Wydarzenia

[Gacek]

Cesarstwo Cao
1205

Chengzhou niegdyś było kwitnącym i harmonijnym miastem. Liczne ogrody oraz parki nadawały miastu szczególnie unikalny charakter, a pałac rodu Cao w słoneczne dni mienił się feerią barw. To właśnie w tym miejscu emigranci, wygnańcy i banici – niegdyś pozbawieni ojczyzny stworzyli sobie tu namiastkę, będącą zachodnią perłą kultury taińskiej. Jednak mimo że niewiele czasu upłynęło w klepsydrze, ulice miasta prezentują dziś zupełnie inny widok. Rynsztoki i drogi zajęte są w większości przez tłoczących się uchodźców, parki zarosły, a rośliny w ogrodach zmarniały. Miasto zdawało się całym sobą wykrzykiwać – oto schyłek monarchii Cao. I zdaje się, że wielu usłyszało ten niemy krzyk. Zwłaszcza, jak z murów miejskich na horyzoncie ujrzano wielki zbliżający się symbol – pod rozpostartą chorągwią znaczącą jego urząd, jechał wysłannik Trójcesarstwa wraz ze swoją obstawą. Wieść o tej delegacji rozniosła się szybko, niczym ogień w suchym lesie, a wkrótce każdy wiedział o tej misji. Lecz co ona oznaczała dla upadającego państwa? Paru możnych i urzędników w imieniu cesarza wyjechało poza mury, by na szybko skleconym stanowisku rozmówić się z wysłannikiem. Wtedy też poseł przemówił:

"Wielotysięczna armia Cesarstwa nadchodzi, aby zmieść rebelie z powierzchni ziemi. Nasi żołnierze są liczniejsi, nasi wodzowie są lepsi, nasze sakwy ze złotem i ryżem są większe. Straciliście przychylność Niebios, sprzymierzając się z barbarzyńcami, za co zostaliście słusznie pokarani, a ich słudzy spustoszyli wasze włości, hańbiąc i upokarzając waszego przywódcę. Nie macie szans na zwycięstwo.
Cesarz Jin jest jednak łaskawy i oferuje życie. Poddajcie się, otwórzcie bramy miasta, posypcie głowy popiołem i wydajcie fałszywego Cesarza. Zostaniecie ułaskawieni i przygarnięci na łono Cesarstwa. Zachowacie dawne stanowiska i przywileje, nie dopuścimy do zniszczenia Chengzhou i zapobiegniemy grabieżom. Cesarz Ang Jin zapewni pokój i dobrobyt, a jego siła sprawi, że nigdy więcej barbarzyńcy nie wkroczą na ziemie Tainów.
Przemyślcie tą ofertę, bo nie macie wiele czasu do namysłu. Armia nadchodzi, a kiedy dojdzie, nie będzie żadnych więcej negocjacji. "

Nie dziwota, że cesarz i jego wierni urzędnicy odrzucili tą propozycję. Nie wiadomo tylko czy mieli jakiś dokładny plan czy chcieli się bić tylko do upadłego? W każdym razie wkrótce pojawiły się pierwsze odgłosy niezadowolenia z odrzucenia wyciągniętej przez trzech cesarzy dłoni. Paru możnych nawet podobno zawiązało spisek (tak przynajmniej ich akt oskarżenia głosił) co zakończyło ich żywot na placu przed niegdyś wielobarwnym pałacem Cao. Jednak cesarz nie mógł wiedzieć, że wraz z ostatnią głową upadłą na bruk, skazał swe panowanie na pewną klęskę. Oto w egzekucji stracono brata dowódcy gwardii imperialnej. Krewniak, który dotychczas wiernie służył, postanowił zemścić się, zwłaszcza, że chodziły głosy o tym, że eunuchy cesarskiego gotowały już kolejną egzekucję. Dlatego szybko skontaktował się zresztą niezadowolonych.

Szybko zorganizowana grupka szlachciców i ich podkomendnych weszła wieczorem do pałacu w nadziei, że uda się zaaresztować śniącego cesarza. Pech jednak chciał, że monarchę zaalarmował krzyk obezwładnionego eunucha. Szybko więc w stroju nocnym wyskoczył z komnat i wraz z grupką lojalistów popędził w stronę portu, gdzie przygotowana czekała imperialna dżonka. Nie zapomniał jednak o swej rodzinie i postanowił zaczekać na swą żonę i dzieci na skraju parku. To jednak zgubiło uciekinierów. Spiskowcy, którzy już pochwycili pozostałych potomków cesarskich znaleźli grupkę lojalistów i w ciemności wywiązała się chaotyczna walka. Kiedy pobici lojaliści uciekali w chaosie pozostawili za sobą kilku rannych. Pech chciał, że wśród nich był cesarz Cao... tak upadł ten, który rzucił wyzwanie Trójcesarstwu.

Jednak z masakry udało się uciec grupce dawnych lojalistów Cao, którzy weszli na okręt i wyruszyli w pełne morze, wraz z częścią imperialnych skarbów (takich jak np. pieczęć cesarska). Okręt spotkała potem jeszcze simandarska koga, która płynęła do Evantonu. Według kupców uciekinierzy porozumieli się z nimi i kupili świeże zapasy. Plotka głosi, że jeden z kupców widział grupkę osób odróżniających się od reszty, jasną skórą i zachodnią modą. Szczególnie zaś dziwnie zachowywał się pewien starszy jegomość z obłędem w oczach, ubrany w dziwny szary habit który bełkotał w niezrozumiałym narzeczu, jakby nie mogąc się zdecydować jakim językiem ma mówić.

Zajścia w Chengzou oznaczają faktyczny koniec rebelii Cao. Cesarz i większość jego są w niewoli spiskowców, a zostaną zapewne zaraz wydani sługom trzech cesarzy. Co może oznaczać dla nich los gorszy niż śmierć. Przetrwał tylko Han Cao, który przebywa w „gościnie” na dworze króla Aeir Denn. Jego przyszły los jest jedną wielką zagadką. Jednak coraz mniej pozostałych po Cao możnych wierzy w możliwość restauracji. Większość gubernatorów zachodnich prowincji, dotkniętych najazdem aeidrnczyków szuka jakowegoś porozumienia z Ta'in, mając nadzieję na amnestię. Inni nie wierzący w wybaczanie trzech cesarzy uciekają do sąsiednich krajów. Najwięcej przebywa chwilowo na dworze Radży Nanipuru, lecz inni udali się już w wędrówki dalsze, szukać szczęścia w długim oraz szerokim świecie.

- Chengzou kapituluje przed armią Ta'in. Upadek Cesarstwa Cao.
- Chen Cao podejmuje próbę ucieczki, ale nie udaje mu się załapać na statek lojalistów.
- Cała rodzina Cao poza Hanem w rękach Ta'in. Han Cao w Aeir Dinn.