Sejm wurzburski
| Sejm w Wurzburgu
Wydarzenie |
|
|---|---|
| Rok | 1743 |
| Edycja | TW |
| Strony | Koalicja elektorska, Miasta Rzeszy, prawie wszystkie księstwa niemieckie |
| Rezultat | rozwiązanie Rzeszy, podniesienie elektoratów do rangi Królestw |
| Następstwa: kontynuacja wielkiej wojny elektorskiej, konsolidacja ziem niemieckich, wzrost potęgi elektorów | |
Sejm wurzburski - zawiązany po bitwie pod Wurzburgiem Sejm Rzeszy, prawem siły ogłaszający rozpad Świętego Cesarstwa. Mimo, że jego postanowienia zostały zaakceptowane przez Cesarza dopiero 2 lata później i spisane powtórnie na sejmie frankfurckim (patrz niżej), de facto weszły one w życie natychmiast po zaakceptowaniu przez Karola XII.
Okoliczności
Sejm został zwołany przez Koalicję elektorską z Karolem XII na czele bezpośrednio po wygranej bitwie pod Wurzburgiem. Było to konieczne, aby Król Skandynawii mógł utrzymać przy sobie swoich elektorskich sojuszników i kontynuować wojnę z Austrią. Tuż po zakończeniu sejmu kraje-sygnitariusze, zwłaszcza elektoraty, przystąpiły natychmiast do realizacji jego postanowień, mimo protestów cesarskich.
Sygnitariusze
Postanowienia sejmu zdecydowały się podpisać: Szwecja, Wielka Brytania, Hanower, Prusy, Saksonia, Palatynat, Waldeck, Ehrbach, Wurzburg, Hildesheim, Fulda, Onasbruck, Hesja-Kassel, Hesja-Darmstadt, Eichfield, Anhalt, Lippe, Speyer, Brixen, Bamberg, Wolne Miasta oraz Siedem zjednoczonych prowincji. Pod aktem rozwiązującym Rzeszę znalazły się także nazwy krain zmuszonych do tego siłą: Bamberg, Munster, Schwarzburg i Moguncja. Odmówiły podpisania traktatu Isenburg, Solms, Księstwa Saskie, Padeborn, Reuss, Bentheim i oczywiście Habsburgowie.
Główne postanowienia
- samorozwiązanie Świętego Cesarstwa
- całkowita kapitulacja Hesji
- przemianowanie Miast Rzeszy na Wolne Miasta Niemieckie i objęcie ich elektorskimi protektoratami (de facto aneksja)
- powstanie Królestwa Karlsburgu
- sekularyzacja ogromnej większości biskupstw i włączenie ich w poczet ziem elektorskich
- podniesienie elektoratów Prus, Hanoweru, Palatynatu oraz Saksonii do rangi Królestw
- podniesienie księstw Anhaltu i Hesji do rangi Wielkich Księstw (i zarazem ich konsolidacja)
- powstanie Związku Niemieckiego
Sejm frankfurcki
W dwa lata później, w 1745 roku, z okazji podpisania pokoju frankfurckiego, kończącego Wielką wojnę elektorską, zwołano kolejny sejm, tym razem pod oficjalnymi auspicjami pokonanego Cesarza Niemiec. Potwierdzał on wszystkie postanowienia sejmu wurzburskiego, obejmował południowe stany Rzeszy protektoratem Habsburgów, a także doprowadził do kolejnych cesji terytorialnych na rzecz Elektorów, co skutkowało niemal całkowitą konsolidacją terytoriów niemieckich pod berłem pięciu nowych Królów.