εκδηλώσεις [wydarzenia]

[Ellahar]

Varangardzkie Wyspy Solne
1203

Zgodnie z umową handlową podpisaną jeszcze przez Belisariosa z Cesarzem Varangardu, Basilea zainwestowała niebagatelną sumę dwóch i pół miliona nomism w wydobycie soli na wyspach w Zatoce Varangardzkiej.
Z uwagi na charakter wysp, będących w znacznej mierze pokrytych słonymi, okresowo wysychającymi bagnami i solankami, stałe osadnictwo na większą skalę jest nieopłacalne - większość żywności musi być sprowadzana z kontynentu. Aeci wybudowali jednak przystań, magazyny oraz niewielką osadę żupników, którzy wydobywają cenny surowiec jakim jest sól. Oficjalnie wciąż dzieje się to na terenie Varangardu, cesarscy urzędnicy zaś pobierają podatki i cła, kupcy z Aetonu mają jednak preferencyjne warunki, dzięki czemu są w stanie oferować ten minerał w lepszych cenach (wciąż osiągając wyższe marże!). W każdym razie ta inwestycja jest z korzyścią zarówno dla kontynentalnego cesarstwa, jak i dla Aetów - którzy bogacą się na handlu, z drugiej zaś mają dostęp do tańszego surowca tak potrzebnego przy konserwacji żywności.