Wydarzenia

[Ismerus]

Związek Ephyrii
1205

Śmierć strategosa Związku Ephyrii Pylartesa była spokojna - jak i nastroje po niej. Ostatnie lata były czasem nader spokojnym dla Związku - w znacznej mierze dzięki polityce zagranicznej zmarłego strategosa. Pylartes znacząco zbliżył się do sąsiedniej Basilei, zawierając układ Unii Fokkijskiej - tym samym zawiązując sojusz i współpracę handlową z potężnym sąsiadem. Pylartes wydał również za basileosa Belisariosa swoją córkę - Nilę. Przejawem ocieplenia relacji między państwami było również odnowienie instytucji igrzysk panfokkijskich. Nagła śmierć Belisariosa nie zmieniła kierunku dyplomacji Basilei - a jego brat i następca, Konstantinos znany był ze swoich protytanistycznych sympatii, które choć mogą antagonizować vohanistycznych ortodoksów, były pozytywnie przyjmowane przez Ephyrczyków. Konstantinos pojął również za żonę wdowę po swym bracie, niejako potwierdzając tym samym zawarty sojusz. Po raz pierwszy od stuleci wydaje się, że możliwe jest pojednanie między Aetami...

Śmierć Pylartesa pozostawia po sobie stan politycznej próżni - nie namaścił on żadnego następcy, nie posiada również dorównujących mu wpływami i charyzmą krewniaków czy protegowanych, którzy mogliby objąć opróżnione stanowisko. Pozostałe z wpływowych rodzin Ephyrii w ostatnich latach były raczej bierne, nie zabiegając o szerokie poparcie wśród aristoi. Nie objawił się również demagog zdolny poderwać lud i zgromadzić go wokół siebie - przynajmniej na razie. Możliwe, że wywołane to jest faktem, że Pylartes zmarł w wieku raptem czterdziestu pięciu lat, będąc przy tym znanym ze swej fizycznej sprawności - nikt nie spodziewał się więc jego śmierci, a następne wybory zdawały się być kwestią dekad...

Sytuacja ta, w połączeniu z odprężeniem w relacjach z Basileą doprowadziło do dość niespodziewanych wydarzeń - oto decyzją rady aristoi Związku - eklezji odwołany został stan wojenny w którym Ephyria trwała od początku swego istnienia. Wszystko wskazuje na to, że towarzyszyć temu będzie powrót do dawniejszych wzorców demokracji i erozja uprawnień strategosa - który do tej pory pełnił urząd właściwie dożywotnio, mając dyktatorskie uprawnienia, niewiele tym samym różniąc się od innych koronowanych głów. Co bardziej odważni pomrukują nawet o przywróceniu kadencyjności urzędu strategosa, albo wzorem dawniejszych symmachii uczynienia tego urzędu kolektywnym.

Ustrój Ephyrii jest dość specyficzny - stanowi on bowiem połączenie dawniejszych demokracji polis sprzed podbojów Kserksesa Zdobywcy oraz początkowo tymczasowej, a z czasem faktycznie trwałej dyktatury wywołanej wiecznym stanem wojennym i poczuciem zagrożenia ze strony Basilei. Związek składa się z trzech części składowych - miast Dodory i Ephyrii, oraz wyspy Lakonii, która ze względu na geograficzną i społeczną odmienność posiada takie sama prawa jak o wiele bardziej wpływowe miasta Związku. Każda z tych części posiada własne zgromadzenie ludowe, w którym uczestniczyć mogą wszyscy obywatele - choć codziennymi sprawami z reguły zajmują się losowani urzędnicy czy rada obywateli mających czuwać nad wprowadzaniem w życie ustaleń zgromadzenia. Tylko najważniejsi z nich wybierani są w głosowaniu. Poszczególne części składowe Związku wysyłają swoich delegatów do związkowej eklezji, obradującej w stolicy, poprzez którą wybierany jest chociażby strateg. Do tej pory strateg mógł w praktyce ignorować struktury dyplomatyczne, jednak może się to skończyć - o ile następca Pylartesa nie zdoła pewnie chwycić sterów rządów i wymusić posłuszeństwa Eklezji, która na razie sprawuje władzę w Związku. Wybory są również okazją dla sąsiednich państw, aby wmieszać się w politykę Ephyrii i być może doprowadzić do elekcji sprzyjającego im kandydata... Taki to bowiem urok demokracji...

-Śmierć Pylartesa: strategosa Związku Ephyrii,
-Zniesienie stanu wojennego w Ephyrii,
-Przed eklezją wybór nowego strategosa.