Wydarzenia

[Gacek]

Simandar, Tenku
1204

Tak zwana Republika Simandaru jest państwem unikatowym na skalę całego Imperiusa. Jej początki sięgają jeszcze odległych czasów, kiedy kupcy z Imperium Tarkwijskiego poszukiwali nowych dróg dla sprowadzania luksusowych towarów ze wschodu. Kompania Simandarska, która się wtedy zawiązała z czasem obrastała w siłę i bogactwa, co jej władze skutecznie spożytkowały angażując się w konflikty między tubylcami i zdobywając coraz to nowe ziemie. Jednak problemy z jakimi borykało się Tarcvinium jak i narastający opór miejscowych ludów skutecznie zahamował dalszą ekspansję na prawie 500 lat. Jednak przez te wszystkie lata istnienia wpierw Księstwa, a następnie Republiki, wielu okolicznych władców nie mogło się pogodzić z istnieniem tego dziwnego tworu. Jednym z nich jest niewątpliwie Niebiański Cesarz Tenku, którego dynastia nigdy nie zapomniała hańby utraty wysp będących środkiem ich państwa, a także ciągłego poddaństwa ich rodaków żyjących na tych ziemiach. Nie okazało się zatem wielkim szokiem, kiedy Cesarstwo podjęło już to kolejną odbicia utraconych ziem.

Mimo to jednak Admiralicja Simandaru, która to odpowiada za obronność Republiki zdawać by się mogło, że nie dostrzegła nadciągającego zagrożenia w czas. Kiedy na wyspę Honsiu przybywały pierwsze oddziały cesarskie, nie zastały tam żadnych sił zbrojnych Republiki, a opór stawiało im jedynie parę grupek prywatnych milicji wystawionych przez lokalnych możnych. Lecz co ciekawe na wyspie pozostał mało, który „biały” Simandarczyk. Wicekról podjął decyzję o ewakuacji wyspy, która w opinii wielu trudno było bronić i polecił swym admirałom zbieranie wojsk na mniejszej i bezpieczniejszej wyspie Nal. Podróżni dostrzegają kolorową zbieraninę wojsk zarówno stanowych jak i kondotierów, co świadczy tylko o tym, że Simandar nie odda już więcej ziem bez walki, a wicekról musiał przepchnąć nowe podatki na wojska centralne.

Tymczasem, jak wojska Simandaru gromadziły się na Nal, wyspa Honsiu została w pełni wyzwolona przez cesarskich żołnierzy. Wraz z przybyciem sił Cesarza, wyszła na jaw skala przygotowań jakie Tenku dokonało na rzecz tej wojny. Już przed przybyciem desantu, na wyspie działali wysłannicy Cesarza, którzy zaskarbili sobie poparcie miejscowej ludności (z uwagi na nienawiść jaką darzono tutaj białych, nie było to szczególnie trudne). Co ciekawe, wśród emisariuszy przybyłych na Honsiu był sam Ten'no Jutsu – krewny samego Cesarza, który to ukrywał się pod przykrywką zwykłego kupca korzennego. Rok jego działalności na wyspie tym bardziej podbudował autorytet Tenku, a wielu prostaczków postrzega akcję krewnego cesarskiego za dowód pamięci Niebiańskiego Dworu, o nawet najprostszych istnieniach. Innego zdania są możni Cesarstwa: uważają, że tego typu działania za bezczeszczenie wiekowej tradycji i świadczą o upadku obyczajów. Padają nawet głosy jakoby Cesarz przestawał swoimi zwyczajami różnić się od barbarzyńców z zachodu.

Zajęcie Honsiu było dopiero wstępem do prawdziwej wojny, którą stoczą te dwa wschodnie kolosy. Wojna znów może toczyć się latami i nie wiadomo, kto tym razem wyjdzie z niej zwycięsko. Szalę zwycięstwa może przechylić ewentualne wmieszanie się Trójcesarstwa lub Radżatu, lecz czy z natury nieufni mieszkańcy wchodu, będą na tyle otwarci by się porozumieć co do istnienia Simandaru?

- Tenku zajmuje wyspę Honsiu praktycznie bez walki.
- Simandar zbiera siły na sąsiedniej wyspie Nal.