i gdy al-Alibaba udał się na emeryturę, dla wszystkich było oczywiste, że tylko Kadafi jest jedyną odpowiednią osobą na zastępstwo. Obecnie jako mujjan wywiadu, Kadafi trzyma twardą ręką półświatek przestępczy i koordynuje wszystkie akcje wywiadowcze na rozkazy wielkiego wezyra.

[Princeps]

Muntasir Wakhab (ur. 1154)

mujjan administracji, członek rady nazarskiej

Muntasir urodził się w Raszimie jako czarnoskóry niewolnik ("Wakhab" jest jednym z mian przydzielanym niewolnikom). Po ukończeniu 6 lat(jest to wiek w którym decyduje się o przyszłości niewolnika) posłano go do szkoły, by tam kształcił się jako urzędnik. Po jej ukończeniu Muntasira przydzielono do zbierania podatków. Okazał się niezwykle sprawny w swojej robocie, a przy tym skrupulatny i oddany państwu. . Szybko piął się po szczeblach drabiny władzy , zawsze z bezwzględną precyzją wykonując każdą robotę. W 1188 roku wyszła na jaw korupcja poprzedniego mujjana administracji Abu Laha, którego osądzono i powieszono. Mutasir był już w tym czasie wysoko postawionym urzędnikiem i uznano go za jednego z kandydatów na nowego mujjana. Sprawne wykorzystanie propagandy swoich osiągnięć i niepowodzeń rywali, trochę pochlebstw i wpływów u odpowiednich ludzi sprawiło, że ostatecznie to on objął najwyższe stanowisko, do jakiego może dojść człowiek urodzony z niewolnicy.

[Princeps]

Mohamed Kadafi (ur. 1164)

mujjan wojny, członek rady nazarskiej

Mohamed jest członkiem plemienia Maktalidów, najbardziej wojowniczego plemienia Raszimu. Jego dorastanie było mało obfitujące w przygody: rajdy po niewolników, ochrona karawan, wyprawy wojenne, zwykłe życie alqabila. Podczas jednej wyprawy wgłąb terytorium Bhisha jego musiał przejąć dowodzenie nad swoim oddziałem, po tym jak jego dowódca zginął. Sytuacja nie wyglądała dobrze, byli odcięci na wrogim terytorium bez jakiegokolwiek wsparcia czy kontaktu z ojczyzną. Szybko okazało się, że m Mohamed jest genialnym dowódcą. Nie tylko wyprowadził swój oddział z beznadziejnej sytuacji, ale też pobił większość niedoszłego pościgu, tak że na długo Lud Bisha był pozbawiony obrońców i zgarnął setki niewolników. Po tym zwycięstwie jego plemie ogłosiło go jedynym dowódcą wojskowym. Jednak na szczyt doszedł podczas ostatniej wojny z Andrahatem, kiedy podczas bitwy pod Jarfun kawaleria Anszana prawie zniosła lewe skrzydło raszimskie. Uciekających ogarnął dopiero Mohamed który spóźnił się na bitwę. Zebrał niedobitków i uciekających i poprowadził uderzenie na linie nieprzyjaciela. Mimo, że bitwa pozostała nierozstrzygnięta, to uniknięcie katastrofy Raszim zawdzięczał Kadafiemu. Ponieważ w bitwie zginął mujjam handlu, Wielki Wezyr zaproponował wolne stanowisko niedawnemu zwycięzcy i z jego pomocą wypchnął potem nieprzyjaciela z kraju. Tak też Kadafi ten urząd piastuje do dziś i mimo że pobyt na bardziej rozwiniętym regionie delty Bahry ucywilizował go, to dalej jest wierny plemiennym tradycją i zawsze pozostanie członkiem swojego plemienia.