HISTORIA
(będzie uzupełniana, na razie wrzucam to co uzgodniłem z Tymusem, Meridionem i Ismerusem, będą jeszcze moje własne wydarzenia oraz dokładniejsze opisy wojen z Braniborami, a może też coś jeszcze z Bojarem i Saharczykiem)
PS: Przed Startem
OKRES VUNOALFE - TRZECH MIAST-KRÓLESTW (-~1200 PS do -602 PS)
~-1200 PS Według Brehosefi (Braniborczyków) początek ich państwa oraz przybycie Vunoalfczyków, którzy założyli miasta (trzy najważniejsze, królewskie: Damtto, Jomailt, Biafaialzai) i z nich kontrowali lokalną populację. Kroniki Vunoalfe nie pozostawiają jednak złudzeń, że król Bliufiandaukt z Damtto zaprosił Branibora z Hradczan wraz z jego ludem do osiedlenia się w urodzajnych dolinach, które nadał mu we władanie w zamian za zaopatrywanie miasta.
-1100 PS Starcie rodzimowierstwa braniborskiego z nową wiarą, adronizmem. Władcy Vunoalfe sprzymierzają się z rodzimowiercami, chcąc wytępić nową wiarę. Brutalna wojna topi cały kraj we krwi i kończy się zwycięstwem adronizmu, który jednak nie dosięga w żaden sposób miast-królestw, nie ponoszą one też konsekwencji porażki - są zbyt silne.
-898 PS Dajaukt (Sieciech) na Wiecu w Diublalt (Ostrowie) ogłasza wszem i wobec, że nie będzie spokoju na ziemi Braniborczyków, póki istnieją miasta Vunoalfe. Zdrada przysięgi przez Braniborczyków, początek wielkich wojen z miastami.
-896 PS: Obie strony gromadzą siły, bitwa nad Tswof (Nysą) - strategiczna wygrana Vunoalfczyków pomimo dużych strat zadanych przez braniborskich łuczników.
-895 PS: Oblężenie grodu w Boil (Brnie), bohaterska obrona, nękane podjazdami siły Vunoalfczyków odstępują.
-890 PS: zjazd w Sefiwiaul (Hradczanach), uzgodniono warunki pokojowe, ale zamach na delegację braniborską powoduje ponowne walki.
-888 PS: bitwa pod Zedin (Cetynią) - zasadzka wojsk braniborskich na przeprawiające się przez rzekę siły Vunoalfczyków, rozgromienie tych ostatnich.
-887 PS: Dajaukt (Sieciech) ginie ugodzony strzałą w oko, ogromne kłótnie wśród braniborskich wodzów, Vunoalfczycy odzyskują inicjatywę.
-880 PS: pokój w Diubuaf (Budziszynie), autonomia dla Braniborczyków
-855 PS: Vunoalfczycy z Jomailt łamią postanowienia pokojowe, ponowne powstanie Braniborczyków.
-849 PS: Bitwa na Faibliakeltaukt (Psim Polu, po bitwie na pole przyszły wszystkie psy z okolicy by obgryzać ciała pomordowanych), strategiczna wygrana Braniborczyków.
-848 PS: pokój w Drilstkauza (Małej Wsi), powstanie niepodległe państwo braniborskie złożone ze Diabrehosefi (Starej Braniborii), Zailpst (Silezji) oraz Haukohak (Kujaw).
-739 PS: Braniborczycy atakują osłabionych Vunoalfczyków.
-738 PS: bohaterska obrona Boil (Brna) przez Vunoalfczyków, obrońcy oddają jako zakładników swoje dzieci by wysłać posłańca z wiadomością do króla Ulfaulpsta, czy mają poddać miasto. Ten się nie zgadza, dzieci zostają przywiązane do maszyn. Obrońcy przetrzymują oblężenie.
-720 PS: pokój w Diakauza (Starej Wsi), Braniborczycy uzyskują Ziaxt (Morawię).
-622: Początek kolejnej wojny, Braniborczycy oblegają osłabionych Vunealfczyków z pomniejszych miast.
-612: upadek miast vunoalfskich w Obrehosefi (Nowej Braniborii).
-602 PS Upadek ostatniego miasta Vunoalfe, Biafaialzai. Braniborczycy odbierają Fraindeu
(ziemie łużycką) plemionom vunoalfiańskim, część z nich wraz z sąsiadami decyduje się na opuszczenie dawnych ziem w poszukiwaniu szczęścia i nowej ojczyzny. Wybór na króla Theuvjubefta, ukucie Żelaznej Korony - symbolu wytrwałości, siły i niezależności jego ludu.
OKRES WĘDRÓWKI - POWSTANIA DJODOARÓW (-602 PS do -455 PS)
-576 PS Zwołanie pierwszego Ufriuthoánli, to jest sejmu wolnych ludzi. Powstają pierwsze instytucje (poza wojowniczymi królami) będącego w ciągłej wędrówce ludu.
-520 PS Wybuch Wielkiej Plagi, która zabija co trzeciego mieszkańca znanych ziem. Z powodu braku rąk do pracy dochodzi do wielkiego głodu, a także licznych wędrówek ludów. Część tych plemion zasila armię powstających Djodoarów, którzy prowadzą w tym okresie życie nomadów.
-510 PS Najazd Skalków na Tarcvinium (Durutea), historycy djodoarscy uważają, że lud ten to Bezujanowie - dawna ludność obecnego kraju Djodoarów.
~-500 PS Szczyt wpływów dualizmu i religii profetycznych na wierzenia Djodoarów.
-493 PS Według kronik tarkwinijskich początek osiedlania się Djodoarów na północ od limesu, narasta handel między stronami.
-489 PS Pierwsza wojna Djodoarów z Tarcvinium, imperator Heliusz I ginie przed wyruszeniem na wyprawę zbrojną. Powodem agresji Tarkwinijczyków mogło być osiedlenie się Djodoarów, zwanych przez nich Marutami, w bliskiej odległości limesu oraz incydenty z tym związane.
-478 PS Druga wojna z Tarcvinium, korzystając z zamieszania w imperium i walk wewnętrznych Djodoarowie pod królem Weuplafrichem po raz pierwszy przekraczają limes i grabią duże połacie imperium.
-476 PS W bitwie pod Flavią (Gospok) ginie Adrus, Marutowie-Djodoarowie wkraczają do Tarcvinium łupiąc i paląc miasto do gołych ruin; symboliczny koniec Imperium. Weuplafrich ciągnie wozy uginające się od zrabowanych bogactw i niewolników na północ, do swojej siedziby w Viveng. O zdobyczach i skarbcu króla powstają legendy i pieśni.
-473 PS Trzecia wojna z Tarcvinium. Imperator Arion z Elis w bitwie na polach Ignatejskich (Govevaig) gromi króla Djodoarów Veurnouga. Pokonani wycofują się na północ, Arion za namową swoich doradców rusza za nimi by raz na zawsze wybić Djodoarów i pomścić upadek Wiecznego Miasta. Djodoarowie wybierają na króla Hothaevo, który świadom osłabienia swojego wojska szykuje zasadzkę w Lesie Desskim (Omsaehessun). Kończy się ona całkowitym zwycięstwem Djodoarów, imperator Arion zostaje zabity, legiony rozbite, próby restauracji imperium pogrzebane. Kształtuje się granica południowa, nowy limes, położony między Lasem Desskim a polami Ignatejskimi.
~-460 PS Na podbijanych terenach Djodoarowie wprowadzają podział ziem między wolnych ludzi, z jednoczesnym wyróżnieniem stanu Naindi, którzy otrzymuje większe nadziały, ale też większe obowiązki w obronności kraju.
OKRES KRÓLESTWA - DO DZIŚ (-455 PS do 0)
-455 PS Djodoarowie wykorzystują osłabienie Bezujanów-Skalków i rozpoczynają ekspansję na dalszą północ, ustalają się obecne granice. Podbita ludność zasila stan niewolniczy (hawrupo).
-394 PS Powstaje nowa stolica na półwyspie [nazwa].
-382 PS Obalenie króla Wisbodza, który utrzymywał dwór pełen pochlebców i lubował się w odzieraniu wolnych ludzi z ich majątków, bałamucenia wolnych i szanowanych kobiet oraz innych niegodziwościach.
-377 PS Początek wojny domowej pomiędzy młodszą gałęzią Braniborów i Sklawidów, Sklawidzi otrzymują wsparcie Djodoarskiego klanu Finlanistuint. W bitwie pod Kjufad (Mokrymi Krutami) zwycięstwo sprzymierzonych, koronacja Wacława II i nowy rozdział relacji djodoarsko-braniborskich.
-366 PS Zjazd w [nazwa] normuje relacje między sąsiadami oraz zachodnią granicę. Związek [Sklawida] z Mifi z rodu Krichbrakt.
-279 PS Podwójna elekcja, król Njublu ze stronnikami zostaje zmuszony do ustąpienia, w zamian tego wybiera banicję. Krewniacy i zwolennicy ruszają wraz z nim na daleki zachód i południe, do kraju zwanego Baktrią.
-251 PS Król Duainoug konsoliduje majątki i próbuje wymusić na sejmie uznanie dziedziczności i pomazalności władzy. Aczkolwiek jego rządy oceniane są szczęśliwie, to ponosi fiasko. Zapobiegawczo, jego dwie córki oraz syn zostają wygnani z kraju.
-201 PS Szczyt potęgi państwa za królowej Wusilru. Wojna z samozwańczym królem Draconis, Edgarem. W bitwie pod Bildrau Edgar zostaje pobity oraz zabity, prawdopodobnie przy współudziale zdrajców niechętnych rządom królewskim. Zwiastuje to koniec przewrotu i powrót rządów Teokratycznych, pozostających w lepszych relacjach z Djodoarami. Ukształtowanie wschodniej granicy.
-197 PS Uznanie prawa hatheza, chroniącego obcokrajowców autorytetem króla. Rozwija się handel.
-182 PS Kapłan Veurnhoth powołując się na boskie prawa zawiązuje armię świątynną i dąży do władzy królewskiej. Cieszy się on wielką popularnością wśród ludu, który coraz bardziej dzieli się na bogatych i biednych, z powodu nierównego podziału dóbr. Tylko dzięki podstępowi królowi Goletnougowi udaje się zamordować kapłana i rozbić zwolenników świątyni. Chociaż nigdy nie próbowali już sięgnąć po władzę, istnieją nadal sprzymierzeńcy ustroju teokratycznego, którzy sami siebie nazywają reufu (sierotkami). Kontestują oni prawa króla do ingerowania w sprawy kultu, jak chociażby mianowania kapłanów.
-166 PS Powstanie faktorii drakońskiej na wyspie [nazwa]. Pierwsza historyczna wzmianka o tym, że wyspa znalazła się pod władzą djodoarską. Ukształtowanie północnej granicy.
-104 PS Niejaki Wudarfos tworzy pierwszą kronikę djodoarską, uwzględnia w niej też wydarzenia vunoalfiańskie.
-98 PS Ostatnie powstanie Bezujanów-Skalków, przywódca niewolników Pubostaenwaf umiera w bitwie o Luvuftu. Od tego czasu następuje wytępienie kultury, tożsamości i resztek swobody dawnych mieszkańców tych ziem. Długie aleje nabitych na pale przegranych odstraszają skutecznie od buntu.
(będzie uzupełniana, na razie wrzucam to co uzgodniłem z Tymusem, Meridionem i Ismerusem, będą jeszcze moje własne wydarzenia oraz dokładniejsze opisy wojen z Braniborami, a może też coś jeszcze z Bojarem i Saharczykiem)
PS: Przed Startem
OKRES VUNOALFE - TRZECH MIAST-KRÓLESTW (-~1200 PS do -602 PS)
~-1200 PS Według Brehosefi (Braniborczyków) początek ich państwa oraz przybycie Vunoalfczyków, którzy założyli miasta (trzy najważniejsze, królewskie: Damtto, Jomailt, Biafaialzai) i z nich kontrowali lokalną populację. Kroniki Vunoalfe nie pozostawiają jednak złudzeń, że król Bliufiandaukt z Damtto zaprosił Branibora z Hradczan wraz z jego ludem do osiedlenia się w urodzajnych dolinach, które nadał mu we władanie w zamian za zaopatrywanie miasta.
-1100 PS Starcie rodzimowierstwa braniborskiego z nową wiarą, adronizmem. Władcy Vunoalfe sprzymierzają się z rodzimowiercami, chcąc wytępić nową wiarę. Brutalna wojna topi cały kraj we krwi i kończy się zwycięstwem adronizmu, który jednak nie dosięga w żaden sposób miast-królestw, nie ponoszą one też konsekwencji porażki - są zbyt silne.
-898 PS Dajaukt (Sieciech) na Wiecu w Diublalt (Ostrowie) ogłasza wszem i wobec, że nie będzie spokoju na ziemi Braniborczyków, póki istnieją miasta Vunoalfe. Zdrada przysięgi przez Braniborczyków, początek wielkich wojen z miastami.
-896 PS: Obie strony gromadzą siły, bitwa nad Tswof (Nysą) - strategiczna wygrana Vunoalfczyków pomimo dużych strat zadanych przez braniborskich łuczników.
-895 PS: Oblężenie grodu w Boil (Brnie), bohaterska obrona, nękane podjazdami siły Vunoalfczyków odstępują.
-890 PS: zjazd w Sefiwiaul (Hradczanach), uzgodniono warunki pokojowe, ale zamach na delegację braniborską powoduje ponowne walki.
-888 PS: bitwa pod Zedin (Cetynią) - zasadzka wojsk braniborskich na przeprawiające się przez rzekę siły Vunoalfczyków, rozgromienie tych ostatnich.
-887 PS: Dajaukt (Sieciech) ginie ugodzony strzałą w oko, ogromne kłótnie wśród braniborskich wodzów, Vunoalfczycy odzyskują inicjatywę.
-880 PS: pokój w Diubuaf (Budziszynie), autonomia dla Braniborczyków
-855 PS: Vunoalfczycy z Jomailt łamią postanowienia pokojowe, ponowne powstanie Braniborczyków.
-849 PS: Bitwa na Faibliakeltaukt (Psim Polu, po bitwie na pole przyszły wszystkie psy z okolicy by obgryzać ciała pomordowanych), strategiczna wygrana Braniborczyków.
-848 PS: pokój w Drilstkauza (Małej Wsi), powstanie niepodległe państwo braniborskie złożone ze Diabrehosefi (Starej Braniborii), Zailpst (Silezji) oraz Haukohak (Kujaw).
-739 PS: Braniborczycy atakują osłabionych Vunoalfczyków.
-738 PS: bohaterska obrona Boil (Brna) przez Vunoalfczyków, obrońcy oddają jako zakładników swoje dzieci by wysłać posłańca z wiadomością do króla Ulfaulpsta, czy mają poddać miasto. Ten się nie zgadza, dzieci zostają przywiązane do maszyn. Obrońcy przetrzymują oblężenie.
-720 PS: pokój w Diakauza (Starej Wsi), Braniborczycy uzyskują Ziaxt (Morawię).
-622: Początek kolejnej wojny, Braniborczycy oblegają osłabionych Vunealfczyków z pomniejszych miast.
-612: upadek miast vunoalfskich w Obrehosefi (Nowej Braniborii).
-602 PS Upadek ostatniego miasta Vunoalfe, Biafaialzai. Braniborczycy odbierają Fraindeu
(ziemie łużycką) plemionom vunoalfiańskim, część z nich wraz z sąsiadami decyduje się na opuszczenie dawnych ziem w poszukiwaniu szczęścia i nowej ojczyzny. Wybór na króla Theuvjubefta, ukucie Żelaznej Korony - symbolu wytrwałości, siły i niezależności jego ludu.
OKRES WĘDRÓWKI - POWSTANIA DJODOARÓW (-602 PS do -455 PS)
-576 PS Zwołanie pierwszego Ufriuthoánli, to jest sejmu wolnych ludzi. Powstają pierwsze instytucje (poza wojowniczymi królami) będącego w ciągłej wędrówce ludu.
-520 PS Wybuch Wielkiej Plagi, która zabija co trzeciego mieszkańca znanych ziem. Z powodu braku rąk do pracy dochodzi do wielkiego głodu, a także licznych wędrówek ludów. Część tych plemion zasila armię powstających Djodoarów, którzy prowadzą w tym okresie życie nomadów.
-510 PS Najazd Skalków na Tarcvinium (Durutea), historycy djodoarscy uważają, że lud ten to Bezujanowie - dawna ludność obecnego kraju Djodoarów.
~-500 PS Szczyt wpływów dualizmu i religii profetycznych na wierzenia Djodoarów.
-493 PS Według kronik tarkwinijskich początek osiedlania się Djodoarów na północ od limesu, narasta handel między stronami.
-489 PS Pierwsza wojna Djodoarów z Tarcvinium, imperator Heliusz I ginie przed wyruszeniem na wyprawę zbrojną. Powodem agresji Tarkwinijczyków mogło być osiedlenie się Djodoarów, zwanych przez nich Marutami, w bliskiej odległości limesu oraz incydenty z tym związane.
-478 PS Druga wojna z Tarcvinium, korzystając z zamieszania w imperium i walk wewnętrznych Djodoarowie pod królem Weuplafrichem po raz pierwszy przekraczają limes i grabią duże połacie imperium.
-476 PS W bitwie pod Flavią (Gospok) ginie Adrus, Marutowie-Djodoarowie wkraczają do Tarcvinium łupiąc i paląc miasto do gołych ruin; symboliczny koniec Imperium. Weuplafrich ciągnie wozy uginające się od zrabowanych bogactw i niewolników na północ, do swojej siedziby w Viveng. O zdobyczach i skarbcu króla powstają legendy i pieśni.
-473 PS Trzecia wojna z Tarcvinium. Imperator Arion z Elis w bitwie na polach Ignatejskich (Govevaig) gromi króla Djodoarów Veurnouga. Pokonani wycofują się na północ, Arion za namową swoich doradców rusza za nimi by raz na zawsze wybić Djodoarów i pomścić upadek Wiecznego Miasta. Djodoarowie wybierają na króla Hothaevo, który świadom osłabienia swojego wojska szykuje zasadzkę w Lesie Desskim (Omsaehessun). Kończy się ona całkowitym zwycięstwem Djodoarów, imperator Arion zostaje zabity, legiony rozbite, próby restauracji imperium pogrzebane. Kształtuje się granica południowa, nowy limes, położony między Lasem Desskim a polami Ignatejskimi.
~-460 PS Na podbijanych terenach Djodoarowie wprowadzają podział ziem między wolnych ludzi, z jednoczesnym wyróżnieniem stanu Naindi, którzy otrzymuje większe nadziały, ale też większe obowiązki w obronności kraju.
OKRES KRÓLESTWA - DO DZIŚ (-455 PS do 0)
-455 PS Djodoarowie wykorzystują osłabienie Bezujanów-Skalków i rozpoczynają ekspansję na dalszą północ, ustalają się obecne granice. Podbita ludność zasila stan niewolniczy (hawrupo).
-394 PS Powstaje nowa stolica na półwyspie [nazwa].
-382 PS Obalenie króla Wisbodza, który utrzymywał dwór pełen pochlebców i lubował się w odzieraniu wolnych ludzi z ich majątków, bałamucenia wolnych i szanowanych kobiet oraz innych niegodziwościach.
-377 PS Początek wojny domowej pomiędzy młodszą gałęzią Braniborów i Sklawidów, Sklawidzi otrzymują wsparcie Djodoarskiego klanu Finlanistuint. W bitwie pod Kjufad (Mokrymi Krutami) zwycięstwo sprzymierzonych, koronacja Wacława II i nowy rozdział relacji djodoarsko-braniborskich.
-366 PS Zjazd w [nazwa] normuje relacje między sąsiadami oraz zachodnią granicę. Związek [Sklawida] z Mifi z rodu Krichbrakt.
-279 PS Podwójna elekcja, król Njublu ze stronnikami zostaje zmuszony do ustąpienia, w zamian tego wybiera banicję. Krewniacy i zwolennicy ruszają wraz z nim na daleki zachód i południe, do kraju zwanego Baktrią.
-251 PS Król Duainoug konsoliduje majątki i próbuje wymusić na sejmie uznanie dziedziczności i pomazalności władzy. Aczkolwiek jego rządy oceniane są szczęśliwie, to ponosi fiasko. Zapobiegawczo, jego dwie córki oraz syn zostają wygnani z kraju.
-201 PS Szczyt potęgi państwa za królowej Wusilru. Wojna z samozwańczym królem Draconis, Edgarem. W bitwie pod Bildrau Edgar zostaje pobity oraz zabity, prawdopodobnie przy współudziale zdrajców niechętnych rządom królewskim. Zwiastuje to koniec przewrotu i powrót rządów Teokratycznych, pozostających w lepszych relacjach z Djodoarami. Ukształtowanie wschodniej granicy.
-197 PS Uznanie prawa hatheza, chroniącego obcokrajowców autorytetem króla. Rozwija się handel.
-182 PS Kapłan Veurnhoth powołując się na boskie prawa zawiązuje armię świątynną i dąży do władzy królewskiej. Cieszy się on wielką popularnością wśród ludu, który coraz bardziej dzieli się na bogatych i biednych, z powodu nierównego podziału dóbr. Tylko dzięki podstępowi królowi Goletnougowi udaje się zamordować kapłana i rozbić zwolenników świątyni. Chociaż nigdy nie próbowali już sięgnąć po władzę, istnieją nadal sprzymierzeńcy ustroju teokratycznego, którzy sami siebie nazywają reufu (sierotkami). Kontestują oni prawa króla do ingerowania w sprawy kultu, jak chociażby mianowania kapłanów.
-166 PS Powstanie faktorii drakońskiej na wyspie [nazwa]. Pierwsza historyczna wzmianka o tym, że wyspa znalazła się pod władzą djodoarską. Ukształtowanie północnej granicy.
-104 PS Niejaki Wudarfos tworzy pierwszą kronikę djodoarską, uwzględnia w niej też wydarzenia vunoalfiańskie.
-98 PS Ostatnie powstanie Bezujanów-Skalków, przywódca niewolników Pubostaenwaf umiera w bitwie o Luvuftu. Od tego czasu następuje wytępienie kultury, tożsamości i resztek swobody dawnych mieszkańców tych ziem. Długie aleje nabitych na pale przegranych odstraszają skutecznie od buntu.
I1: Kintore, I2: Arges, I3: Thanlocke, I4: Hazarlarim, I5: Karia, I6: Larraine, I7: Finsternis, I9: Samarkanda, I10: Teredon, I11: Dunthain/GM, I12: Djodoar