Wydarzenia

[Emyrh]

Imperium Cao 

1203

Dla podróżników z dalekiego zachodu Cesarstwo Ta'in jest miejscem wielu zachwytów, lecz i zdumień. Jedną rzeczą nad jaką nie mogą się oni nadziwić jest system rządów w którym jednemu krajowi przewodzi aż trzech cesarzy! Jakże, to ktoś może mieć trzech władców? Pytają. Mało kto jednak pamięta, że był kiedyś ktoś kto chciał Ta'in dać jednego cesarza, a był nim sławny wódz Cao Cao. Co było to było i dziś imię tego wodza kojarzy się raczej z Cesarstwem Cao jakie zostało utworzone przez następców tego wodza po jego śmierci. Pomimo, że krajowi już dawno do minionej świetności, a sam Cesarz Chen Cao mimo szczerych chęci modernizacji nie rozruszał jeszcze skostniałej struktury kraju, to samozwańcze państwo dalej jest solą w oku wszystkich trzech cesarzy. Dlatego też postanowili oni zlikwidować raz na zawsze ten powracający problem i rozprawić się z buntownikami.

W nadgranicznym Qiang zbierały się wojska Ta'in. Jednak jak potem orzekli „mądrzy” nad tą wyprawą od samego początku ciążyła jakowaś „klątwa”. Wpierw kiedy zebrano wojska i ogłoszono cesarskie rozkazy, w szeregach niektórych chorągwi zawrzało. Zwłaszcza lud Wei z którego rekrutowano wyśmienitą lekką jazdę poczuł się wysoce niezadowolony z „pańskich pęt” jak nazywano zakazy grabieży i plądrowania ludności cywilnej. Wielu pytało się to po co mają iść walczyć, jeśli najsłodsza część fachu odchodzi im? Cesarscy dowódcy zachodzili w głowę jak można tu zmobilizować Wei Wei do wymarszu kiedy z dworów przybyły kojące dla wojska wieści – oto rozkazem rozdano pośród żołdaków wielkie skarby i taką samą liczbę przyobiecano po powrocie z wyprawy. Wreszcie armia w pewnym porządku opuściła prowincję Shen i dokonała inwazji na Miyun. 

Zgodnie z rozkazami ze stolicy, od głównych sił odłączyła się jazda ludu Wei, którą to starał się dowodzić Yuen Ren – imperialny dowódca, który mimo sporego doświadczenia nie wykazał się dotychczas niczym na tyle wybitnym by się wybić. Liczył, że ta prosta kampania będzie odskocznią dla jego kariery, niestety jego podwładni okazali się być... uciążliwi. Oto od razu za granicą niekarne siły koczowników, widocznie zapomniały o cesarskich poleceniach i rozpoczęły grabieże i mordy na ludności lokalnej. Liczne wsie zapłonęły ogniem, a pochód wojsk Ta'in był wieczorem zdobiony łunami pożarów. Ren starał się jeszcze z początku ogarnąć swoje wojska, grożąc zgodnie z rozkazami karami śmierci i wieczną hańbą. Jednak kiedy przywódcy chorągwi przybyli do niego, to po długiej rozmowie w zamkniętym namiocie dowódca wyszedł odmieniony... jego sekretarz stwierdził, że Yuen Ren w tą jedną rozmowę postarzał się o 10 lat. W każdym razie od tej chwili na dwór docierały listy z jego pieczęcią, które określały działalność Wei jako walkę z zażartą i niegodziwą partyzantką oraz chwaliły dzielnych konnych za skuteczną ochronę reszty armii. 

Prawdę trzeba oddać, wojska jakie postępowały za Wei nie spotkały żadnych żywych partyzantów, lecz także rzadko kiedy spotykały kogokolwiek żywego. W wyniku tej akcji pacyfikacyjnej pochód się opóźnił i dał czas ludziom Chen Cao na zebranie się w stolicy i zamknięcie wrót przed nadchodzącą armią cesarską, która dopiero stawała pod umocnionym miastem.


- Prowincja Miyun  została całkowicie splądrowana
- Poczynania oddziałów Wei Wei są ukrywane przez dowództwo 
- Armia Cesarstwa Ta'in stanęła pod stolicą Cao