Djodoarski

[Skryba]

[tab]Djodoarski jest językiem z grupy języków vunoalfiańskich (te z kolei należą do jeszcze większej grupy deudiskazyjskich). Zaczął przeistaczać się z dialektu w odrębny język mniej więcej w VI wieku przed Środkową Erą, prawdopodobnie w wyniku zasilenia wędrującego ludu przez inne, mniej lub bardziej spokrewnione grupy. Część historyków wskazuje, że mogły to wręcz być zupełnie obce kultury, powiązane jedynie losem - przez kontynent przetaczała się wtedy wielka plaga oraz powiązany z nią wielki głód. Niemniej, sporo słownictwa vunoalfiańskiego pozostała w użyciu, podczas gdy inne słowa zostały zupełnie zastąpione lub uproszczone. Djodoarski bierze swoją nazwę od vunoalfiańskiego jeszcze określenia "powstańcie niezłamani", nawiązującego do trudów wędrówki i przetrwania ludu.

Przyjęcie alfabetu tarkwinijskiego datuje się na okres drugiej wojny Djodoarów z Tarcvinium, gdy co najmniej część obywateli Imperium mogła wejść w zależności z najeźdźcami i rozpoczęła się wymiana wiedzy na większą skalę. Djodoarowie we wcześniejszych czasach z całą pewnością używali run, zresztą rosnąca popularność alfabetu imperialnego nie pozbawiła ich całkowitego znaczenia, biorąc pod uwagę że wiele słów jeszcze z okresu średniego królestwa (począwszy od II wieku przed Środkową Erą) zawierało pisane runy jak: ʊ, θ, æ (coraz częściej wypierane przez pisane łącznie imperialne litery ae), ɒ, p, ɮ, ʌ, ɪ, ɛ, ɔ, ɹ oraz ɔ. Stopień ich stosowania zależał właściwie w wielkiej mierze od przywiązania skryby do tradycji lub znajomości run w zależności od alfabetu. Djodoarowie przede wszystkim posiadali wiele sposobów na zapis najpopularniejszych dźwięków swojego języka, różnych odmian o, u, j, e. Dopiero około V-VI wieku Środkowej Ery niemal całkowicie wypadły z użytku.

Język ten, zwłaszcza na początku Środkowej Ery, nie posiadał zbyt bogatego słownictwa. Bardziej wysublimowane słowa tworzono wedle potrzeby w wyniku połączenia ze sobą prostszych słów w jeden, dłuższy wyraz. Bywało to frustrujące dla obcokrajowców, którzy częstokroć nie byli w stanie wymówić wielu miejscowych nazw, co spotykało się zwykle z rozbawieniem i dumą Djodoarów, uważających swoją kulturę za wyższą od pozostałych. Z tego też powodu język ten był trudny do opanowania i znała go przede wszystkim rodzima populacja, niechętna zresztą dzieleniu się wiedzą z obcymi i względem ich nieufna. Dopiero dzięki zabiegom władców około II wieku przed Środkową Erą wzmocniono prawo chroniące obcokrajowców i rozwinięto współpracę handlową z sąsiadami.
Wedle niektórych historycznych przekazów nie tylko bitność drużyny antykróla Njublu, ale i poziom skomplikowania ich języka skłonił satrapę Baktrii do zatrudnienia gwardii djodoarskiej - dzięki temu mógł być pewien, że nie dogadają się z miejscowymi koteriami dworskimi i pozostaną lojalni, jako osoby z zewnątrz.

[Skryba]

LISTA IMION

MĘSKIE

[indent]

1. Belirnaindi
   
2. Bliufiandaukt
   
3. Brubaftrein
   
4. Brufowelf
   
5. Dauevo
   
6. Duainoug
   
7. Dulrebrufo/Maftabrufo
   
8. Edevefaiko
   
9. Euidulre
   
10. Finlanistuint
    
11. Fraidrun
    
12. Frichuibodz
    
13. Genorein
    
14. Goletbe
    
15. Goletnoug
    
16. Handifjeiblai
    
17. Hesbraf
    
18. Hothaevo
    
19. Ikiteuleing
    
20. Inogokrod
    
21. Jablodnaid
    
22. Kjegeno
    
23. Krichbrakt
    
24. Laifrudmafta
    
25. Maftabof
    
26. Mebonjublu
    
27. Methintri
    
28. Muvangjub
    
29. Njublubrufo
    
30. Reinaindi
    
31. Rularbrufo
    
32. Rulari/Rularnonsi
    
33. Shingznaindi
    
34. Teunibelir
    
35. Teunimafta
    
36. Torbraf
    
37. Ulashingz
    
38. Ulfaulpst
    
39. Vefaikrod
    
40. Veurbelir
    
41. Veurnhoth
    
42. Veurnoug
    
43. Viwogeno
    
44. Vunoug
    
45. Weuplafrich
    
46. Wisbodz
    
47. Wobrauft
    
    
48. Astakt
    
49. Duwistce
    
50. Fjeste
    
51. Gasan
    
52. Maftai
    
53. Nafis
    
54. Run
    
55. Tordunt
    
56. Weune
    
57. Wudarfos
    
    

[/indent]

ŻEŃSKIE

[indent]

1. Aushibufria
   
2. Beikstindri
   
3. Buthufindri
   
4. Dijnjalte
   
5. Eisibrufo
   
6. Frichuidkje
   
7. Fuikakrich
   
8. Fuvult
   
9. Gobatonuithi
   
10. Gohoipjube
    
11. Mifi
    
12. Naideai
    
13. Nainduwu
    
14. Neddjong
    
15. Nistuintbeikfst
    
16. Shodukrich
    
17. Smubaiaft
    
18. Sunaerjihaub
    
19. Teulukrich
    
20. Teunidaikt
    
21. Tuidalfyindri
    
22. Wusilru
    
    
23. Bufria
    
24. Fiaulfla
    
25. Fjau
    
26. Joldrifta
    
27. Laifrud
    
28. Ohaj
    
29. Plil
    
30. Sholrud
    
31. Shotit
    
32. Stakt
    
33. Theli
    
34. Veuru
    
35. Wihudaft
    

[/indent]

[Skryba]

SŁOWNICZEK

[indent]

Djodoar. / Odpowiednik

Bahifabe skeida
beikfst siła (charakteru, ciała; cnota)
Benaush duża posiadłość, apanaż, lenno
Bezuian Skalkowie
bonimihud sekretne małżeństwa mieszane, zwłaszcza wśród Djodoarów baktryjskich
bræzun rozłam jedności, powstanie świata (mitologia)
Braifievi łucznicy
Brauft władca-elekt
Brauftreudi sejm elekcyjny
brebe prowadzenie, dowodzenie
Bʊlwi Bóg, niebo
Buthueguvo ciężka jazda
Daʊ (wolni) ludzie
diblaʊ kapłani
Duainaush gospodarstwo
Duselfabe karve
dusuá król
Dyuwɒdz i Nenstwɒdz olbrzymy z mitologii
e pochodzący z (przed nazwiskiem)
egu koń
Egudau lekka jazda
Fabadgouv majordom
Fethaig senior, pan lenny
Frichuid/A Bóg
Frihuntholuz Żelazna Korona, artefakt Djodoarów
hatheza prawo cudzoziemskie
Hawrupo niewolnicy
Ibefabe knarra
jihəʊbai bogactwo
Krichedapae Rodai Bahram Bękart
Naindi szanowani (ludzie)
nyiblohed Era bogów/herosów (mitologia)
ohunderun gwardia djodoarska w Baktrii
reufu sierotki, zwolennicy teokracji
Sefiwi zamek
Sothadwant chorągiew
Stajfabe snekarr
Sunær ojczyzna
tel królowa
Tenuda/Ilru Bogini, ziemia (duchowo, jako całość)
thefiad boska siła, energia
theuv lud
Thike ziemia (niemetaforyczna)
Thisi łańcuch wysp, archipelag
Thisin wyspa
Troukadedz kapitan
Ufriuthoánli sejm
vefai traktat
veifthoheum tarczowniczka, kobieta-wojownik
wældvɔ człowieczek (pejoratywne, bluźnierstwo)
Wufehevo piechota
[/indent]

Będzie rozwijany.

[Skryba]

NAZWY GEOGRAFICZNE

[indent]
Obecne:
Boil - Brno
Brehosefi - Braniborczycy/Branibor. Dosłownie: płonący/spalony zamek.
Diabrehosefi - Stara Braniboria
Diakauza - Stara Wieś
Diublalt - Ostrów
Diubuaf - Budziszyn
Drilstkauza - Mała Wieś
Durutea - Tarcvinium. Dosłownie: dumni okrutnicy, pochodzenie z bezujańskiego.
Fraindeu - Łużyce
Haukohak - Kujawy
Obrehosefi - Nowa Braniboria
Ritfjeri - Ta'in. Dosłownie: potrójna wschodnia potęga.
Sefiwiaul - Hradczany
Thrubekefteoi - Baktria
Tswof - Nysa
Wolwinjiaft - Anszan/Anszanat. Dosłownie: lwi cesarz.
Zailpst - Silezja
Zedin - Cedynia
Ziaxt - Morawia

Historyczne:

Faibliakeltaukt - Psie Pole
Gospok - Flavia
Govevaig - Pola Ignatejskie
Kjufad - Mokre Kruty
Omsaehessun - Las Desski
Vunoálfe - dworzyszcze ziemi Polan

Prowincje djodoarskie:

Sefisaʊthike
Baeldrefthike
Richefjethike
Wezaebothike
Woningfraekst (+ Lauaibfraekst)
Amthalwauthike
Fraidaufrathike
Balomikt
Fjemikt
Plauthruizthike

[/indent]